İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karataş isminin anlamı: Siyah taş, hacerülesvet. Karataş ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karataş İsminin Anlamı Nedir? Karataş İsminin AnaliziKaranfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karissa: Okşamak
Karis: Grace;
Karessa: çok sevgili
Karisa: çok sevgili
Kariina: bulundu
Karnaim: boynuzları
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karine: övme
Karmelita: Rab `ın bağ
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karmit: Rab `ın bağ
Karakız: Esmer kız.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karima: Noble, cömert
Karadut: Siyah renkli dut.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karyan: karanlık bir
Çeliktaş: Güçlü, kuvvetli kimse.
Artaş: Gerçeği arzulayan
Demirtaş: Güçlü, kuvvetli, sert kimse.
Baştaş: Yaşıt, akran, kafadar, benzer.
Boztaş: Sağlam ve kuvvetli olan kimse.
İltaş: Ülkenin sert, güçlü insanı.
Biltaş: "Bil ve coşkunluk yap" anlamında kullanılan bir ad.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Çetintaş: Sert, inatçı kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Mengütaş: Ölümsüz anıt.
Elitaş: Eli taş gibi ağır ve güçlü olan kimse.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Tuğtaş: Tuğ takınmış güçlü kimse.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karındaş: Kardeş.
Timurtaş: bk. Demirtaş
Esertaş: Sağlıklı, güçlü kimse.
Kareem: Cömert
Diktaş: "Bir taş olsun dik, bir eser bırak" anlamında kullanılan bir ad.
Öztaş: Özü taş gibi sağlam olan kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Bengitaş: Orhun anıtları.
Sarıtaş: Güçlü, kuvvetli sarışın kimse.
Ertaş: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Boğataş: Güçlü ve kuvvetli kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Altaş: Kırmızı taş.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karsten: İsa şöyle bir
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karlu: Karlı.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karpos: Kâr
Gültaş: "Gül, eğlen, coş" anlamında kullanılan bir ad.
Karlık: Kar kuyusu.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karatün: Karanlık gece.
Dinçtaş: Gücü ve sağlık durumu yerinde olan kimse.
Karim: cömert
Işıktaş: Aydın, ileri görüşlü kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karatekin: Esmer kimse.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Aktaş: Lüle taşı.Mermer.
Köktaş: Aynı soydan gelenlerden her biri.
Karasal: Kara ile ilgili.
Yurttaş: Yurtları veya yurt duyguları aynı olanlardan her biri.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Temirtaş: Güçlü, kuvvetli, sert kimse. - bk. Demirtaş
Cantaş: Dost, arkadaş, yoldaş. bk. Candaş
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Göktaş: Gezegenlerin arasında hareket eden, tümüyle gaz durumuna geçmeden yeryüzüne ulaşan katı cisim.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Uztaş: Yetenekli, becerikli ve güçlü kimse.
Oktaş: Ok gibi hızlı, taş gibi sağlam olan kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Ulutaş: Değerli, yüce ve güçlü kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Baytaş: Zengin ve varlıklı olan kimse.
Baltaş: Küçük balta.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karaşın: Esmer.
Karacan: Esmer kimse.
Örtaş: Kuvvetli, güçlü olan değerli kişi.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Kortaş: Ateşli, canlı, hareketli kimse.