İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karakan isminin anlamı: Bir tür dağ ağacı. Karakan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karakan İsminin Anlamı Nedir? Karakan İsminin AnaliziKarye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karissa: Okşamak
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Sevkan: "Sevmeye doy" anlamında kullanılan bir ad.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karessa: çok sevgili
Karmelita: Rab `ın bağ
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karis: Grace;
Karnaim: boynuzları
Karine: övme
Muskan: Bilinmeyen
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karima: Noble, cömert
Karyan: karanlık bir
Türkan: Hakana saltanatta ortaklık eden eşi
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Kariina: bulundu
Karisa: çok sevgili
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Günebakan: Ayçiçeği.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karakız: Esmer kız.
Soykan: Asil, soylu kimse.
Karmit: Rab `ın bağ
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Pekkan: Sağlam, temiz soydan gelen.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Oğuzkan: Güçlü, kuvvetli soydan gelen kimse.
Balkan: 1. Sık ormanla kaplı dağ. 2. Yığın, küme. 3. Sazlık, bataklık.
Alkan: Kırmızı kan.
Yahşikan: İyi, soylu bir sülaleden gelen kimse.
Uzkan: Erdemli bir soydan gelen kimse.
Çokan: 1. Dağın doruğu. 2. Zirveye ulaşan.
Karlık: Kar kuyusu.
Gürakan: Bol, fazla akan.
Süerkan: Soylu kandan gelen asker.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Timurkan: bk. Demirkan
Mertkan: Mert soydan gelen kimse.
Arıkan: Temiz soylu kimse.
Ferkan: Güçlü, saygın bir soydan gelen kimse.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Ulaçkan: İnsanları birbirine kaynaştıran bir soydan gelen kimse.
Serkan: Ser-kan. Baş kan, soylu kan. Asil bir soydan gelen kimse.
Oykan: Görüş, düşünce sahibi hükümdar. - bk. Oyhan
Furkan: İyi ile kötüyü birbirinden ayıran kanıt / Kuran-ı Kerim
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Savaşkan: İyi savaşan kimse.
Emirkan: Bir kavim, aşiret veya ülkenin başının soyundan gelen. Prens, şehzade soyundan gelen.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Hakan: Büyük Han, Hanlar hanı (Hükümdar anlamına=Han)
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Baykan: Zengin bir soydan gelen kimse.
Işıkkan: Aydın, ileri görüşlü bir soydan gelen kimse.
Hankan: Han soyundan gelen kimse.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Tankan: Şafak gibi aydınlık, temiz soydan gelen kimse.
Günerkan: Yiğit soydan gelen aydın kimse.
Çağkan: Canlı, dinamik, çalışkan kimse.
Birkan: Aynı soydan olan.
Temirkan: Güçlü soydan gelen kimse. - bk. Demirkan
Bürkan: Volkan, yanardağ.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karluk: Türk boylarından biri.
Jakan: Bilge
Edgükan: İyi soydan gelen kimse.
Yalazakan: Alevli, coşkulu bir soydan gelen kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Bilgekan: Bilgin soydan gelen kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Temizkan: Doğru ve dürüst soydan gelen.
Uluerkan: Saygın, yüce, soylu kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Mutlukan: Mutlu soydan gelen kimse.
Yiğitkan: Güçlü, korkusuz, kahraman bir soydan gelen kimse.
Çalkan: Su birikintisi.
Tezkan: Kanı kaynayan, heyecanlı kimse.
Pakkan: Temiz soydan gelen kimse.
Karlu: Karlı.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karatekin: Esmer kimse.
Güçkan: Delikanlı kimse.
Kalkan: 1. Ok, kılıç vb.nden korunmak için savaşçıların kullandığı korunmalık. 2. Koruyucu
Uluçkan: Yüce, saygın ve erdemli bir soydan gelen kimse.
Günkan: Güneş gibi aydınlık bir soydan gelen kimse.
Karim: cömert
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Cankan: Özü hareketli olan kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Songurkan: Şahin gibi güçlü soydan gelen.
Demokan: Amlayışlı kimse.
Örskan: Sağlam bir soydan gelen kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Sarkan: Kovan.
Urkan: Şehirli bir soydan gelen kimse.
Odkan: Canlı, coşkulu kimse.
Aykan: Kanı ay gibi parlak ve temiz Ay Kanlı
Burkan: Volkan, yanardağ.
Ulukan: Soylu, yüce soydan gelen kimse.
Yılkan: Yılan, çekinen kimse.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Baskan: Üstün gelme, yenme, zafer.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Börükan: Güçlü, kuvvetli bir soydan gelem kimse.
Kaynarkan: Coşkulu, hareketli kimse.
Ünkan: Tanınmış soydan gelen kimse.
Doğukan: Doğunun hakanı
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Yarkan: Yüksek devlet mahkemesi.
Patvakan: Haysiyet
Karabey: Esmer, yağız bey.
Onurkan: Onurlu bir soydan gelen kimse.
Orkan: Şehrin yöneticisi, hâkimi. - bk. Orhan
Sarpkan: Sert, güçlü soydan gelen.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Tümkan: Kanlı canlı, sağlıklı.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karmel: Bağ
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Barkan: Çöllerde rüzgârın esme yönüne dikey doğrultuda oluşan, ay biçimindeki küçük kum kitlesi.