İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karessa: çok sevgili

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karine: övme

Karadut: Siyah renkli dut.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karyan: karanlık bir

Kariina: bulundu

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karisa: çok sevgili

Karmelita: Rab `ın bağ

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karissa: Okşamak

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karis: Grace;

Karnaim: boynuzları

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karmit: Rab `ın bağ

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karima: Noble, cömert

Karakız: Esmer kız.

Bu listede Karabulut ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Kareem: Cömert

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karatekin: Esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karsten: İsa şöyle bir

Karluk: Türk boylarından biri.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karmel: Bağ

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karlık: Kar kuyusu.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karaşın: Esmer.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karasu: Ağır akan su.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karim: cömert

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karlu: Karlı.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Kartay: Yaşlı, pir.

Calut: MÖ 11. yüzyılda yaşadığına inanılan Kur’an’da bahsi geçen kafir savaşçı. Hz. Davut tarafından öldürülmüştür. Kuran’da Bakara 249,250,251. ayetlerde geçer.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karaduman: Siyah duman.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karatün: Karanlık gece.

Karpos: Kâr

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karındaş: Kardeş.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Lut: 1. Ürdün ve İsrail arasındaki büyük bir gölün adı. 2. Hz. İbrahim´in yeğeni olan peygamberin adı.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Mevlut: Doğma, dünyaya gelme ( Mevlid-Mevlüd)

Bu listede Karabulut ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha