İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karisa: çok sevgili

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karima: Noble, cömert

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karmit: Rab `ın bağ

Karyan: karanlık bir

Kariina: bulundu

Aykaş: Ay gibi hilal kaşlı olan.

Karissa: Okşamak

Karnaim: boynuzları

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karine: övme

Karessa: çok sevgili

Karmelita: Rab `ın bağ

Karakız: Esmer kız.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karis: Grace;

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karadut: Siyah renkli dut.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Bu listede Karakaş ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karmel: Bağ

Karatün: Karanlık gece.

Karasu: Ağır akan su.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karim: cömert

Kareem: Cömert

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karlu: Karlı.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karaşın: Esmer.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karındaş: Kardeş.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Erkaş: Kaşları gür ve sık olan kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karpos: Kâr

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karsten: İsa şöyle bir

Karaduman: Siyah duman.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karlık: Kar kuyusu.

Bu listede Karakaş ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha