İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karataş isminin anlamı: Siyah taş, hacerülesvet. Karataş ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karataş İsminin Anlamı Nedir? Karataş İsminin AnaliziKarlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karine: övme
Karnaim: boynuzları
Karisa: çok sevgili
Karakız: Esmer kız.
Karmit: Rab `ın bağ
Kariina: bulundu
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karima: Noble, cömert
Karissa: Okşamak
Karis: Grace;
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karyan: karanlık bir
Karessa: çok sevgili
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Mengütaş: Ölümsüz anıt.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Işıktaş: Aydın, ileri görüşlü kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karasal: Kara ile ilgili.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Dinçtaş: Gücü ve sağlık durumu yerinde olan kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Uztaş: Yetenekli, becerikli ve güçlü kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karmel: Bağ
Karlu: Karlı.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Yurttaş: Yurtları veya yurt duyguları aynı olanlardan her biri.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Baştaş: Yaşıt, akran, kafadar, benzer.
İltaş: Ülkenin sert, güçlü insanı.
Kocataş: Büyük taş.
Gediktaş: Ayrıcalıklı, güçlü kimse.
Kareem: Cömert
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karatün: Karanlık gece.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Köktaş: Aynı soydan gelenlerden her biri.
Ulutaş: Değerli, yüce ve güçlü kimse.
Arıtaş: Temiz taş.
Örtaş: Kuvvetli, güçlü olan değerli kişi.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karasu: Ağır akan su.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Temirtaş: Güçlü, kuvvetli, sert kimse. - bk. Demirtaş
Borataş: Sağlam, kuvvetli ve fırtına gibi olan kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karim: cömert
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Diktaş: "Bir taş olsun dik, bir eser bırak" anlamında kullanılan bir ad.
Karındaş: Kardeş.
Cantaş: Dost, arkadaş, yoldaş. bk. Candaş
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Timurtaş: bk. Demirtaş
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Kortaş: Ateşli, canlı, hareketli kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Öztaş: Özü taş gibi sağlam olan kimse.
Esertaş: Sağlıklı, güçlü kimse.
Tuğtaş: Tuğ takınmış güçlü kimse.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Boztaş: Sağlam ve kuvvetli olan kimse.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Toktaş: Gözü tok sağlam yapılı ve güçlü kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Çeliktaş: Güçlü, kuvvetli kimse.
Boğataş: Güçlü ve kuvvetli kimse.
Oktaş: Ok gibi hızlı, taş gibi sağlam olan kimse.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Biltaş: "Bil ve coşkunluk yap" anlamında kullanılan bir ad.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karpos: Kâr
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Çetintaş: Sert, inatçı kimse.
Karsten: İsa şöyle bir
Aktaş: Lüle taşı.Mermer.
Sarıtaş: Güçlü, kuvvetli sarışın kimse.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Gültaş: "Gül, eğlen, coş" anlamında kullanılan bir ad.
Öntaş: Güçlü, lider olan kimse.
Karluk: Türk boylarından biri.
Demirtaş: Güçlü, kuvvetli, sert kimse.