İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karis: Grace;

Karine: övme

Karima: Noble, cömert

Karyan: karanlık bir

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karisa: çok sevgili

Ilgın: Akdeniz bölgesinde yetişen bir tür ağaç

Karadut: Siyah renkli dut.

Kariina: bulundu

Karmit: Rab `ın bağ

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karessa: çok sevgili

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karnaim: boynuzları

Karissa: Okşamak

Karakız: Esmer kız.

Bu listede Kargın ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karacan: Esmer kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karpos: Kâr

Kareem: Cömert

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karatekin: Esmer kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karmel: Bağ

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karatün: Karanlık gece.

Kızgın: 1. Çok ısınmış, ısıtılmış. 2. Kızmış olan, öfkeli.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karlık: Kar kuyusu.

Vargın: Ulaşan, isteğine erişen.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Çıvgın: 1. Rüzgâr ve karla karışık yağan yağmur. 2. Ağacın verdiği yeni sürgün, filiz.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karındaş: Kardeş.

Karaşın: Esmer.

Karaduman: Siyah duman.

Angın: Tanınmış, ünlü.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karim: cömert

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Algın: Güçlü, iyi, güzel, sıcakkanlı, sevimli. Sevdalı, âşık, vurgun. Hızlı akan su. Cılız, zayıf.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karsten: İsa şöyle bir

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Sıngın: Ürkek, çekinen.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karasal: Kara ile ilgili.

Argın: Yorgun, bitkin, zayıf.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Sılgın: 1. Kırık dökük. 2. Dağınık. 3. Sıkıntılı, kederli. 4. Çekingen, gözü korkmuş.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karasu: Ağır akan su.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karlu: Karlı.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Yalgın: 1. Serap, ılgın. 2. Alev.

Bu listede Kargın ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha