İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karakız: Esmer kız.

Karissa: Okşamak

Karmit: Rab `ın bağ

Karine: övme

Karessa: çok sevgili

Karmelita: Rab `ın bağ

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karisa: çok sevgili

Karnaim: boynuzları

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karadut: Siyah renkli dut.

Karima: Noble, cömert

Karis: Grace;

Karyan: karanlık bir

Kariina: bulundu

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Ilgın: Akdeniz bölgesinde yetişen bir tür ağaç

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Bu listede Kargın ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karmel: Bağ

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karaduman: Siyah duman.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Argın: Yorgun, bitkin, zayıf.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karatün: Karanlık gece.

Kareem: Cömert

Çıvgın: 1. Rüzgâr ve karla karışık yağan yağmur. 2. Ağacın verdiği yeni sürgün, filiz.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karpos: Kâr

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Angın: Tanınmış, ünlü.

Sılgın: 1. Kırık dökük. 2. Dağınık. 3. Sıkıntılı, kederli. 4. Çekingen, gözü korkmuş.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Sıngın: Ürkek, çekinen.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karasu: Ağır akan su.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karındaş: Kardeş.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Yalgın: 1. Serap, ılgın. 2. Alev.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaşın: Esmer.

Vargın: Ulaşan, isteğine erişen.

Karlu: Karlı.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karacan: Esmer kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karlık: Kar kuyusu.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karim: cömert

Algın: Güçlü, iyi, güzel, sıcakkanlı, sevimli. Sevdalı, âşık, vurgun. Hızlı akan su. Cılız, zayıf.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karsten: İsa şöyle bir

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Kızgın: 1. Çok ısınmış, ısıtılmış. 2. Kızmış olan, öfkeli.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Bu listede Kargın ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha