İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaoğlan isminin anlamı: Esmer renkli çocok. Karaoğlan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaoğlan İsminin Anlamı Nedir? Karaoğlan İsminin AnaliziCeylan: Hızlı koşan, biçimli bacakları olan ve güzel gözleriyle tanınan bir gazel cinsi.
Nurlan: "Işıklan, ışık saç" anlamında kullanılan bir ad.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Kulan: İki üç yaşında dişi tay, kısrak.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Neylan: Muradına eren, isteği yerine gelen, dileği gerçekleşen.
Seylan: Akma, akış.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Gülan: Güller.
Karis: Grace;
Karnaim: boynuzları
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Dilan: Gönül dostu, gönüldaş
Karyan: karanlık bir
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Beylan: 1. Ağırbaşlı, uslu, kibar. 2. Şımarık, nazlı, yaramaz. 3. Sebatsız, tembel. bk. Baylan
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karessa: çok sevgili
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karisa: çok sevgili
Karakız: Esmer kız.
Nazlan: "Naz yap, kendini beğendir, nazlı, cilveli ol" anlamında kullanılan bir ad.
Karima: Noble, cömert
Karadut: Siyah renkli dut.
Taflan: Gülgillerden, kışın yaprağını dökmeyen bir bitki.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Nalan: İnleyen, feryad eden
Bağlan: "Sev, sevdiğine bağlı kal" anlamında kullanılan bir ad.
Gözalan: Gösterişli, ilgi çekici.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karmit: Rab `ın bağ
Erdelan: Irak’ın Soran bölgesindeki Erdelan Beyliği
Leylan: Serap, yalgın.
Zilan: Yeniden doğuş anlamına gelmektedir.
Şilan: Yaban gülü yada dağ gülü (kuşburnu).
Karine: övme
Karissa: Okşamak
Gulan: Yılın beşinci ayı, Mayıs
Kutsalan: Uğur getiren, kutlu.
Kariina: bulundu
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karaduman: Siyah duman.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Güçsalan: Gücünü, kuvvetini gösteren kimse.
Aslan: Türklerin, güçlü insan tanımlarında genellikle seçtikleri ormanlar kralı
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Öcalan: Yapılan kötülüğün acısını çıkaran, öcünü alan, intikam alan, cezalandıran.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Koraslan: Ateşli, canlı, hareketli yiğit kimse.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Gençaslan: Aslan gibi güçlü olan genç.
Terlan: Sarı renkli, büyük pençeli, kartala benzeyen bir kuş.
Bilan: Süslü ve işlemeli kılıç kemeri.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Çarlan: Güçlü akan su.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Dalan: 1. Biçim, şekil. 2. İnce, narin, zarif.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karaşın: Esmer.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Saylan: Uçurum, yar.
Taylan: 1. İnce, kibar, güzel, uzun ve düzgün boylu. 2. Çok yağmur yağmasına karşın işlenebilir durumdaki toprak.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
İlalan: Ülke alan, ülke fetheden.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Önalan: Önce davranan, üstün gelen, başta olan.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Tunçaslan: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Kılıçaslan: Kılıç gibi keskin, yürekli kimse.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Cezlan: Mutlu.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Kaplan: Kedigillerden, enine siyah çizgili, koyu sarı postu olan çevik ve yırtıcı hayvan.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Kızılaslan: Altın gibi yüreği olan cesur kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Alparslan: Korkusuz, yiğit, Soylu, aslan gibi anlamında
Tokalan: Olgunlaşmış, erginleşmiş.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Arlan: “Utanç duy” anlamında kullanılan bir ad.
Boylan: Kibirli, mağrur.
Gencaslan: Aslan gibi güçlü olan genç. bk. Gençaslan
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
İlarslan: Ülkenin en güçlü insanı.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karasu: Ağır akan su.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Koçakaslan: Cömert, kahraman yiğit.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Öztaylan: İnce, kibar, güzel, uzun ve düzgün boylu kimse.
Karmel: Bağ
Kareem: Cömert
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Aclan: Hızlı, çabuk, telaşlı kimse. Hızlı, çabuk, telaşlı. Osman Bey ile çağdaş olan 14. yy. ortalarında yaşamış Karasi Beyi.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Alpaslan: Yiğit, cesur, yürekli kimse. Büyük Selçuklu hükümdarı.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Ertaylan: Uzun boylu, yakışıklı erkek.
Sılan: Rahat, huzurlu.
Ilan: Ağaç
Usalan: Akıl alan, akıllı.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Çavlan: Büyük çağlayan.
Ünalan: Ün-alan. Adı duyulmuş, ün kazanmış.
Atalan: At sahibi olan kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karsten: İsa şöyle bir
Dolan: Dolgun olan.
Arslan: bk. Aslan
Kartay: Yaşlı, pir.
Çağlan: Bir ırmağın denize kavuştuğu yer.
Dölaslan: Aslan gibi güçlü soydan gelen kimse.