İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Kariina: bulundu

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Maialen: Kulenin

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Çilen: 1. Hafif yağan yağmur, çisenti. 2. Suyun derin olmayan yeri.

Karissa: Okşamak

Aybelen: Dağ ve dağ eteklerini aydınlatan ay ışığı. Ay ışığının aydınlattığı ıssız yerler. Ay ve Belen isimlerinin birleşmesi ile oluşan isim. Bkz: Belen

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Sevilen: Sevgi duyulan, beğenilen kimse.

Yükselen: Yükseklere çıkan, yücelen, ilerleyen.

Karakız: Esmer kız.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karnaim: boynuzları

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Gökselen: Mavi gözlü, varlıklı kimse.

Karima: Noble, cömert

Matxalen: Kulenin

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karis: Grace;

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karisa: çok sevgili

Karmelita: Rab `ın bağ

Madalen: Kulenin

Ayselen: İyi haber.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karine: övme

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Helen: Grek (Eski Yunanlı). hēlēnē, hēlios (güneş) ile bağlantılı olabilir.

Belen: Dağ beli, dağın aşılacak yeri, dağlık yer. Akdeniz bölgesinde İskenderun´da Suriye´nin Kuzeye ulaşan büyük yolun Amanos dağlarım aştığı geçit üzerinde bulunan kasaba. - Erkek ve kadın adı ola­rak kullanılır. Dağlık, sarp yer. Sırt, bayır, yamaç, dağ eteği. Yüksek, dağlık yerlerde görülen düzlük. Issız yer.

Nurselen: Çokça aydınlık, parlaklık.

Özlen: Görülmek istenilen ol, hasreti çekilen ol

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karyan: karanlık bir

Karmit: Rab `ın bağ

Karessa: çok sevgili

Gülen: Güleç yüzlü

Tülen: İlk kez çocuk doğuran genç kadın.

Bu listede Kardelen ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Ölen: 1. Çiçek açmış çayır. 2. Şarkı. 3. Sulak arazi. 4. Nemli, yaş.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Şenlen: "Neşelen, mutlu ol" anlamında kullanılan bir ad.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Kareem: Cömert

Alen: Saygınlık, başarı. (Kaynak Bilinmiyor)

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karatekin: Esmer kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karaduman: Siyah duman.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karlu: Karlı.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karındaş: Kardeş.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Derlen: "Düzgün bir biçimde toplan, düzenli ol" anlamında kullanılan bir söz.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Dağdelen: Dağları delen, çok kararlı ve çalışkan kimse.

Karmel: Bağ

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Yelen: 1. Arzu, istek. 2. Fırtına.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karlık: Kar kuyusu.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karluk: Türk boylarından biri.

Melen: İşlenmemiş, kıraç toprak.

Karatün: Karanlık gece.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karasu: Ağır akan su.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Tepedelen: Yalçın kayalar üstüne yapılmış şato.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karim: cömert

Karpos: Kâr

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karacan: Esmer kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karasal: Kara ile ilgili.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Demirdelen: Demiri delecek güçte olan kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Çelen: Yakışıklı, saçak, akıllı

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Ünlen: "Ün kazan, meşhur ol" anlamında kullanılan bir ad.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karsten: İsa şöyle bir

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karaşın: Esmer.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Bu listede Kardelen ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha