İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karabey isminin anlamı: Esmer, yağız bey. Karabey ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karabey İsminin Anlamı Nedir? Karabey İsminin AnaliziKariina: bulundu
Karnaim: boynuzları
Karis: Grace;
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karessa: çok sevgili
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karakız: Esmer kız.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karmit: Rab `ın bağ
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karisa: çok sevgili
Karyan: karanlık bir
Abbey: Babası sevinir
Karadut: Siyah renkli dut.
Karissa: Okşamak
Karima: Noble, cömert
Karine: övme
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Kavurtbey: Heybetli, gösterişli, cesur, yiğit, kahraman bey.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Tekebey: Mert, sözünün eri olan bey.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karluk: Türk boylarından biri.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karasu: Ağır akan su.
Kızgınbey: Öfkeli, kızmış bey.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karim: cömert
Aslıbey: Bey soyundan gelen.
Karasal: Kara ile ilgili.
Çakabey: 11.yy’da İzmir yöresinde beylik kuran Türk Beyi
Karlık: Kar kuyusu.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Hanbey: Hükümdar ve bey.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Çakırbey: Yiğit, cesur, gözü pek bey.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Sayınbey: Değerli, saygın bey.
Tanbey: Şafak gibi aydınlık bey.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Umurbey: Görgülü, bilgili bey.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Uluğbey: bk. Ulubey
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Konurbey: Kahraman, yiğit bey.
Tellibey: Nazlı, alıngan, çabuk küsen bey.
Nişanbey: Ünlü, meşhur, tanınmış kimse.
Güngörbey: Mutluluk, neşe içinde yaşayan bey.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Özbey: Gerçekten bey olan kimse.
Salıkbey: Tavsiye edilen bey.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Şahinbey: Şahin gibi güçlü, yiğit kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Aybey: Ay gibi güzel olan yakışıklı bey.
Oğulbey: Beyin oğlu.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Kareem: Cömert
Karpos: Kâr
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Koçubey: Koçu arabasını kullanan kişi.
Çalıkbey: Sağlığı yerinde olmayan bey.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Çağrıbey: 1. Çağıran bey. 2. Selçuklu Devleti´nin kurucularından Horasan Meliki.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Uğurlubey: Uğurlu bey.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
İlbey: Egemen olan
Kartay: Yaşlı, pir.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Ulakbey: Yardım eden, yardımcı olan bey.
Karsten: İsa şöyle bir
Satıbey: Kendisini adamış bey.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Balıbey: Değer verilen olgun bey.
İnalbey: Kendisine inanılan, güvenilen bey.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Akabey: Saygıdeğer, varlıklı bey.
Ağcabey: Temiz, namuslu, eline ayağına düzgün bey.
Soylubey: İyi tanınmış, köklü bir aileden gelen bey.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Akbey: Dürüst, doğru kimse.
Erdibey: Olgun, ermiş, saygın bey.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Acarbey: Güçlü, cesur, atılgan, becerikli kimse.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Erbey: Yiğit, cesur hükümdar, bey.
Tosunbey: Sağlıklı, tıknaz bey.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Günbey: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan bey.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Şahbey: Üstün nitelikli, saygın, yüce kimse.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karmel: Bağ
Alaybey: Herhangi bir törende veya gösteride yer alan topluluğun önderi.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Hürbey: Özgür, bağımsız bey.
Canbey: Şirin, tatlı bey.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Gündüzbey: Gündüz gibi aydınlık ve ışık saçan bey.
Ölmezbey: Uzun ömürlü bey.