İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Maialen: Kulenin

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karyan: karanlık bir

Aybelen: Dağ ve dağ eteklerini aydınlatan ay ışığı. Ay ışığının aydınlattığı ıssız yerler. Ay ve Belen isimlerinin birleşmesi ile oluşan isim. Bkz: Belen

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karis: Grace;

Karisa: çok sevgili

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karissa: Okşamak

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Helen: Grek (Eski Yunanlı). hēlēnē, hēlios (güneş) ile bağlantılı olabilir.

Karakız: Esmer kız.

Belen: Dağ beli, dağın aşılacak yeri, dağlık yer. Akdeniz bölgesinde İskenderun´da Suriye´nin Kuzeye ulaşan büyük yolun Amanos dağlarım aştığı geçit üzerinde bulunan kasaba. - Erkek ve kadın adı ola­rak kullanılır. Dağlık, sarp yer. Sırt, bayır, yamaç, dağ eteği. Yüksek, dağlık yerlerde görülen düzlük. Issız yer.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karadut: Siyah renkli dut.

Nurselen: Çokça aydınlık, parlaklık.

Karessa: çok sevgili

Karima: Noble, cömert

Sevilen: Sevgi duyulan, beğenilen kimse.

Tülen: İlk kez çocuk doğuran genç kadın.

Ayselen: İyi haber.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karine: övme

Kariina: bulundu

Matxalen: Kulenin

Özlen: Görülmek istenilen ol, hasreti çekilen ol

Madalen: Kulenin

Karmit: Rab `ın bağ

Gülen: Güleç yüzlü

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karmelita: Rab `ın bağ

Çilen: 1. Hafif yağan yağmur, çisenti. 2. Suyun derin olmayan yeri.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Gökselen: Mavi gözlü, varlıklı kimse.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karnaim: boynuzları

Yükselen: Yükseklere çıkan, yücelen, ilerleyen.

Bu listede Kardelen ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Derlen: "Düzgün bir biçimde toplan, düzenli ol" anlamında kullanılan bir söz.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Çelen: Yakışıklı, saçak, akıllı

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karluk: Türk boylarından biri.

Yelen: 1. Arzu, istek. 2. Fırtına.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Demirdelen: Demiri delecek güçte olan kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karsten: İsa şöyle bir

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Alen: Saygınlık, başarı. (Kaynak Bilinmiyor)

Tepedelen: Yalçın kayalar üstüne yapılmış şato.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karpos: Kâr

Melen: İşlenmemiş, kıraç toprak.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Ölen: 1. Çiçek açmış çayır. 2. Şarkı. 3. Sulak arazi. 4. Nemli, yaş.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karim: cömert

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karaşın: Esmer.

Karlu: Karlı.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Dağdelen: Dağları delen, çok kararlı ve çalışkan kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karatekin: Esmer kimse.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karındaş: Kardeş.

Karlık: Kar kuyusu.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Ünlen: "Ün kazan, meşhur ol" anlamında kullanılan bir ad.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karmel: Bağ

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Kareem: Cömert

Karasu: Ağır akan su.

Şenlen: "Neşelen, mutlu ol" anlamında kullanılan bir ad.

Karaduman: Siyah duman.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karatün: Karanlık gece.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Bu listede Kardelen ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha