İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karmit: Rab `ın bağ

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karine: övme

Karyan: karanlık bir

Kariina: bulundu

Karissa: Okşamak

Karnaim: boynuzları

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Ilgın: Akdeniz bölgesinde yetişen bir tür ağaç

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karessa: çok sevgili

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karakız: Esmer kız.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karis: Grace;

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karima: Noble, cömert

Karisa: çok sevgili

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Bu listede Kargın ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karacan: Esmer kimse.

Kareem: Cömert

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karpos: Kâr

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Çıvgın: 1. Rüzgâr ve karla karışık yağan yağmur. 2. Ağacın verdiği yeni sürgün, filiz.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karlu: Karlı.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Sılgın: 1. Kırık dökük. 2. Dağınık. 3. Sıkıntılı, kederli. 4. Çekingen, gözü korkmuş.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karaşın: Esmer.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karasu: Ağır akan su.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Angın: Tanınmış, ünlü.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karlık: Kar kuyusu.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Vargın: Ulaşan, isteğine erişen.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karatün: Karanlık gece.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karaçar: Kötü ruhlar.

Yalgın: 1. Serap, ılgın. 2. Alev.

Sıngın: Ürkek, çekinen.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Algın: Güçlü, iyi, güzel, sıcakkanlı, sevimli. Sevdalı, âşık, vurgun. Hızlı akan su. Cılız, zayıf.

Karaduman: Siyah duman.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karsten: İsa şöyle bir

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Argın: Yorgun, bitkin, zayıf.

Karim: cömert

Karatekin: Esmer kimse.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kızgın: 1. Çok ısınmış, ısıtılmış. 2. Kızmış olan, öfkeli.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karmel: Bağ

Karındaş: Kardeş.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Bu listede Kargın ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha