İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karis: Grace;

Kariina: bulundu

Karyan: karanlık bir

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karakız: Esmer kız.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karnaim: boynuzları

Karadut: Siyah renkli dut.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karmit: Rab `ın bağ

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Elasu: Ela ve Su isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuştur. Bkz: Ela ve Su

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karine: övme

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karisa: çok sevgili

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Esilasu: Esila ve Su isimlerinin bir araya getirilmesi ile oluşmuş bir isimdir. Bkz: Esila ve Su

Karmelita: Rab `ın bağ

Karissa: Okşamak

Karima: Noble, cömert

Karessa: çok sevgili

Bu listede Karasu ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karasu: Ağır akan su.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karlu: Karlı.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karluk: Türk boylarından biri.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Kareem: Cömert

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karsten: İsa şöyle bir

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karmel: Bağ

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karaşın: Esmer.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karatekin: Esmer kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karpos: Kâr

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karim: cömert

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karındaş: Kardeş.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karaduman: Siyah duman.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Bu listede Karasu ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha