İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karyan: karanlık bir

Karmelita: Rab `ın bağ

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Kariina: bulundu

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karessa: çok sevgili

Karine: övme

Karis: Grace;

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karmit: Rab `ın bağ

Karissa: Okşamak

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karisa: çok sevgili

Karakız: Esmer kız.

Karima: Noble, cömert

Karnaim: boynuzları

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karadut: Siyah renkli dut.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Bu listede Kargı ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karsten: İsa şöyle bir

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karlık: Kar kuyusu.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karatün: Karanlık gece.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karpos: Kâr

Karındaş: Kardeş.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karacan: Esmer kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karmel: Bağ

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karim: cömert

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karlu: Karlı.

Karaduman: Siyah duman.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karasu: Ağır akan su.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Kareem: Cömert

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karaşın: Esmer.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Yargı: 1. Hüküm, muhakeme. 2. Adalet.

Bu listede Kargı ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha