İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karmit: Rab `ın bağ

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Esilasu: Esila ve Su isimlerinin bir araya getirilmesi ile oluşmuş bir isimdir. Bkz: Esila ve Su

Karisa: çok sevgili

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karadut: Siyah renkli dut.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karissa: Okşamak

Elasu: Ela ve Su isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuştur. Bkz: Ela ve Su

Karis: Grace;

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karessa: çok sevgili

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karima: Noble, cömert

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karyan: karanlık bir

Karmelita: Rab `ın bağ

Karnaim: boynuzları

Karakız: Esmer kız.

Karine: övme

Kariina: bulundu

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Bu listede Karasu ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karaşın: Esmer.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karındaş: Kardeş.

Karpos: Kâr

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karim: cömert

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karlık: Kar kuyusu.

Karsten: İsa şöyle bir

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karasal: Kara ile ilgili.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karmel: Bağ

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karlu: Karlı.

Karaduman: Siyah duman.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Kareem: Cömert

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karasu: Ağır akan su.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karacan: Esmer kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karatün: Karanlık gece.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Bu listede Karasu ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha