İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karnaim: boynuzları

Karine: övme

Karmit: Rab `ın bağ

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karakız: Esmer kız.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karis: Grace;

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karessa: çok sevgili

Karyan: karanlık bir

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karissa: Okşamak

Karima: Noble, cömert

Karisa: çok sevgili

Kariina: bulundu

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Bu listede Karakuş ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Erkuş: Gözü yükseklerde olan kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karsten: İsa şöyle bir

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karatün: Karanlık gece.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karim: cömert

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Ukuş: 1. Anlayış, zekâ. 2. Benzeyiş. 3. Soy sop, kabile, soy.

Karlık: Kar kuyusu.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karlu: Karlı.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Tokuş: Savaş.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karatekin: Esmer kimse.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karpos: Kâr

Karaşın: Esmer.

Karındaş: Kardeş.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karmel: Bağ

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karaduman: Siyah duman.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Kareem: Cömert

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karasu: Ağır akan su.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Orkuş: Ateş kırmızısı renkli bir kuş.

Karacan: Esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Okuş: 1. Zekâ, akıl, anlayışlılık. 2. Çağrı, davet.

Bu listede Karakuş ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha