İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karima: Noble, cömert

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karnaim: boynuzları

Karissa: Okşamak

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karisa: çok sevgili

Karakız: Esmer kız.

Karyan: karanlık bir

Karmit: Rab `ın bağ

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karmelita: Rab `ın bağ

Karine: övme

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karessa: çok sevgili

Karis: Grace;

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Kariina: bulundu

Bu listede Karaçar ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karlık: Kar kuyusu.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karsten: İsa şöyle bir

Karaşın: Esmer.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karmel: Bağ

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Sançar: 1. Kısa kama. 2. Saplayan, batıran, yenen. - bk. Sancar

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karpos: Kâr

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Uçar: Uçan, uçucu.

Tanaçar: Sabah vaktindeki alaca karanlık

Karabudun: Esmer milletten olan.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karasu: Ağır akan su.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karacan: Esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karlu: Karlı.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Akçar: iyi ruhlar.

Karim: cömert

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Kareem: Cömert

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karındaş: Kardeş.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Çağaçar: Yeni bir dönem başlatan kimse. bk. Çağaçan

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karatün: Karanlık gece.

Bu listede Karaçar ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha