İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karine: övme

Karyan: karanlık bir

Karnaim: boynuzları

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karmit: Rab `ın bağ

Abbey: Babası sevinir

Kariina: bulundu

Karissa: Okşamak

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karakız: Esmer kız.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karis: Grace;

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karima: Noble, cömert

Karisa: çok sevgili

Karessa: çok sevgili

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Bu listede Karabey ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Ecebey: Saygın, ileri gelen bey.

Acabey: Aca ve bey sözlerinden oluşan bir ad.

Koçubey: Koçu arabasını kullanan kişi.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Kocabey: Yaşlı, ihtiyar bey.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Erbey: Yiğit, cesur hükümdar, bey.

Güngörbey: Mutluluk, neşe içinde yaşayan bey.

Tanbey: Şafak gibi aydınlık bey.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Kızgınbey: Öfkeli, kızmış bey.

Doğanbey: Doğan, dünyaya gelen bey.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Zorbey: Güçlü bey.

Balibey: Değer verilen olgun bey. bk. Balıbey.

Çağrıbey: 1. Çağıran bey. 2. Selçuklu Devleti´nin kurucularından Horasan Meliki.

Kavurtbey: Heybetli, gösterişli, cesur, yiğit, kahraman bey.

Salıkbey: Tavsiye edilen bey.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Kartay: Yaşlı, pir.

Yanbey: Arkadaşı bey olan kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Uğurlubey: Uğurlu bey.

Çakabey: 11.yy’da İzmir yöresinde beylik kuran Türk Beyi

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karpos: Kâr

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

İncebey: Nazik kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karlu: Karlı.

Elçibey: Beyin elçiliğini yapan kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Çalıkbey: Sağlığı yerinde olmayan bey.

Şahinbey: Şahin gibi güçlü, yiğit kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Umurbey: Görgülü, bilgili bey.

Kareem: Cömert

Muştubey: Müjde veren bey.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karındaş: Kardeş.

Karaduman: Siyah duman.

Aydınbey: İleri görüşlü bey.

Çölbey: Çölde yaşayan bey.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Gündüzbey: Gündüz gibi aydınlık ve ışık saçan bey.

Alaybey: Herhangi bir törende veya gösteride yer alan topluluğun önderi.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karim: cömert

Hürbey: Özgür, bağımsız bey.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Satıbey: Kendisini adamış bey.

Canbey: Şirin, tatlı bey.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Usbey: Akıllı bey.

Özbey: Gerçekten bey olan kimse.

Tekebey: Mert, sözünün eri olan bey.

Jobey: Hükümlü, hasta

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Ziverbey: Süs, bezek.

Balabey: Yüce bey.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Tosunbey: Sağlıklı, tıknaz bey.

Karlık: Kar kuyusu.

İnalbey: Kendisine inanılan, güvenilen bey.

Karacan: Esmer kimse.

Karsten: İsa şöyle bir

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karatün: Karanlık gece.

Nişanbey: Ünlü, meşhur, tanınmış kimse.

Ölmezbey: Uzun ömürlü bey.

Erdibey: Olgun, ermiş, saygın bey.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Uluğbey: bk. Ulubey

Balbey: Bal gibi tatlı olan bey.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Bu listede Karabey ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha