İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Yurday: bk. Yurdaay

Karima: Noble, cömert

Karnaim: boynuzları

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karisa: çok sevgili

Karmit: Rab `ın bağ

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karakız: Esmer kız.

Kariina: bulundu

Karyan: karanlık bir

Karis: Grace;

Karadut: Siyah renkli dut.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karissa: Okşamak

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karine: övme

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karessa: çok sevgili

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Sharday: Yol yarışçı

Buğday: Tohumu ekmek yapımında kullanılan bitki ve aynı bitkinin başaktan ayrılmış tanesi.

Karmelita: Rab `ın bağ

Bu listede Karabuğday ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karaduman: Siyah duman.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Korday: Kuğu kuşu.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karlu: Karlı.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karsten: İsa şöyle bir

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karasal: Kara ile ilgili.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karpos: Kâr

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karmel: Bağ

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Karim: cömert

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karlık: Kar kuyusu.

Karacan: Esmer kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Ogeday: 1. Çok akıllı, bilgili. 2. Büyük Moğol hükümdarı Cengiz Han´ın oğlu. - bk. Ögeday

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karaşın: Esmer.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Kareem: Cömert

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Kuday: Tanrı.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karındaş: Kardeş.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karatün: Karanlık gece.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Bu listede Karabuğday ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha