İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karima: Noble, cömert

Karakız: Esmer kız.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karnaim: boynuzları

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karadut: Siyah renkli dut.

Kariina: bulundu

Karine: övme

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karessa: çok sevgili

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karis: Grace;

Karissa: Okşamak

Karmit: Rab `ın bağ

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karisa: çok sevgili

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karyan: karanlık bir

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Bu listede Karabudun ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kareem: Cömert

Karlık: Kar kuyusu.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karatekin: Esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karim: cömert

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Feridun: Tek, eşsiz, benzeri olmayan

Karasal: Kara ile ilgili.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karmel: Bağ

Karacan: Esmer kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karatün: Karanlık gece.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karındaş: Kardeş.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karlu: Karlı.

Sağbudun: İyi, temiz, sıcakkanlı halk.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karpos: Kâr

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Haldun: Kalp, yürek / Yüreklilik

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaçar: Kötü ruhlar.

İlbudun: Memleket halkı.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karaşın: Esmer.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karsten: İsa şöyle bir

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

İzbudun: Tarihe geçen millet.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Sadun: Yıldız bilimine göre, uğurlu olan

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Budun: Halk, kavim, ulus.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Akbudun: Temiz, ta­nınmış soydan gelen.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Okbudun: Okçu millet.

Bu listede Karabudun ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha