İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Kariina: bulundu

Karisa: çok sevgili

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karessa: çok sevgili

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karyan: karanlık bir

Karissa: Okşamak

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karmit: Rab `ın bağ

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karadut: Siyah renkli dut.

Karine: övme

Karakız: Esmer kız.

Karnaim: boynuzları

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karima: Noble, cömert

Karis: Grace;

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Bu listede Karapet ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Kareem: Cömert

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karim: cömert

Karaduman: Siyah duman.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karmel: Bağ

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karaşın: Esmer.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karatün: Karanlık gece.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karpos: Kâr

Kartay: Yaşlı, pir.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karlu: Karlı.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karındaş: Kardeş.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karsten: İsa şöyle bir

Karlık: Kar kuyusu.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Bu listede Karapet ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha