İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaoğlan isminin anlamı: Esmer renkli çocok. Karaoğlan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaoğlan İsminin Anlamı Nedir? Karaoğlan İsminin AnaliziLeylan: Serap, yalgın.
Karnaim: boynuzları
Karima: Noble, cömert
Karadut: Siyah renkli dut.
Beylan: 1. Ağırbaşlı, uslu, kibar. 2. Şımarık, nazlı, yaramaz. 3. Sebatsız, tembel. bk. Baylan
Dilan: Gönül dostu, gönüldaş
Karyan: karanlık bir
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Neylan: Muradına eren, isteği yerine gelen, dileği gerçekleşen.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karisa: çok sevgili
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karessa: çok sevgili
Seylan: Akma, akış.
Erdelan: Irak’ın Soran bölgesindeki Erdelan Beyliği
Kulan: İki üç yaşında dişi tay, kısrak.
Kariina: bulundu
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Taflan: Gülgillerden, kışın yaprağını dökmeyen bir bitki.
Bağlan: "Sev, sevdiğine bağlı kal" anlamında kullanılan bir ad.
Ceylan: Hızlı koşan, biçimli bacakları olan ve güzel gözleriyle tanınan bir gazel cinsi.
Kutsalan: Uğur getiren, kutlu.
Gülan: Güller.
Gulan: Yılın beşinci ayı, Mayıs
Karine: övme
Karmit: Rab `ın bağ
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Zilan: Yeniden doğuş anlamına gelmektedir.
Gözalan: Gösterişli, ilgi çekici.
Şilan: Yaban gülü yada dağ gülü (kuşburnu).
Karissa: Okşamak
Nazlan: "Naz yap, kendini beğendir, nazlı, cilveli ol" anlamında kullanılan bir ad.
Karakız: Esmer kız.
Karis: Grace;
Nurlan: "Işıklan, ışık saç" anlamında kullanılan bir ad.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Nalan: İnleyen, feryad eden
Atlan: 1. Ün, nam, şöhret. 2. Değer, önem.
Tavlan: Şişman.
Öztaylan: İnce, kibar, güzel, uzun ve düzgün boylu kimse.
Karlık: Kar kuyusu.
Çarlan: Güçlü akan su.
Terlan: Sarı renkli, büyük pençeli, kartala benzeyen bir kuş.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karmel: Bağ
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karasu: Ağır akan su.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Erkarslan: Arslan gibi güçlü, kuvvetli olan kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Özaslan: Aslan gibi güçlü, soylu kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Tunçaslan: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Atalan: At sahibi olan kimse.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karacan: Esmer kimse.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karsten: İsa şöyle bir
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Ertaylan: Uzun boylu, yakışıklı erkek.
Çavlan: Büyük çağlayan.
Günalan: Aydınlanan, aydın olan.
Boylan: Kibirli, mağrur.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karaşın: Esmer.
Karatekin: Esmer kimse.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Alparslan: Korkusuz, yiğit, Soylu, aslan gibi anlamında
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karatün: Karanlık gece.
Aslan: Türklerin, güçlü insan tanımlarında genellikle seçtikleri ormanlar kralı
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Savalan: Görkemli
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Kareem: Cömert
Gencaslan: Aslan gibi güçlü olan genç. bk. Gençaslan
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Taylan: 1. İnce, kibar, güzel, uzun ve düzgün boylu. 2. Çok yağmur yağmasına karşın işlenebilir durumdaki toprak.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Tokalan: Olgunlaşmış, erginleşmiş.
Karim: cömert
Arlan: “Utanç duy” anlamında kullanılan bir ad.
Usalan: Akıl alan, akıllı.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Salan: 1. Otlak, mera. 2. Dinlendirilen tarla, toprak.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Koçakaslan: Cömert, kahraman yiğit.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karaduman: Siyah duman.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karındaş: Kardeş.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Kızılaslan: Altın gibi yüreği olan cesur kimse.
Kınıkaslan: Gayretli, çabalayan kimse.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Öcalan: Yapılan kötülüğün acısını çıkaran, öcünü alan, intikam alan, cezalandıran.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
İlarslan: Ülkenin en güçlü insanı.
Türkaslan: Aslan gibi güçlü Türk.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Ünalan: Ün-alan. Adı duyulmuş, ün kazanmış.
Hızlan: "Hız kazan, hızını artır" anlamında kullanılan bir ad.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Güçsalan: Gücünü, kuvvetini gösteren kimse.
Kaplan: Kedigillerden, enine siyah çizgili, koyu sarı postu olan çevik ve yırtıcı hayvan.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Zabulan: Onur Emlak
Ilan: Ağaç
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Önalan: Önce davranan, üstün gelen, başta olan.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Dolan: Dolgun olan.