İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karima: Noble, cömert

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karisa: çok sevgili

Karmit: Rab `ın bağ

Karadut: Siyah renkli dut.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karakız: Esmer kız.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karyan: karanlık bir

Karissa: Okşamak

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Kariina: bulundu

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karessa: çok sevgili

Karis: Grace;

Karine: övme

Karnaim: boynuzları

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Bu listede Karakoç ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karlu: Karlı.

Sarpkoç: Güçlü, kuvvetli kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Cankoç: Sevimli, cana yakın kimse.

Karaşın: Esmer.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Dalkoç: Koruyucu, arka çıkıcı kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karacan: Esmer kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karsten: İsa şöyle bir

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Demirkoç: Güçlü, kuvvetli, sert kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karim: cömert

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Tümkoç: Gerçekten yiğit olan kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Malkoç: Kale muhafızı, koruyucu.

Karındaş: Kardeş.

Karpos: Kâr

Tamkoç: Koç gibi güçlü kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Tankoç: Şafak vakti gibi aydın, güçlü kimse

Balkoç: Bal gibi tatlı ve sevimli yiğit.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Girginkoç: Herkesle çok çabuk yakınlık kuran, her işe girişen, sokulgan kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karmel: Bağ

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karatün: Karanlık gece.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Taykoç: Güçlü, kuvvetli çocuk.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Arkoç: Arı gibi çalışkan kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karlık: Kar kuyusu.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Kareem: Cömert

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karatekin: Esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Özkoç: Gerçekten koç gibi kuvvetli ve güçlü kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Koç: 1. Damızlık erkek koyun. 2. Sağlıklı, gürbüz genç erkek. 3. Kahraman.

Erkoç: Güçlü, iri yarı erkek.

Karasu: Ağır akan su.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Talaykoç: Denizci yiğit.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Bu listede Karakoç ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha