İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karakız: Esmer kız.

Karmit: Rab `ın bağ

Karmelita: Rab `ın bağ

Karyan: karanlık bir

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Neptün: Güneşe yakınlığı bakımından sekizinci olan gezegen.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karessa: çok sevgili

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karis: Grace;

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karnaim: boynuzları

Pütün: Olgun, yetkin.

Tün: Gece.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karissa: Okşamak

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karima: Noble, cömert

Karine: övme

Kariina: bulundu

Karisa: çok sevgili

Bu listede Karatün ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karlık: Kar kuyusu.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karacan: Esmer kimse.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karındaş: Kardeş.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Erüstün: Üstün erkek.

Karaşın: Esmer.

Karatün: Karanlık gece.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karpos: Kâr

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karaduman: Siyah duman.

Aytün: Ay ve gece.

Karsten: İsa şöyle bir

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karmel: Bağ

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Ertün: Akşam, gecenin başlangıcı.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karlu: Karlı.

Üstün: 1. Benzerlerine göre daha yüksek bir düzeyde olan, onları geride bırakan. 2. Yenen, galip gelen. 3. Sayıca çok, fazla.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karim: cömert

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karasu: Ağır akan su.

Kareem: Cömert

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Ötün: Yalvarma, dileme, isteme.

Eliüstün: Başkalarından üstün olan kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Bu listede Karatün ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha