İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karessa: çok sevgili

Karima: Noble, cömert

Karakız: Esmer kız.

Karis: Grace;

Karadut: Siyah renkli dut.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karmit: Rab `ın bağ

Karnaim: boynuzları

Karisa: çok sevgili

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Seldağ: Dağdan gelen sel gibi coşkulu, hareketli.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karissa: Okşamak

Karyan: karanlık bir

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Kariina: bulundu

Şendağ: Çok neşeli ve sevinçli olan.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karine: övme

Karmelita: Rab `ın bağ

Bu listede Karadağ ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karmel: Bağ

Karacan: Esmer kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karatün: Karanlık gece.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Dağ: Çevresindeki araziye göre çok yüksek olan toprak, kaya

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karpos: Kâr

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Uludağ: Dağlar kadar yüce, erdemli olan kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Oldağ: "Yücel, yüksel" anlamında kullanılan bir ad.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karaduman: Siyah duman.

Karim: cömert

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Okdağ: Dağlarda gezen okçu.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karlık: Kar kuyusu.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karındaş: Kardeş.

Kartay: Yaşlı, pir.

Tekindağ: Uğurlu dağ.

Bozdağ: Tepeleri dumanla kaplı olan dağ.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karlu: Karlı.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Esendağ: Sağlıklı, salim, rahat kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karaşın: Esmer.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Yücedağ: Yüksek, büyük, ulu kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Özdağ: Özü dağ gibi yüce olan kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Erdağ: Yüce, saygın kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kareem: Cömert

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Beydağ: 1. Beyin gezip dolaştığı dağ. 2. Anadolu´nun çeşitli yerlerinde dağların ortak adı.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karsten: İsa şöyle bir

Bu listede Karadağ ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha