İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karima: Noble, cömert

Karessa: çok sevgili

Kariina: bulundu

Karyan: karanlık bir

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karissa: Okşamak

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karmit: Rab `ın bağ

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karakız: Esmer kız.

Karnaim: boynuzları

Karis: Grace;

Karmelita: Rab `ın bağ

Sharday: Yol yarışçı

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Yurday: bk. Yurdaay

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karine: övme

Karadut: Siyah renkli dut.

Buğday: Tohumu ekmek yapımında kullanılan bitki ve aynı bitkinin başaktan ayrılmış tanesi.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karisa: çok sevgili

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Bu listede Karabuğday ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karaduman: Siyah duman.

Karasu: Ağır akan su.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaşın: Esmer.

Karlık: Kar kuyusu.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Kareem: Cömert

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karsten: İsa şöyle bir

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karındaş: Kardeş.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karmel: Bağ

Korday: Kuğu kuşu.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karatün: Karanlık gece.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karatekin: Esmer kimse.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Ogeday: 1. Çok akıllı, bilgili. 2. Büyük Moğol hükümdarı Cengiz Han´ın oğlu. - bk. Ögeday

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karlu: Karlı.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karacan: Esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Kuday: Tanrı.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karpos: Kâr

Karim: cömert

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Bu listede Karabuğday ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha