İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karyan: karanlık bir

Karima: Noble, cömert

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karissa: Okşamak

Karmit: Rab `ın bağ

Karnaim: boynuzları

Karessa: çok sevgili

Tanyel: Şafak vakti esen rüzgâr. - bk. Tanyeli

Karine: övme

Karmelita: Rab `ın bağ

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karakız: Esmer kız.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Kariina: bulundu

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karisa: çok sevgili

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karis: Grace;

Bu listede Karayel ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karsten: İsa şöyle bir

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karpos: Kâr

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Daniyel: Tanrı benim yargıçtır

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karaşın: Esmer.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karasu: Ağır akan su.

Karatekin: Esmer kimse.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Yel: Esinti, rüzgâr.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karaduman: Siyah duman.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karlık: Kar kuyusu.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karlu: Karlı.

Karim: cömert

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karacan: Esmer kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karatün: Karanlık gece.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Kareem: Cömert

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karındaş: Kardeş.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karmel: Bağ

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Akyel: Güneyden esen rüzgâr, lodos.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Bozyel: Yağmur getiren lodos rüzgârı.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Bu listede Karayel ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha