İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karakan isminin anlamı: Bir tür dağ ağacı. Karakan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karakan İsminin Anlamı Nedir? Karakan İsminin AnaliziKarisa: çok sevgili
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Pekkan: Sağlam, temiz soydan gelen.
Soykan: Asil, soylu kimse.
Türkan: Hakana saltanatta ortaklık eden eşi
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karmit: Rab `ın bağ
Muskan: Bilinmeyen
Karnaim: boynuzları
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karakız: Esmer kız.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karis: Grace;
Sevkan: "Sevmeye doy" anlamında kullanılan bir ad.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karyan: karanlık bir
Karine: övme
Kariina: bulundu
Karessa: çok sevgili
Karissa: Okşamak
Karima: Noble, cömert
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Günebakan: Ayçiçeği.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karmelita: Rab `ın bağ
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Çapkan: 1. Saldıran, atılan, hücum eden. 2. Koşan, hızlı hareket eden.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Işıkkan: Aydın, ileri görüşlü bir soydan gelen kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Erkan: Erkek kanlı
Efekan: Efe soyundan gelen kimse.
Tümerkan: Yiğit.
Eralkan: Vatanı uğrunda canını feda edebilecek yiğit.
Güçkan: Delikanlı kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Borakan: Bora-kan.
Özakan: Katıksız, saf bir biçimde akan.
Şahinkan: Yiğit soydan gelen, güçlü, kahraman kimse.
Durukan: Soylu kan sahibi
Tunakan: Görkemli, gösterişli soydan gelen kimse.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karmel: Bağ
Timurkan: bk. Demirkan
Edgükan: İyi soydan gelen kimse.
Hakan: Büyük Han, Hanlar hanı (Hükümdar anlamına=Han)
Yılkan: Yılan, çekinen kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Süerkan: Soylu kandan gelen asker.
Emirkan: Bir kavim, aşiret veya ülkenin başının soyundan gelen. Prens, şehzade soyundan gelen.
Gürkan: Güler yüzlü ve kanlı
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Cankan: Özü hareketli olan kimse.
Serkan: Ser-kan. Baş kan, soylu kan. Asil bir soydan gelen kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Özkan: Temiz kan, soylu kişinin kanından gelen
Barkan: Çöllerde rüzgârın esme yönüne dikey doğrultuda oluşan, ay biçimindeki küçük kum kitlesi.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karatekin: Esmer kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Oskan: Akıllı.
Bolkan: Kanı bol, hareketli, yerinde duramayan.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Turkan: Koruyucu, muhafız.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Burkan: Volkan, yanardağ.
Tatarkan: Tatar soyundan olan kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Gürbaşkan: Güçlü, kuvvetli başkan.
Patvakan: Haysiyet
Çalkan: Su birikintisi.
İlkan: "Öncelikle an, hatırla" anlamında kullanılan bir ad.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karlık: Kar kuyusu.
Kareem: Cömert
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Songurkan: Şahin gibi güçlü soydan gelen.
Koçkan: Yiğit, yürekli soydan gelen.
Karacan: Esmer kimse.
Torkan: Gururlu ve tok sözlü soydan gelen kimse.
Günkan: Güneş gibi aydınlık bir soydan gelen kimse.
Baykan: Zengin bir soydan gelen kimse.
Sükan: Yiğit, güçlü bir soydan gelen kimse.
Demokan: Amlayışlı kimse.
Uzkan: Erdemli bir soydan gelen kimse.
Çakan: Parıldayan, ışık veren.
Dorukkan: Başarılı, üstün nitelikli kimse.
Özbekkan: Özbek soyundan gelen kimse.
Karaşın: Esmer.
Çelikkan: Güçlü soydan gelen kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Çağakan: Çağ değiştiren kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Tokkan: Gözü tok bir soydan gelen kimse.
Talaykan: Denizci bir sydan gelen kimse.
Çağkan: Canlı, dinamik, çalışkan kimse.
Alpkan: Yiğit soydan gelen.
Orkan: Şehrin yöneticisi, hâkimi. - bk. Orhan
Işınkan: Yüzü ay gibi parlak bir soydan gelen kimse.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Avkan: 1. Uzak. 2. Suyun toplandığı yer.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Bene-Jaakan: üzüntü oğulları
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Selkan: Sel gibi coşkulu soydan gelen kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Uluçkan: Yüce, saygın ve erdemli bir soydan gelen kimse.
Karasu: Ağır akan su.
Utkan: 1. Zafer kazanmış, muzaffer. 2. Şerefli, onurlu soydan gelen.
Atakan: Atasının kanını taşıyan, atasının kanından gelen gücü barındıran
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Demirkan: Güçlü soydan gelen kimse.
Tarkan: Eski Türk adı / Dağınık
Türkkan: Türk soyundan gelen.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Temirkan: Güçlü soydan gelen kimse. - bk. Demirkan
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.