İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karyan: karanlık bir

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Esilasu: Esila ve Su isimlerinin bir araya getirilmesi ile oluşmuş bir isimdir. Bkz: Esila ve Su

Karisa: çok sevgili

Kariina: bulundu

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karine: övme

Karakız: Esmer kız.

Karissa: Okşamak

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karmit: Rab `ın bağ

Karnaim: boynuzları

Karessa: çok sevgili

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Elasu: Ela ve Su isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuştur. Bkz: Ela ve Su

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karima: Noble, cömert

Karmelita: Rab `ın bağ

Karis: Grace;

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Bu listede Karasu ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karasal: Kara ile ilgili.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kareem: Cömert

Karaşın: Esmer.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karpos: Kâr

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karasu: Ağır akan su.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karacan: Esmer kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karındaş: Kardeş.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karaduman: Siyah duman.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karmel: Bağ

Karlu: Karlı.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karim: cömert

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karatekin: Esmer kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karsten: İsa şöyle bir

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Bu listede Karasu ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha