İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karine: övme

Karakız: Esmer kız.

Karyan: karanlık bir

Karessa: çok sevgili

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karnaim: boynuzları

Karima: Noble, cömert

Karmelita: Rab `ın bağ

Karmit: Rab `ın bağ

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karis: Grace;

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karisa: çok sevgili

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karadut: Siyah renkli dut.

Kariina: bulundu

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karissa: Okşamak

Bu listede Karabükey ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karaduman: Siyah duman.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kareem: Cömert

Karındaş: Kardeş.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karmel: Bağ

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karacan: Esmer kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karatekin: Esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karpos: Kâr

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Key: İran’da efsanevi Keyyaniler Hanedanı´nın padişahlarına verilen unvan.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Jockey: Tanrı'nın lütfu

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Görkey: Güzellik.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karlu: Karlı.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karim: cömert

Karaşın: Esmer.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karatün: Karanlık gece.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karsten: İsa şöyle bir

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Dikey: Dik olarak.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Bu listede Karabükey ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha