İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Şendağ: Çok neşeli ve sevinçli olan.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karissa: Okşamak

Karyan: karanlık bir

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karima: Noble, cömert

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karessa: çok sevgili

Karadut: Siyah renkli dut.

Karakız: Esmer kız.

Karine: övme

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Seldağ: Dağdan gelen sel gibi coşkulu, hareketli.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karisa: çok sevgili

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karmit: Rab `ın bağ

Kariina: bulundu

Karnaim: boynuzları

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karis: Grace;

Bu listede Karadağ ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Tekindağ: Uğurlu dağ.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Kartay: Yaşlı, pir.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Uludağ: Dağlar kadar yüce, erdemli olan kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Dağ: Çevresindeki araziye göre çok yüksek olan toprak, kaya

Karatün: Karanlık gece.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karlu: Karlı.

Yücedağ: Yüksek, büyük, ulu kimse.

Karındaş: Kardeş.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Özdağ: Özü dağ gibi yüce olan kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karasu: Ağır akan su.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Oldağ: "Yücel, yüksel" anlamında kullanılan bir ad.

Karacan: Esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Okdağ: Dağlarda gezen okçu.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karmel: Bağ

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Bozdağ: Tepeleri dumanla kaplı olan dağ.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karpos: Kâr

Kareem: Cömert

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Erdağ: Yüce, saygın kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karsten: İsa şöyle bir

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Esendağ: Sağlıklı, salim, rahat kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karatekin: Esmer kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karim: cömert

Karaşın: Esmer.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Beydağ: 1. Beyin gezip dolaştığı dağ. 2. Anadolu´nun çeşitli yerlerinde dağların ortak adı.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Bu listede Karadağ ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha