İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karyan: karanlık bir

Karis: Grace;

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karima: Noble, cömert

Kariina: bulundu

Karessa: çok sevgili

Karmelita: Rab `ın bağ

Karisa: çok sevgili

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karine: övme

Karakız: Esmer kız.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karmit: Rab `ın bağ

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karissa: Okşamak

Karnaim: boynuzları

Bu listede Karayağız ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karpos: Kâr

Karatekin: Esmer kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Kareem: Cömert

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karmel: Bağ

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karsten: İsa şöyle bir

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karluk: Türk boylarından biri.

Yağız: 1. Esmer. 2. Doru. 3. Yiğit. 4. Bakımlı hayvan.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karasu: Ağır akan su.

Karatün: Karanlık gece.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karacan: Esmer kimse.

Karaşın: Esmer.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karındaş: Kardeş.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karim: cömert

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karlu: Karlı.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Bu listede Karayağız ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha