İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karis: Grace;

Karissa: Okşamak

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karakız: Esmer kız.

Karadut: Siyah renkli dut.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karessa: çok sevgili

Karisa: çok sevgili

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karima: Noble, cömert

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karmit: Rab `ın bağ

Esilasu: Esila ve Su isimlerinin bir araya getirilmesi ile oluşmuş bir isimdir. Bkz: Esila ve Su

Karyan: karanlık bir

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Kariina: bulundu

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karine: övme

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karnaim: boynuzları

Karmelita: Rab `ın bağ

Elasu: Ela ve Su isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuştur. Bkz: Ela ve Su

Bu listede Karasu ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karsten: İsa şöyle bir

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Kareem: Cömert

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karatekin: Esmer kimse.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karaşın: Esmer.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karmel: Bağ

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karlu: Karlı.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karacan: Esmer kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karlık: Kar kuyusu.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karpos: Kâr

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karaduman: Siyah duman.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karatün: Karanlık gece.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karındaş: Kardeş.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karim: cömert

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Bu listede Karasu ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha