İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karabey isminin anlamı: Esmer, yağız bey. Karabey ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karabey İsminin Anlamı Nedir? Karabey İsminin AnaliziKaraca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karissa: Okşamak
Karnaim: boynuzları
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Kariina: bulundu
Karis: Grace;
Karima: Noble, cömert
Karisa: çok sevgili
Abbey: Babası sevinir
Karessa: çok sevgili
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karine: övme
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karakız: Esmer kız.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karmit: Rab `ın bağ
Karmelita: Rab `ın bağ
Karyan: karanlık bir
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Uğurlubey: Uğurlu bey.
Salıkbey: Tavsiye edilen bey.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karatün: Karanlık gece.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karaşın: Esmer.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karsten: İsa şöyle bir
Muştubey: Müjde veren bey.
Kareem: Cömert
Jobey: Hükümlü, hasta
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Barsbey: Yiğit, cesur bey.
Tellibey: Nazlı, alıngan, çabuk küsen bey.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Batıbey: Üstün gelen, gücü yeten, galip olan bey.
Acarbey: Güçlü, cesur, atılgan, becerikli kimse.
Nişanbey: Ünlü, meşhur, tanınmış kimse.
Şahinbey: Şahin gibi güçlü, yiğit kimse.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Elçibey: Beyin elçiliğini yapan kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Ulakbey: Yardım eden, yardımcı olan bey.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Dumanbey: Kara ve esmer renkli bey.
Sayınbey: Değerli, saygın bey.
Hanbey: Hükümdar ve bey.
Gündüzbey: Gündüz gibi aydınlık ve ışık saçan bey.
Karatekin: Esmer kimse.
Doğanbey: Doğan, dünyaya gelen bey.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Akbey: Dürüst, doğru kimse.
Atabey: Selçuklularda şehzadeleri eğitmekle görevli kişilere verilen ünvan
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Oğulbey: Beyin oğlu.
Çalıkbey: Sağlığı yerinde olmayan bey.
Acabey: Aca ve bey sözlerinden oluşan bir ad.
Erbey: Yiğit, cesur hükümdar, bey.
Karacan: Esmer kimse.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Şahbey: Üstün nitelikli, saygın, yüce kimse.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Balabey: Yüce bey.
Çakırbey: Yiğit, cesur, gözü pek bey.
Karluk: Türk boylarından biri.
Alaybey: Herhangi bir törende veya gösteride yer alan topluluğun önderi.
Aslıbey: Bey soyundan gelen.
Yanbey: Arkadaşı bey olan kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Tanbey: Şafak gibi aydınlık bey.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Aybey: Ay gibi güzel olan yakışıklı bey.
Karasal: Kara ile ilgili.
Umurbey: Görgülü, bilgili bey.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Koçubey: Koçu arabasını kullanan kişi.
Usbey: Akıllı bey.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karlık: Kar kuyusu.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Kavurtbey: Heybetli, gösterişli, cesur, yiğit, kahraman bey.
Aydınbey: İleri görüşlü bey.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karim: cömert
Canbey: Şirin, tatlı bey.
Erdibey: Olgun, ermiş, saygın bey.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karmel: Bağ
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Hürbey: Özgür, bağımsız bey.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karlu: Karlı.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Balbey: Bal gibi tatlı olan bey.