İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Helen: Grek (Eski Yunanlı). hēlēnē, hēlios (güneş) ile bağlantılı olabilir.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karima: Noble, cömert

Gülen: Güleç yüzlü

Karmit: Rab `ın bağ

Karnaim: boynuzları

Karakız: Esmer kız.

Karessa: çok sevgili

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karadut: Siyah renkli dut.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Özlen: Görülmek istenilen ol, hasreti çekilen ol

Sevilen: Sevgi duyulan, beğenilen kimse.

Madalen: Kulenin

Karissa: Okşamak

Gökselen: Mavi gözlü, varlıklı kimse.

Aybelen: Dağ ve dağ eteklerini aydınlatan ay ışığı. Ay ışığının aydınlattığı ıssız yerler. Ay ve Belen isimlerinin birleşmesi ile oluşan isim. Bkz: Belen

Tülen: İlk kez çocuk doğuran genç kadın.

Karmelita: Rab `ın bağ

Yükselen: Yükseklere çıkan, yücelen, ilerleyen.

Kariina: bulundu

Karine: övme

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karisa: çok sevgili

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karis: Grace;

Maialen: Kulenin

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Nurselen: Çokça aydınlık, parlaklık.

Karyan: karanlık bir

Çilen: 1. Hafif yağan yağmur, çisenti. 2. Suyun derin olmayan yeri.

Matxalen: Kulenin

Belen: Dağ beli, dağın aşılacak yeri, dağlık yer. Akdeniz bölgesinde İskenderun´da Suriye´nin Kuzeye ulaşan büyük yolun Amanos dağlarım aştığı geçit üzerinde bulunan kasaba. - Erkek ve kadın adı ola­rak kullanılır. Dağlık, sarp yer. Sırt, bayır, yamaç, dağ eteği. Yüksek, dağlık yerlerde görülen düzlük. Issız yer.

Ayselen: İyi haber.

Bu listede Kardelen ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Dağdelen: Dağları delen, çok kararlı ve çalışkan kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karasu: Ağır akan su.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karabey: Esmer, yağız bey.

Şenlen: "Neşelen, mutlu ol" anlamında kullanılan bir ad.

Karatekin: Esmer kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Tepedelen: Yalçın kayalar üstüne yapılmış şato.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Yelen: 1. Arzu, istek. 2. Fırtına.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Kareem: Cömert

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karsten: İsa şöyle bir

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Çelen: Yakışıklı, saçak, akıllı

Ünlen: "Ün kazan, meşhur ol" anlamında kullanılan bir ad.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Ölen: 1. Çiçek açmış çayır. 2. Şarkı. 3. Sulak arazi. 4. Nemli, yaş.

Melen: İşlenmemiş, kıraç toprak.

Karaşın: Esmer.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Kartay: Yaşlı, pir.

Derlen: "Düzgün bir biçimde toplan, düzenli ol" anlamında kullanılan bir söz.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karacan: Esmer kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karpos: Kâr

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Demirdelen: Demiri delecek güçte olan kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karındaş: Kardeş.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Alen: Saygınlık, başarı. (Kaynak Bilinmiyor)

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karmel: Bağ

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karim: cömert

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karlu: Karlı.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Bu listede Kardelen ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha