İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karnaim: boynuzları

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Gökselen: Mavi gözlü, varlıklı kimse.

Karine: övme

Karmit: Rab `ın bağ

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Çilen: 1. Hafif yağan yağmur, çisenti. 2. Suyun derin olmayan yeri.

Karima: Noble, cömert

Aybelen: Dağ ve dağ eteklerini aydınlatan ay ışığı. Ay ışığının aydınlattığı ıssız yerler. Ay ve Belen isimlerinin birleşmesi ile oluşan isim. Bkz: Belen

Özlen: Görülmek istenilen ol, hasreti çekilen ol

Karadut: Siyah renkli dut.

Tülen: İlk kez çocuk doğuran genç kadın.

Kariina: bulundu

Yükselen: Yükseklere çıkan, yücelen, ilerleyen.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karakız: Esmer kız.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Madalen: Kulenin

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Maialen: Kulenin

Belen: Dağ beli, dağın aşılacak yeri, dağlık yer. Akdeniz bölgesinde İskenderun´da Suriye´nin Kuzeye ulaşan büyük yolun Amanos dağlarım aştığı geçit üzerinde bulunan kasaba. - Erkek ve kadın adı ola­rak kullanılır. Dağlık, sarp yer. Sırt, bayır, yamaç, dağ eteği. Yüksek, dağlık yerlerde görülen düzlük. Issız yer.

Matxalen: Kulenin

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Sevilen: Sevgi duyulan, beğenilen kimse.

Ayselen: İyi haber.

Karis: Grace;

Karessa: çok sevgili

Helen: Grek (Eski Yunanlı). hēlēnē, hēlios (güneş) ile bağlantılı olabilir.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karyan: karanlık bir

Gülen: Güleç yüzlü

Karmelita: Rab `ın bağ

Karissa: Okşamak

Nurselen: Çokça aydınlık, parlaklık.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karisa: çok sevgili

Bu listede Kardelen ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karasu: Ağır akan su.

Çelen: Yakışıklı, saçak, akıllı

Karasal: Kara ile ilgili.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Dağdelen: Dağları delen, çok kararlı ve çalışkan kimse.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Melen: İşlenmemiş, kıraç toprak.

Karaduman: Siyah duman.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karlu: Karlı.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karacan: Esmer kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karındaş: Kardeş.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Alen: Saygınlık, başarı. (Kaynak Bilinmiyor)

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Demirdelen: Demiri delecek güçte olan kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karmel: Bağ

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karlık: Kar kuyusu.

Karpos: Kâr

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karsten: İsa şöyle bir

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Şenlen: "Neşelen, mutlu ol" anlamında kullanılan bir ad.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Ünlen: "Ün kazan, meşhur ol" anlamında kullanılan bir ad.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Kareem: Cömert

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Ölen: 1. Çiçek açmış çayır. 2. Şarkı. 3. Sulak arazi. 4. Nemli, yaş.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Yelen: 1. Arzu, istek. 2. Fırtına.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Derlen: "Düzgün bir biçimde toplan, düzenli ol" anlamında kullanılan bir söz.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Tepedelen: Yalçın kayalar üstüne yapılmış şato.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karim: cömert

Karaşın: Esmer.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Bu listede Kardelen ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha