İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaboğa isminin anlamı: Güçlü, kuvvetli esmer kimse. Karaboğa ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaboğa İsminin Anlamı Nedir? Karaboğa İsminin AnaliziKarakız: Esmer kız.
Karis: Grace;
Karyan: karanlık bir
Karisa: çok sevgili
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karadut: Siyah renkli dut.
Kariina: bulundu
Karnaim: boynuzları
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karmit: Rab `ın bağ
Karima: Noble, cömert
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karessa: çok sevgili
Karine: övme
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karissa: Okşamak
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karmel: Bağ
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Özboğa: Gerçekten güçlü, kuvvetli olan kimse.
Arıkboğa: bk. Arıboğa
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Koçboğa: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Arıboğa: Çalışkan kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karlık: Kar kuyusu.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karluk: Türk boylarından biri.
Kırboğa: Güçlü, kuvetli yaşlı kimse.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karim: cömert
Gürboğa: Güçlü ve kuvvetli kimse.
Yavuzboğa: Cesur, güçlü kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Özdoğa: Gerçek doğa.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Akboğa: Boğa gibi güçlü ve temiz şahsiyetli. Akboğa Celayir: Moğol emir ve komutanı.Temiz, dürüst ve yiğit kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Ayboğa: "Ey güçlü kimse" anlamında kullanılan bir ad.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Dalboğa: Koruyucu yürekli kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Yağızboğa: Güçlü, esmer kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karaşın: Esmer.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Tanboğa: Şafak gibi aydınlık, güçlü insan
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Tümenboğa: Çok güçlü ve kuvvetli.
Kızılboğa: Güçlü, kuvvetli kimse.
Yahşiboğa: İyi, güzel, güçlü kimse.
Karındaş: Kardeş.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Kareem: Cömert
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Demirboğa: Güçlü, kuvvetli, sert kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karsten: İsa şöyle bir
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karlu: Karlı.
Yelboğa: Rüzgâr gibi hareketli ve güçlü kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Dikboğa: Sert ve aksi kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Çoğa: 1. Çocuk. 2. Yavru.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karpos: Kâr
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Esenboğa: Sağlıklı, salim, rahat, güçlü kimse.
Doğa: Tabiat
Karaçar: Kötü ruhlar.
Taşboğa: Taş gibi sert, boğa gibi güçlü kimse.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Kartay: Yaşlı, pir.
Tayboğa: Güçlü kuvvetli çocuk.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.