İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karabey isminin anlamı: Esmer, yağız bey. Karabey ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karabey İsminin Anlamı Nedir? Karabey İsminin AnaliziKardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karis: Grace;
Karakız: Esmer kız.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karima: Noble, cömert
Karmelita: Rab `ın bağ
Karine: övme
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karmit: Rab `ın bağ
Karessa: çok sevgili
Karissa: Okşamak
Kariina: bulundu
Karyan: karanlık bir
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karadut: Siyah renkli dut.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karnaim: boynuzları
Karisa: çok sevgili
Abbey: Babası sevinir
Acabey: Aca ve bey sözlerinden oluşan bir ad.
Acarbey: Güçlü, cesur, atılgan, becerikli kimse.
Atabey: Selçuklularda şehzadeleri eğitmekle görevli kişilere verilen ünvan
Balbey: Bal gibi tatlı olan bey.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Özbey: Gerçekten bey olan kimse.
Karındaş: Kardeş.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Ulubey: Yüce, saygın, değerli bey.
Kızgınbey: Öfkeli, kızmış bey.
Karaduman: Siyah duman.
Ölmezbey: Uzun ömürlü bey.
Koçubey: Koçu arabasını kullanan kişi.
Karmel: Bağ
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Uluğbey: bk. Ulubey
Aydınbey: İleri görüşlü bey.
Kareem: Cömert
İlbey: Egemen olan
Balibey: Değer verilen olgun bey. bk. Balıbey.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Zorbey: Güçlü bey.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Elçibey: Beyin elçiliğini yapan kimse.
Hürbey: Özgür, bağımsız bey.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karacan: Esmer kimse.
Hanbey: Hükümdar ve bey.
Batıbey: Üstün gelen, gücü yeten, galip olan bey.
Muştubey: Müjde veren bey.
İncebey: Nazik kimse.
Erbey: Yiğit, cesur hükümdar, bey.
Karim: cömert
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karpos: Kâr
Soylubey: İyi tanınmış, köklü bir aileden gelen bey.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Uğurlubey: Uğurlu bey.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karatekin: Esmer kimse.
Tekbey: Biricik, eşsiz bey.
Karaşın: Esmer.
Çakırbey: Yiğit, cesur, gözü pek bey.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Balabey: Yüce bey.
Güngörbey: Mutluluk, neşe içinde yaşayan bey.
Karasu: Ağır akan su.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Alaybey: Herhangi bir törende veya gösteride yer alan topluluğun önderi.
Balıbey: Değer verilen olgun bey.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Ziverbey: Süs, bezek.
Kocabey: Yaşlı, ihtiyar bey.
Günbey: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan bey.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Canbey: Şirin, tatlı bey.
Çakabey: 11.yy’da İzmir yöresinde beylik kuran Türk Beyi
Ulakbey: Yardım eden, yardımcı olan bey.
Umurbey: Görgülü, bilgili bey.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
İnalbey: Kendisine inanılan, güvenilen bey.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Oğulbey: Beyin oğlu.
Çağrıbey: 1. Çağıran bey. 2. Selçuklu Devleti´nin kurucularından Horasan Meliki.
Tellibey: Nazlı, alıngan, çabuk küsen bey.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Sayınbey: Değerli, saygın bey.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karlık: Kar kuyusu.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Tanbey: Şafak gibi aydınlık bey.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Nişanbey: Ünlü, meşhur, tanınmış kimse.
Karsten: İsa şöyle bir
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Şahinbey: Şahin gibi güçlü, yiğit kimse.