İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karessa: çok sevgili

Karisa: çok sevgili

Kariina: bulundu

Karadut: Siyah renkli dut.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karis: Grace;

Karnaim: boynuzları

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karakız: Esmer kız.

Karissa: Okşamak

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karyan: karanlık bir

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karima: Noble, cömert

Karmit: Rab `ın bağ

Karine: övme

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Bu listede Karapet ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karaşın: Esmer.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karim: cömert

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karsten: İsa şöyle bir

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karındaş: Kardeş.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karlık: Kar kuyusu.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karlu: Karlı.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karatün: Karanlık gece.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karmel: Bağ

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Kareem: Cömert

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karpos: Kâr

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaduman: Siyah duman.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karacan: Esmer kimse.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Bu listede Karapet ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha