İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karis: Grace;

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karyan: karanlık bir

Karnaim: boynuzları

Karakız: Esmer kız.

Karmit: Rab `ın bağ

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karessa: çok sevgili

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karissa: Okşamak

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karima: Noble, cömert

Karadut: Siyah renkli dut.

Karisa: çok sevgili

Kariina: bulundu

Karine: övme

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karmelita: Rab `ın bağ

Bu listede Karabükey ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karsten: İsa şöyle bir

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karasu: Ağır akan su.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karlu: Karlı.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Jockey: Tanrı'nın lütfu

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karim: cömert

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karaduman: Siyah duman.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Dikey: Dik olarak.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karaşın: Esmer.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Görkey: Güzellik.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karlık: Kar kuyusu.

Kareem: Cömert

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Key: İran’da efsanevi Keyyaniler Hanedanı´nın padişahlarına verilen unvan.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karmel: Bağ

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karpos: Kâr

Karatekin: Esmer kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karatün: Karanlık gece.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karındaş: Kardeş.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Bu listede Karabükey ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha