İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Sevilen: Sevgi duyulan, beğenilen kimse.

Kariina: bulundu

Karmit: Rab `ın bağ

Çilen: 1. Hafif yağan yağmur, çisenti. 2. Suyun derin olmayan yeri.

Ayselen: İyi haber.

Yükselen: Yükseklere çıkan, yücelen, ilerleyen.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Nurselen: Çokça aydınlık, parlaklık.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karakız: Esmer kız.

Tülen: İlk kez çocuk doğuran genç kadın.

Karmelita: Rab `ın bağ

Gülen: Güleç yüzlü

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karis: Grace;

Maialen: Kulenin

Karima: Noble, cömert

Matxalen: Kulenin

Karyan: karanlık bir

Karine: övme

Karnaim: boynuzları

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karadut: Siyah renkli dut.

Gökselen: Mavi gözlü, varlıklı kimse.

Karissa: Okşamak

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karessa: çok sevgili

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Belen: Dağ beli, dağın aşılacak yeri, dağlık yer. Akdeniz bölgesinde İskenderun´da Suriye´nin Kuzeye ulaşan büyük yolun Amanos dağlarım aştığı geçit üzerinde bulunan kasaba. - Erkek ve kadın adı ola­rak kullanılır. Dağlık, sarp yer. Sırt, bayır, yamaç, dağ eteği. Yüksek, dağlık yerlerde görülen düzlük. Issız yer.

Karisa: çok sevgili

Özlen: Görülmek istenilen ol, hasreti çekilen ol

Aybelen: Dağ ve dağ eteklerini aydınlatan ay ışığı. Ay ışığının aydınlattığı ıssız yerler. Ay ve Belen isimlerinin birleşmesi ile oluşan isim. Bkz: Belen

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Madalen: Kulenin

Helen: Grek (Eski Yunanlı). hēlēnē, hēlios (güneş) ile bağlantılı olabilir.

Bu listede Kardelen ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karluk: Türk boylarından biri.

Ölen: 1. Çiçek açmış çayır. 2. Şarkı. 3. Sulak arazi. 4. Nemli, yaş.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Yelen: 1. Arzu, istek. 2. Fırtına.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karlu: Karlı.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karpos: Kâr

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Dağdelen: Dağları delen, çok kararlı ve çalışkan kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Melen: İşlenmemiş, kıraç toprak.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karatün: Karanlık gece.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karatekin: Esmer kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Demirdelen: Demiri delecek güçte olan kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Tepedelen: Yalçın kayalar üstüne yapılmış şato.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karaduman: Siyah duman.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Derlen: "Düzgün bir biçimde toplan, düzenli ol" anlamında kullanılan bir söz.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Kareem: Cömert

Karsten: İsa şöyle bir

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Şenlen: "Neşelen, mutlu ol" anlamında kullanılan bir ad.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karaşın: Esmer.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karındaş: Kardeş.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Çelen: Yakışıklı, saçak, akıllı

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karmel: Bağ

Ünlen: "Ün kazan, meşhur ol" anlamında kullanılan bir ad.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karim: cömert

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karacan: Esmer kimse.

Alen: Saygınlık, başarı. (Kaynak Bilinmiyor)

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Bu listede Kardelen ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha