İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karahan isminin anlamı: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san. Karahan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karahan İsminin Anlamı Nedir? Karahan İsminin AnaliziSelvihan: Selvi gibi uzun boylu olan hükümdar.
Gülhan: Gül gibi güzel kimse.
Duhan: 1. Kur`an-ı Kerim`de bir sure adı. 2. Duman.
Karakız: Esmer kız.
Banuhan: Banu-han.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Arzuhan: Hükümdarın isteği, dileği.
Soyhan: Han soyundan gelen kimse.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Ülkühan: Bir ülküsü, amacı olan hükümdar.
Duduhan: Abla, kardeş.
Nurcihan: Dünyayı aydınlatan nur, âlemin, dünyanın ışığı.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karis: Grace;
Karnaim: boynuzları
Dehan: Ağız.
Nazlıhan: Nazlı hükümdar.
Bilshan: dilde
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Bihan: İyiler, iyi olanlar.
Karisa: çok sevgili
İsmihan: Adı hükümdar adı gibi olan.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Nilhan: Nil ve han.
Simhan: Gümüş gibi parlak olan.
Pinhan: Gizli, saklı.
Neslihan: Han soyundan gelen
Bengühan: Hükümdarlığı sürekli olan.
Güldehan: Ağzı gül gibi olan, küçük ağızlı.
Ruhan: Yanaklar.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Lâlehan: Lâle gibi güzel olan.
Ceydahan: Uzun boyunlu ve güzel kadın.
Perihan: Peri padişahı, perilerin başı
Diclehan: Dicle ve han kelimelerinden oluşan isim
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karima: Noble, cömert
Karadut: Siyah renkli dut.
Nurhan: Aydın hükümdar
Karessa: çok sevgili
Gülcihan: Dünyanın en güzel gülü.
Refhan: Varlık içinde yaşayan kimse.
Sevgihan: Sevilen hükümdar.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Aycahan: Ay gibi parlak olan güzel.
Aslıhan: Kökeni soylu han soyundan
Reyhan: Fesleğen, güzel kokulu bitki
Karissa: Okşamak
Dilhan: İçten gönülden söyleyen
Karyan: karanlık bir
Nagehan: (Fars.) Ka. - Ansızın, birdenbire.vakitsiz
Nihan: Gizli, saklanmış, görünmeyen, sır, giz
Ayşehan: Rahat ve huzur içinde yaşayan sultan.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Aygülhan: Ay gibi parlak, gül gibi güzel olan.
Ümmühan: Hükümdar anası.
Çilhan: Yüzü çil çil olan hükümdar.
Sırmahan: Sarı ve güzel saçlı güzel.
Binhan: Bin tane han.
Kariina: bulundu
Esmahan: Hükümdar adları.
Karmit: Rab `ın bağ
Nagihan: (Fars.) Ka. - Ansızın, birdenbire.vakitsiz
Karine: övme
Güllühan: Güle benzeyen kadın.
Balhan: Bal gibi tatlı ve cana yakın hükümdar.
Bayruhan: Eskiden beri hükümdar olan kimse.
Şimşekhan: Çok hareketli, canlı, hızlı hükümdar.
Dirsehan: Dede Korkut Hikâyelerinde çocuğu olmadığı için hor görülen kahramanın adı.
Çayhan: Adı çay olan hükümdar.
Kazakhan: İnatçı hükümdar.
Akhan: Dürüst han, güvenilir hükümdar. Dürüst hakan.
Mutlukhan: Mutlu hükümdar.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Uğurhan: Uğurlu hükümdar.
İstemihan: Göktürklerin ünlü hakanı. Göktürk Devletinin kurucusu Bumin Kağan´ın kardeşi olan Türk hakanı.
Alphan: Yiğit, cesur, yürekli hükümdar.
Ağahan: Nizari İsmaili imamlara verilen unvan. Doğu Türk-çesinde ağabey anlamında da kullanılmıştır. Türk kökenli Kaçarların onur unvanıydı. Ağa Han: Nizari İsmailîlerin dini önderi.Hükümdar gibi yüce olan kimse.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Rayıhan: Han bayrağı, han sancağı.
