İsim Arama

Uyumlu İsim Arama

İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Kargı İsmine Uygun İsimler

Kargı isminin anlamı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz. Kargı ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.

Kargı İsminin Anlamı Nedir? Kargı İsminin Analizi

Kargı İsmiyle Uyumlu Kız İsimleri

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karmit: Rab `ın bağ

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karine: övme

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karyan: karanlık bir

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karis: Grace;

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karima: Noble, cömert

Karnaim: boynuzları

Karisa: çok sevgili

Kariina: bulundu

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karessa: çok sevgili

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karissa: Okşamak

Karakız: Esmer kız.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.


Bu listede Kargı ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Kargı İsmiyle Uyumlu Erkek İsimleri

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karaduman: Siyah duman.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karasu: Ağır akan su.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karacan: Esmer kimse.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karmel: Bağ

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karındaş: Kardeş.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karlık: Kar kuyusu.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karpos: Kâr

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Yargı: 1. Hüküm, muhakeme. 2. Adalet.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karsten: İsa şöyle bir

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karim: cömert

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karlu: Karlı.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karaşın: Esmer.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Kareem: Cömert

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan


Bu listede Kargı ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.