İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karataş isminin anlamı: Siyah taş, hacerülesvet. Karataş ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karataş İsminin Anlamı Nedir? Karataş İsminin AnaliziKarima: Noble, cömert
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karis: Grace;
Karissa: Okşamak
Karnaim: boynuzları
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karmit: Rab `ın bağ
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karisa: çok sevgili
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karakız: Esmer kız.
Karine: övme
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karessa: çok sevgili
Kariina: bulundu
Karyan: karanlık bir
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karasal: Kara ile ilgili.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karındaş: Kardeş.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Işıktaş: Aydın, ileri görüşlü kimse.
Karpos: Kâr
Karacan: Esmer kimse.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Elitaş: Eli taş gibi ağır ve güçlü olan kimse.
Altaş: Kırmızı taş.
Bengitaş: Orhun anıtları.
Baytaş: Zengin ve varlıklı olan kimse.
Cantaş: Dost, arkadaş, yoldaş. bk. Candaş
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Artaş: Gerçeği arzulayan
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Baltaş: Küçük balta.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Örtaş: Kuvvetli, güçlü olan değerli kişi.
Kortaş: Ateşli, canlı, hareketli kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Gültaş: "Gül, eğlen, coş" anlamında kullanılan bir ad.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Tuğtaş: Tuğ takınmış güçlü kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Ertaş: Güçlü, kuvvetli kimse.
Borataş: Sağlam, kuvvetli ve fırtına gibi olan kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Yurttaş: Yurtları veya yurt duyguları aynı olanlardan her biri.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Gediktaş: Ayrıcalıklı, güçlü kimse.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karasu: Ağır akan su.
Köktaş: Aynı soydan gelenlerden her biri.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karlık: Kar kuyusu.
Bektaş: Saygın, aziz, denk, eşit.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Boğataş: Güçlü ve kuvvetli kimse.
Karsten: İsa şöyle bir
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karatekin: Esmer kimse.
Uztaş: Yetenekli, becerikli ve güçlü kimse.
İltaş: Ülkenin sert, güçlü insanı.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Çetintaş: Sert, inatçı kimse.
Aktaş: Lüle taşı.Mermer.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Denktaş: 1. Akran, aynı yaşta bulunan kimse, yaşıt. 2. Haktan yana olan, adil.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Biltaş: "Bil ve coşkunluk yap" anlamında kullanılan bir ad.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karim: cömert
Sarıtaş: Güçlü, kuvvetli sarışın kimse.
Oktaş: Ok gibi hızlı, taş gibi sağlam olan kimse.
Boztaş: Sağlam ve kuvvetli olan kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Kocataş: Büyük taş.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Öztaş: Özü taş gibi sağlam olan kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Mengütaş: Ölümsüz anıt.
Karlu: Karlı.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Dinçtaş: Gücü ve sağlık durumu yerinde olan kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.