İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karakan isminin anlamı: Bir tür dağ ağacı. Karakan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karakan İsminin Anlamı Nedir? Karakan İsminin AnaliziKarmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Sevkan: "Sevmeye doy" anlamında kullanılan bir ad.
Karnaim: boynuzları
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Kariina: bulundu
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Pekkan: Sağlam, temiz soydan gelen.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmit: Rab `ın bağ
Karyan: karanlık bir
Soykan: Asil, soylu kimse.
Karissa: Okşamak
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Günebakan: Ayçiçeği.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karessa: çok sevgili
Türkan: Hakana saltanatta ortaklık eden eşi
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karakız: Esmer kız.
Karisa: çok sevgili
Karis: Grace;
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karine: övme
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karmelita: Rab `ın bağ
Karima: Noble, cömert
Muskan: Bilinmeyen
Karadut: Siyah renkli dut.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Bene-Jaakan: üzüntü oğulları
Kartay: Yaşlı, pir.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karsten: İsa şöyle bir
Doğukan: Doğunun hakanı
Uskan: Akıllı soydan gelen kimse.
Onurkan: Onurlu bir soydan gelen kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karatün: Karanlık gece.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Berkan: "İyice hatırla" anlamında kullanılan bir ad.
Korkan: Kor gibi ateşli, dinamik, hareketli soydan gelen kimse.
Karim: cömert
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Songurkan: Şahin gibi güçlü soydan gelen.
Yahşikan: İyi, soylu bir sülaleden gelen kimse.
Başkan: 1. Bir topluluğun, bir toplantının veya bir derneğin başında bulunan kimse. 2. Bazı ülkelerde devletin ve hükûmetin başı.
Eralkan: Vatanı uğrunda canını feda edebilecek yiğit.
Ulukan: Soylu, yüce soydan gelen kimse.
Kaynarkan: Coşkulu, hareketli kimse.
Uzkan: Erdemli bir soydan gelen kimse.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Efekan: Efe soyundan gelen kimse.
Arıkan: Temiz soylu kimse.
Şahinkan: Yiğit soydan gelen, güçlü, kahraman kimse.
Karındaş: Kardeş.
Avkan: 1. Uzak. 2. Suyun toplandığı yer.
Işıkkan: Aydın, ileri görüşlü bir soydan gelen kimse.
Tarkan: Eski Türk adı / Dağınık
Bürkan: Volkan, yanardağ.
Çalkan: Su birikintisi.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Ulaçkan: İnsanları birbirine kaynaştıran bir soydan gelen kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Bilgekan: Bilgin soydan gelen kimse.
Tümkan: Kanlı canlı, sağlıklı.
İlkan: "Öncelikle an, hatırla" anlamında kullanılan bir ad.
Arukan: bk. Arıkan
Çapkan: 1. Saldıran, atılan, hücum eden. 2. Koşan, hızlı hareket eden.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Tunakan: Görkemli, gösterişli soydan gelen kimse.
Oskan: Akıllı.
Mertkan: Mert soydan gelen kimse.
Karpos: Kâr
Karasal: Kara ile ilgili.
Kareem: Cömert
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Örskan: Sağlam bir soydan gelen kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Uçkan: Çok uçan, uçucu.
Karmel: Bağ
Tankan: Şafak gibi aydınlık, temiz soydan gelen kimse.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Elkan: Tanrı tarafından düzenlendi
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Baykan: Zengin bir soydan gelen kimse.
Karasu: Ağır akan su.
Karlu: Karlı.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Borkan: Kanlı, canlı kimse.
Demirkan: Güçlü soydan gelen kimse.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karlık: Kar kuyusu.
Tümerkan: Yiğit.
Yiğitkan: Güçlü, korkusuz, kahraman bir soydan gelen kimse.
Uluçkan: Yüce, saygın ve erdemli bir soydan gelen kimse.
Karaşın: Esmer.
Selkan: Sel gibi coşkulu soydan gelen kimse.
Atakan: Atasının kanını taşıyan, atasının kanından gelen gücü barındıran
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Sarkan: Kovan.
Delikan: Coşkulu, hareketli, kabına sığmaz kimse.
Tezkan: Kanı kaynayan, heyecanlı kimse.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Özhakan: Hükümdar soyundan gelen kimse.
Tunçkan: Güçlü soydan gelen kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Özbekkan: Özbek soyundan gelen kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Yarkan: Yüksek devlet mahkemesi.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Ünkan: Tanınmış soydan gelen kimse.
Batıkan: Batı+ Khan Batının Hanı ya da Batının Kanı anlamında