İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karine: övme

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karessa: çok sevgili

Karmit: Rab `ın bağ

Ilgın: Akdeniz bölgesinde yetişen bir tür ağaç

Karissa: Okşamak

Karis: Grace;

Karisa: çok sevgili

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karadut: Siyah renkli dut.

Karnaim: boynuzları

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Kariina: bulundu

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karima: Noble, cömert

Karyan: karanlık bir

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karakız: Esmer kız.

Bu listede Kargın ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Çıvgın: 1. Rüzgâr ve karla karışık yağan yağmur. 2. Ağacın verdiği yeni sürgün, filiz.

Sılgın: 1. Kırık dökük. 2. Dağınık. 3. Sıkıntılı, kederli. 4. Çekingen, gözü korkmuş.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Kızgın: 1. Çok ısınmış, ısıtılmış. 2. Kızmış olan, öfkeli.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karatün: Karanlık gece.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Algın: Güçlü, iyi, güzel, sıcakkanlı, sevimli. Sevdalı, âşık, vurgun. Hızlı akan su. Cılız, zayıf.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Kareem: Cömert

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karim: cömert

Yalgın: 1. Serap, ılgın. 2. Alev.

Argın: Yorgun, bitkin, zayıf.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karındaş: Kardeş.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Angın: Tanınmış, ünlü.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karlu: Karlı.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karaduman: Siyah duman.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karacan: Esmer kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karpos: Kâr

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Sıngın: Ürkek, çekinen.

Karatekin: Esmer kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karasu: Ağır akan su.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karsten: İsa şöyle bir

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karaşın: Esmer.

Vargın: Ulaşan, isteğine erişen.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karmel: Bağ

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Bu listede Kargın ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha