İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karima: Noble, cömert

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Mirel: Acı, acıların denizi, üzüntülerin denizi.

Nurel: Nurlu, ışık saçan kimse.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karakız: Esmer kız.

Karisa: çok sevgili

Karyan: karanlık bir

Karnaim: boynuzları

Karine: övme

Karis: Grace;

Karissa: Okşamak

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karmit: Rab `ın bağ

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karessa: çok sevgili

Karadut: Siyah renkli dut.

Kariina: bulundu

Bu listede Karel ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Türel: Hukukla ilgili, hukuksal.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karatekin: Esmer kimse.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karaduman: Siyah duman.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karındaş: Kardeş.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Torel: Gururlu kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karim: cömert

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Kareem: Cömert

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karmel: Bağ

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Özgürel: Bağımlı olmayan, özgür davranan kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Uyarel: Boyun eğen, uysal, nazik kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Uğurel: Eli uğurlu olan kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karpos: Kâr

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Azarel: Tanrı yardımıyla

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Demirel: Eli demir gibi güçlü olan.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karatün: Karanlık gece.

Gürel: Sürekli oluşum ve dönüşüm halinde olan

Karaşın: Esmer.

Karasu: Ağır akan su.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Korel: Ateşli, canlı, hareketli kimse.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Harel: Tanrı Dağı

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Törel: Töreye uygun olan, töre ile ilgili.

Yerel: Belirli bir yer ile ilgili olan.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Arel: Temiz, dürüst kimse.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Nirel: Tanrı'nın Alan, Tanrı'nın Işık

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karacan: Esmer kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karasal: Kara ile ilgili.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karlu: Karlı.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karsten: İsa şöyle bir

Bu listede Karel ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha