İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karine: övme

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karis: Grace;

Karadut: Siyah renkli dut.

Karima: Noble, cömert

Karisa: çok sevgili

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karyan: karanlık bir

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karissa: Okşamak

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karmit: Rab `ın bağ

Kariina: bulundu

Karakız: Esmer kız.

Karessa: çok sevgili

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karnaim: boynuzları

Karmelita: Rab `ın bağ

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Bu listede Kardeş ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karlık: Kar kuyusu.

Karasu: Ağır akan su.

Karaduman: Siyah duman.

Karlu: Karlı.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karacan: Esmer kimse.

Karmel: Bağ

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karsten: İsa şöyle bir

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karatekin: Esmer kimse.

Karim: cömert

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Gündeş: AYnı günde doğan.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Kareem: Cömert

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Gönüldeş: Aynı düşünceleri paylaşan, birbirini seven kimseler.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karaşın: Esmer.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Bendeş: Eş, benzer.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karpos: Kâr

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karındaş: Kardeş.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Öndeş: Yol gösteren, rehber, kılavuz.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karatün: Karanlık gece.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Bu listede Kardeş ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha