İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kargınalp isminin anlamı: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit. Kargınalp ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Kargınalp İsminin Anlamı Nedir? Kargınalp İsminin AnaliziKaradut: Siyah renkli dut.
Karis: Grace;
Karmit: Rab `ın bağ
Karisa: çok sevgili
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Kariina: bulundu
Karine: övme
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karima: Noble, cömert
Karissa: Okşamak
Karyan: karanlık bir
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karnaim: boynuzları
Karakız: Esmer kız.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karessa: çok sevgili
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karmelita: Rab `ın bağ
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Erenalp: Deneyimli, akıllı kimse.
Tekinalp: Tek ve eşsiz yiğit.
Yalazalp: Alev gibi parlak yiğit.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Seralp: Baş yiğit.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Girginalp: Herkesle çok çabuk yakınlık kuran, her işe girişen, sokulgan yiğit.
Günalp: Güneş gibi aydınlım ve ışık saçan yiğit.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Güneralp: Sabahın erkeninde kalkıp işe başlayan yiğit.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Koralp: Ateşli, canlı, hareketli yiğit.
Eskinalp: Fırtına gibi yiğit.
Cebealp: Zırh gibi sağlam ve dayanıklı yiğit.
Ünalp: Tanınmış, ünlü yiğit.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Yıldıralp: Yıldız gibi parlayan yiğit.
Sonalp: Sonuncu, son doğan yiğit.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Kartay: Yaşlı, pir.
Oganalp: Güçlü yiğit.
Doğanalp: Doğan, dünyaya gelen yiğit.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Dündaralp: 1. Dinine bağlı yiğit. 2. T. Eski ordu düzenindeki artçı birlikte yer alan yiğit.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Temizalp: İyi ahlaklı yiğit.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karındaş: Kardeş.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Özgenalp: Özü geniş, rahat, sakin yiğit.
Aydınalp: İleri düşünceli yiğit.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Erdenalp: Temiz, doğru yiğit.
Akınalp: Akın yapan yiğit. Yiğit.
Orgünalp: Ateş gibi kırmızı renkli güneşin olduğu gün doğan yiğit.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karasu: Ağır akan su.
Berkalp: Kuvvetli ve sağlam yiğit, kahraman, cesur. Berk ve Alp isimlerinin birleşmesi ile oluşan isim. Bkz: Berk ve Alp
Gençalp: Genç yiğit.
Süalp: Güçlü, yiğit asker.
Tuncalp: Tunç gibi güçlü, kuvvetli yiğit.
Tuğalp: Tuğ takınmış yiğit.
Ongunalp: Kutlu, uğurlu, beğenilen yiğit.
Tengizalp: bk. Denizalp
Karluk: Türk boylarından biri.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Bengialp: Sonsuza dek yiğit olarak kalacak olan.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Bilgealp: Bilgili yiğit.
Sönmezalp: Parlaklığını, ışığını hiç yitirmez, her zaman canlı olan yiğit.
Sağanalp: Herkese yararlı olan yiğit.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Koçakalp: Cömert, kahraman yiğit.
Sanalp: Ünlü, meşhur yiğit.
Umuralp: Görgülü, bilgili yiğit.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Sebükalp: Hızlı, atak yiğit.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Erdemalp: Erdemli yiğit.
Gökmenalp: Sarışın, mavi gözlü yiğit.
Sunalp: Güçlü, etkili yiğit.
Türkalp: Yiğit Türk.
Baranalp: Hedefine ulaşan yiğit.
Tezalp: Çabuk, hızlı yiğit.
Saltukalp: Özgür yiğit.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Tunçalp: bk. Tuncalp
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Kutalp: Kutlu ve uğurlu yiğit.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Gücalp: Güçlükleri yenen yiğit. bk. Güçalp
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Kiçialp: Küçük yiğit.
Oğuzalp: Gerçekten dost olan yiğit.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Uralp: Kentli yiğit.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Kılıçalp: Kılıç gibi keskin yiğit.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Tükelalp: Kusursuz yiğit.
Sarıalp: Sarışın yiğit.
Tağalp: Dağ gibi gösterişli, heybetli, güçlü yiğit.
Eralp: Yiğit erkek.
Orgunalp: Gizlenmiş, saklanmış yiğit.