İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karisa: çok sevgili

Karnaim: boynuzları

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karadut: Siyah renkli dut.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karima: Noble, cömert

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Kariina: bulundu

Karakız: Esmer kız.

Bacı: 1. Büyük kız kardeş, abla. 2. Kız kardeş. 3. Bir evde uzun zaman çalışmış yaşlı kadınlara verilen unvan. 4. Tarikat şeyhlerinin karısı. 5. Kadınlara söylenen bir seslenme sözü.

Karissa: Okşamak

Karyan: karanlık bir

Karis: Grace;

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karmelita: Rab `ın bağ

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karine: övme

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karessa: çok sevgili

Karmit: Rab `ın bağ

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Anabacı: Anne ve kız kardeş.

Bu listede Karacı ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karlu: Karlı.

Karmel: Bağ

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Kamacı: Top kaması yapan veya onaran kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karpos: Kâr

Karacan: Esmer kimse.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Hacı: Hicaz’a gidip hac törenine katılan

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Otacı: Hekim, doktor.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karatekin: Esmer kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Yadacı: 1. Büyücü, sihirbaz. 2. Hekim.

Karaduman: Siyah duman.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Kareem: Cömert

Karındaş: Kardeş.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karsten: İsa şöyle bir

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karaşın: Esmer.

Karlık: Kar kuyusu.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Savacı: 1. Haberci. 2. Müjde getiren. 3. Peygamber.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karasu: Ağır akan su.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Aracı: Uzlaştırıcı, anlaşma sağlayan kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karim: cömert

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Bu listede Karacı ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha