İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karnaim: boynuzları

Karessa: çok sevgili

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karakız: Esmer kız.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karissa: Okşamak

Karima: Noble, cömert

Neptün: Güneşe yakınlığı bakımından sekizinci olan gezegen.

Kariina: bulundu

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karadut: Siyah renkli dut.

Karine: övme

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karmit: Rab `ın bağ

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karisa: çok sevgili

Karyan: karanlık bir

Pütün: Olgun, yetkin.

Karis: Grace;

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Tün: Gece.

Bu listede Karatün ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karlık: Kar kuyusu.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Kareem: Cömert

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karacan: Esmer kimse.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Eliüstün: Başkalarından üstün olan kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karmel: Bağ

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karlu: Karlı.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Ötün: Yalvarma, dileme, isteme.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karim: cömert

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Erüstün: Üstün erkek.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Ertün: Akşam, gecenin başlangıcı.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karatekin: Esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karındaş: Kardeş.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karaşın: Esmer.

Üstün: 1. Benzerlerine göre daha yüksek bir düzeyde olan, onları geride bırakan. 2. Yenen, galip gelen. 3. Sayıca çok, fazla.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Aytün: Ay ve gece.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karpos: Kâr

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karatün: Karanlık gece.

Karsten: İsa şöyle bir

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karaduman: Siyah duman.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Bu listede Karatün ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha