İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaoğlan isminin anlamı: Esmer renkli çocok. Karaoğlan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaoğlan İsminin Anlamı Nedir? Karaoğlan İsminin AnaliziNalan: İnleyen, feryad eden
Şilan: Yaban gülü yada dağ gülü (kuşburnu).
Seylan: Akma, akış.
Karis: Grace;
Karine: övme
Zilan: Yeniden doğuş anlamına gelmektedir.
Karmit: Rab `ın bağ
Erdelan: Irak’ın Soran bölgesindeki Erdelan Beyliği
Nurlan: "Işıklan, ışık saç" anlamında kullanılan bir ad.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Taflan: Gülgillerden, kışın yaprağını dökmeyen bir bitki.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Bağlan: "Sev, sevdiğine bağlı kal" anlamında kullanılan bir ad.
Karima: Noble, cömert
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Gulan: Yılın beşinci ayı, Mayıs
Beylan: 1. Ağırbaşlı, uslu, kibar. 2. Şımarık, nazlı, yaramaz. 3. Sebatsız, tembel. bk. Baylan
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Neylan: Muradına eren, isteği yerine gelen, dileği gerçekleşen.
Karessa: çok sevgili
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Kariina: bulundu
Dilan: Gönül dostu, gönüldaş
Kulan: İki üç yaşında dişi tay, kısrak.
Nazlan: "Naz yap, kendini beğendir, nazlı, cilveli ol" anlamında kullanılan bir ad.
Karadut: Siyah renkli dut.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Gülan: Güller.
Karnaim: boynuzları
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karakız: Esmer kız.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Ceylan: Hızlı koşan, biçimli bacakları olan ve güzel gözleriyle tanınan bir gazel cinsi.
Karmelita: Rab `ın bağ
Kutsalan: Uğur getiren, kutlu.
Karissa: Okşamak
Karyan: karanlık bir
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Leylan: Serap, yalgın.
Gözalan: Gösterişli, ilgi çekici.
Karisa: çok sevgili
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karlık: Kar kuyusu.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Boylan: Kibirli, mağrur.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Kızılaslan: Altın gibi yüreği olan cesur kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karacan: Esmer kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Erkarslan: Arslan gibi güçlü, kuvvetli olan kimse.
Günalan: Aydınlanan, aydın olan.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Zabulan: Onur Emlak
Cezlan: Mutlu.
Saylan: Uçurum, yar.
Terlan: Sarı renkli, büyük pençeli, kartala benzeyen bir kuş.
Alparslan: Korkusuz, yiğit, Soylu, aslan gibi anlamında
Atalan: At sahibi olan kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Dölaslan: Aslan gibi güçlü soydan gelen kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karaduman: Siyah duman.
Dalan: 1. Biçim, şekil. 2. İnce, narin, zarif.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karpos: Kâr
Karaçar: Kötü ruhlar.
Salan: 1. Otlak, mera. 2. Dinlendirilen tarla, toprak.
Dolan: Dolgun olan.
Kareem: Cömert
Ilan: Ağaç
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Alpaslan: Yiğit, cesur, yürekli kimse. Büyük Selçuklu hükümdarı.
İlalan: Ülke alan, ülke fetheden.
Karatekin: Esmer kimse.
Koçakaslan: Cömert, kahraman yiğit.
Aclan: Hızlı, çabuk, telaşlı kimse. Hızlı, çabuk, telaşlı. Osman Bey ile çağdaş olan 14. yy. ortalarında yaşamış Karasi Beyi.
Tunçaslan: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Çarlan: Güçlü akan su.
Karaşın: Esmer.
Öztaylan: İnce, kibar, güzel, uzun ve düzgün boylu kimse.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karındaş: Kardeş.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Kaplan: Kedigillerden, enine siyah çizgili, koyu sarı postu olan çevik ve yırtıcı hayvan.
Taylan: 1. İnce, kibar, güzel, uzun ve düzgün boylu. 2. Çok yağmur yağmasına karşın işlenebilir durumdaki toprak.
Atlan: 1. Ün, nam, şöhret. 2. Değer, önem.
Tavlan: Şişman.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Aslan: Türklerin, güçlü insan tanımlarında genellikle seçtikleri ormanlar kralı
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Sılan: Rahat, huzurlu.
Ünalan: Ün-alan. Adı duyulmuş, ün kazanmış.
Arlan: “Utanç duy” anlamında kullanılan bir ad.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Önalan: Önce davranan, üstün gelen, başta olan.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karmel: Bağ
Savalan: Görkemli
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Tokalan: Olgunlaşmış, erginleşmiş.
Türkaslan: Aslan gibi güçlü Türk.
İlarslan: Ülkenin en güçlü insanı.
Bilan: Süslü ve işlemeli kılıç kemeri.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Çağlan: Bir ırmağın denize kavuştuğu yer.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karsten: İsa şöyle bir
Karatün: Karanlık gece.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Çavlan: Büyük çağlayan.