İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karisa: çok sevgili

Karakız: Esmer kız.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karessa: çok sevgili

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karyan: karanlık bir

Karine: övme

Karis: Grace;

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karnaim: boynuzları

Karadut: Siyah renkli dut.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Kariina: bulundu

Karmit: Rab `ın bağ

Karima: Noble, cömert

Karissa: Okşamak

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Bu listede Karakoyun ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaduman: Siyah duman.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karaşın: Esmer.

Karmel: Bağ

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karim: cömert

Karasal: Kara ile ilgili.

Kareem: Cömert

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Koryun: ilahi, tanrıyı yücelten, güneş

Karsten: İsa şöyle bir

Karatün: Karanlık gece.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Hümayun: 1. Kutlu, kutsal. 2. Padişaha özgü, hükümdarla ilgili.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karatekin: Esmer kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karlu: Karlı.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karpos: Kâr

Kartay: Yaşlı, pir.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karlık: Kar kuyusu.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Arutyun: Diriliş

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karasu: Ağır akan su.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karındaş: Kardeş.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Bu listede Karakoyun ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha