İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karis: Grace;

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karnaim: boynuzları

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Pütün: Olgun, yetkin.

Tün: Gece.

Karessa: çok sevgili

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karyan: karanlık bir

Karima: Noble, cömert

Karissa: Okşamak

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karisa: çok sevgili

Karine: övme

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karadut: Siyah renkli dut.

Kariina: bulundu

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karmit: Rab `ın bağ

Karakız: Esmer kız.

Neptün: Güneşe yakınlığı bakımından sekizinci olan gezegen.

Bu listede Karatün ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Karsten: İsa şöyle bir

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karlık: Kar kuyusu.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Kareem: Cömert

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Erüstün: Üstün erkek.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karim: cömert

Karasal: Kara ile ilgili.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karmel: Bağ

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karasu: Ağır akan su.

Ertün: Akşam, gecenin başlangıcı.

Karındaş: Kardeş.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Aytün: Ay ve gece.

Karluk: Türk boylarından biri.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karabudun: Esmer milletten olan.

Eliüstün: Başkalarından üstün olan kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karpos: Kâr

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karacan: Esmer kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Ötün: Yalvarma, dileme, isteme.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karaşın: Esmer.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karatün: Karanlık gece.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Üstün: 1. Benzerlerine göre daha yüksek bir düzeyde olan, onları geride bırakan. 2. Yenen, galip gelen. 3. Sayıca çok, fazla.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karlu: Karlı.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Bu listede Karatün ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha