İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karnaim: boynuzları

Kariina: bulundu

Karis: Grace;

Karakız: Esmer kız.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karisa: çok sevgili

Karmelita: Rab `ın bağ

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karmit: Rab `ın bağ

Karima: Noble, cömert

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karine: övme

Karessa: çok sevgili

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Bacı: 1. Büyük kız kardeş, abla. 2. Kız kardeş. 3. Bir evde uzun zaman çalışmış yaşlı kadınlara verilen unvan. 4. Tarikat şeyhlerinin karısı. 5. Kadınlara söylenen bir seslenme sözü.

Anabacı: Anne ve kız kardeş.

Karissa: Okşamak

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karyan: karanlık bir

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Bu listede Karacı ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karlu: Karlı.

Karacan: Esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karaduman: Siyah duman.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karmel: Bağ

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karlık: Kar kuyusu.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karatün: Karanlık gece.

Kareem: Cömert

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Otacı: Hekim, doktor.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karaşın: Esmer.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karpos: Kâr

Aracı: Uzlaştırıcı, anlaşma sağlayan kimse.

Karsten: İsa şöyle bir

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Savacı: 1. Haberci. 2. Müjde getiren. 3. Peygamber.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karatekin: Esmer kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Yadacı: 1. Büyücü, sihirbaz. 2. Hekim.

Karim: cömert

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karluk: Türk boylarından biri.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Hacı: Hicaz’a gidip hac törenine katılan

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Kamacı: Top kaması yapan veya onaran kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karındaş: Kardeş.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karasu: Ağır akan su.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Bu listede Karacı ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha