İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karataş isminin anlamı: Siyah taş, hacerülesvet. Karataş ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karataş İsminin Anlamı Nedir? Karataş İsminin AnaliziKareena: saf, masum, f arkadaşım
Karadut: Siyah renkli dut.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karisa: çok sevgili
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karissa: Okşamak
Karakız: Esmer kız.
Karmit: Rab `ın bağ
Karine: övme
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karis: Grace;
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karima: Noble, cömert
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Kariina: bulundu
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karessa: çok sevgili
Karyan: karanlık bir
Karnaim: boynuzları
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Baltaş: Küçük balta.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Baştaş: Yaşıt, akran, kafadar, benzer.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Kareem: Cömert
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karpos: Kâr
Gediktaş: Ayrıcalıklı, güçlü kimse.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Kartay: Yaşlı, pir.
Elitaş: Eli taş gibi ağır ve güçlü olan kimse.
Baytaş: Zengin ve varlıklı olan kimse.
Boğataş: Güçlü ve kuvvetli kimse.
Karaşın: Esmer.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Sarıtaş: Güçlü, kuvvetli sarışın kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Örtaş: Kuvvetli, güçlü olan değerli kişi.
Karlu: Karlı.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karim: cömert
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karacan: Esmer kimse.
Gültaş: "Gül, eğlen, coş" anlamında kullanılan bir ad.
Mengütaş: Ölümsüz anıt.
Biltaş: "Bil ve coşkunluk yap" anlamında kullanılan bir ad.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Artaş: Gerçeği arzulayan
Bektaş: Saygın, aziz, denk, eşit.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karsten: İsa şöyle bir
Yurttaş: Yurtları veya yurt duyguları aynı olanlardan her biri.
Çeliktaş: Güçlü, kuvvetli kimse.
Toktaş: Gözü tok sağlam yapılı ve güçlü kimse.
Borataş: Sağlam, kuvvetli ve fırtına gibi olan kimse.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karlık: Kar kuyusu.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karmel: Bağ
Aktaş: Lüle taşı.Mermer.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Köktaş: Aynı soydan gelenlerden her biri.
İltaş: Ülkenin sert, güçlü insanı.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Temirtaş: Güçlü, kuvvetli, sert kimse. - bk. Demirtaş
Karabey: Esmer, yağız bey.
Ulutaş: Değerli, yüce ve güçlü kimse.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karındaş: Kardeş.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Altaş: Kırmızı taş.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karatün: Karanlık gece.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Işıktaş: Aydın, ileri görüşlü kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Cantaş: Dost, arkadaş, yoldaş. bk. Candaş
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karasu: Ağır akan su.
Ertaş: Güçlü, kuvvetli kimse.
Kocataş: Büyük taş.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Boztaş: Sağlam ve kuvvetli olan kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Dinçtaş: Gücü ve sağlık durumu yerinde olan kimse.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Demirtaş: Güçlü, kuvvetli, sert kimse.