Tuğhan: Tuğu olan hükümdar.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Süphan: Doğu Anadolu´da Van Gölü´nün kuzey kıyısındaki sönmüş volkanik dağ.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Işınhan: Yüzü ay gibi parlak hükümdar.
Suhan: Söz, lakırtı. - bk. Sühan
Arhan: Üstün nitelikli, dürüst hükümdar.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Serdarhan: Komutan olan hükümdar.
Temizhan: Dürüst hükümdar.
Talayhan: Denizlerin hükümdarı.
Tatarhan: Tatar soyundan olan han.
Ercihan: Cihanın tanıdığı erkek.
Yağızhan: Esmer hükümdar.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Sıylıhan: Sevimli, cana yakın hükümdar.
Batırhan: Kahraman, yiğit, cesur, bahadır hükümdar.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Boğaçhan: İnanılmaz derecede güçlü , insanüstü gücü olan
Koşukhan: Bir arada olan hükümdarlar.
Oğuzhan: Güçlü, kuvvetli hükümdar. Oğuzların başı / Mete
Karasu: Ağır akan su.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Buminhan: 1. Baykuş. 2. Tümen. bk. Bumin
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Kişihan: Hükümdar olan kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Melikhan: Hükümdar.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Şahan: 1. Şahlar. 2. Oldukça büyük boylu, yırtıcı bir kuş. (bkz. Şahin).
Uluhan: Büyük, saygın hükümdar.
Cemhan: Toplayan, bir araya getiren hükümdar. Büyük imparator, büyük hükümdar. İki ismin bir araya gelmesi. Bkz: Cem ve Han.
Turhan: Onurlu kişi
Bashan: diş, fildişi
Karasal: Kara ile ilgili.
Karatün: Karanlık gece.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karacan: Esmer kimse.
Jokshan: bir suç sertlik çaldı
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Öztarhan: Ayrıcalıklı, saygın bir kişiliğe sahipolan kimse.
Özayhan: Özünde hükümdarlık olan kimse.
Yılhan: Yılın hükümdarı.
Dathan: çeşme
Kadrihan: Değerli, saygın hükümdar.
Than: ölüm, parlak
Işıkhan: Aydın, ileri görüşlü hükümdar.
Doğanhan: Doğan, dünyaya gelen hükümdar.
Boğahan: Kuvvetli, cesur hükümdar.
Nathan: Tanrı'dan Hediye
Aslanhan: Aslan gibi yürekli ve cesaretli olan hükümdar.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Han: 1. Eski Türklerde kağana bağlı veya kendi başına buyruk, ikinci derecede bir devlet başkanı. 2. Osmanlı Padişahlarının adlarının sonuna getirilen san.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karaşın: Esmer.
Metehan: Büyük Türk-Hun İmparatoru (M.Ö. 209-174).
Durhan: "Yaşa, uzun ömürlü ol" anlamında kullanılan bir ad.
Fezahan: Yükselmeyi amaçlayan hükümdar.
Karpos: Kâr
Temirhan: Güçlü hükümdar. - bk. Demirhan
Uzhan: İyi, temiz, akıllı, anlayışlı hükümdar.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Kotuzhan: Gururlu, kibirli hükümdar.
Yahşihan: İyi, güzel hükümdar.
Kavurthan: Heybetli, gösterişli, cesur, yiğit, kahraman hükümdar.
Oyhan: Görüş, düşünce sahibi hükümdar.
Tohan: 1-Büyük han, 2- Aşığın çukur olmayan yanı
Bilgihan: Bilgili hükümdar.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Ushan: Akıllı hükümdar.
Tarhan: bk. Tarkan
Karmel: Bağ
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Dağhan: Eski Türklerde dağ Tanrısı.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Baturhan: Kahraman, yiğit, cesur, bahadır hükümdar.