İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karamürsel isminin anlamı: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi. Karamürsel ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karamürsel İsminin Anlamı Nedir? Karamürsel İsminin AnaliziAksel: “Sel gibi ak” anlamında kullanılan bir ad.
Karakız: Esmer kız.
Nursel: Sel gibi ışık
Karmit: Rab `ın bağ
Kariina: bulundu
Hurisel: Güzel, coşkulu kadın.
Kutsel: Uğur, mutluluk seli. - bk. Kutseli
İncisel: İnci gibi güzel olan.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karnaim: boynuzları
Günsel: Günle ilgili güne ait
Sel: 1. Sürekli yağmurlardan ve eriyen karlardan oluşan taşkın su. 2. Etki ve iz bırakan güçlü durum, davranış.
Karisa: çok sevgili
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Asel: Arapçada bal anlamına gelmektedir.Cennetteki bal ırmağından bahsederken kullanılmıştır.(Muhammed suresi 15)
Karyan: karanlık bir
Karmelita: Rab `ın bağ
Karessa: çok sevgili
Aysel: Ay gibi parlak ve güzel
Gülsel: Gülle ilgili olan.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karadut: Siyah renkli dut.
Cansel: Hayat veren su. - Can ve sel kelimelerinden birleşik isim.
Karine: övme
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Şansel: Çok tanınmış, çok ünlü kimse.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karima: Noble, cömert
Karissa: Okşamak
Karis: Grace;
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Hoşsel: Sel gibi çağlayan güzel.
Ünsel: Ünü sel gibi aşan
Mavisel: Sel gibi coşkun, coşkulu olan.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karlık: Kar kuyusu.
Tansel: Aydınlığa ait, sabahla ilgili
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Ersel: Yiğitlikle ilgili olan.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Güçsel: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Evrensel: 1. Tüm insanlığı ilgilendiren. 2. Dünya ölçüsünde, dünya çapında.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karsten: İsa şöyle bir
Yussel: Rab ekleyebilir miyim
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karpos: Kâr
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Egesel: Egeyle ilgili olan.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Kartay: Yaşlı, pir.
Kareem: Cömert
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Dinçsel: Güç ve sağlıkla ilgili olan.
Karlu: Karlı.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Önsel: Hiçbir denemeye dayanmayan, yalnız akıl yoluyla yapılan.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Göksel: Gökle ilgili, göğe ait
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karmel: Bağ
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Hepyüksel: "Her zaman gözün yükseklerde olsun, yüksel" anlamında kullanılan bir ad.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Yersel: Yerle ilgili, yere ait.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Raysel: gül
Akansel: 1. Akarsu. 2. Uzun mesafeler geçerek denize dökülen akarsu.
Karacan: Esmer kimse.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karındaş: Kardeş.
Ülküsel: Ülkü ile ilgili, ülkü niteliğinde olan.
Karatün: Karanlık gece.
Türksel: Coşkulu Türk.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Marsel: şanslı, güçlü, güneş ışığı
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karaşın: Esmer.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Yüksel: Manevi anlamda yükselmek, yücelmek
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Baransel: Güce, kuvvete ait. Güçsel.
Karim: cömert
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karasu: Ağır akan su.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Mürsel: Yollanmış, gönderilmiş olan
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karabükey: Güçlü güreşçi.