İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karyan: karanlık bir

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Liesbet: Allah yemin etmiştir

Karadut: Siyah renkli dut.

Karnaim: boynuzları

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karmit: Rab `ın bağ

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Şerbet: Tatlı içecek.

Karmelita: Rab `ın bağ

Rağbet: 1. İstek, arzu. 2. İstekle karşılama.

Elisabet: Tanrı'ya Adanmış

Karima: Noble, cömert

Karis: Grace;

Gurbet: 1. Gariplik, yabancılık, yuvasından, yurdundan veya kentinden uzakta olma durumu. 2. Yabancı.

Karakız: Esmer kız.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

İsabet: 1. Rast gelme, yerini bulma. 2. Doğru bir fikir söyleme.

Karisa: çok sevgili

Karissa: Okşamak

Karine: övme

Muhabbet: 1. Sevgi. 2. Dostça konuşma.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Kariina: bulundu

Ayımbet: "Ay yüzlüm, sevgilim" anlamında kullanılan bir ad.

Karessa: çok sevgili

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Aybet: Ay yüzlü.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Bu listede Karabet ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karatün: Karanlık gece.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Heybet: İnsanlara korku ile birlikte saygı uyandıran görünüş, büyüklük, ululuk.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Tibet: Çin´in batısında özerk bir bölge

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karpos: Kâr

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karasu: Ağır akan su.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Necabet: Soy temizliği, soyluluk.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karmel: Bağ

Ebet: Sonu olmayan zaman, sonsuzluk.

Karaşın: Esmer.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karlık: Kar kuyusu.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Thabet:

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Kareem: Cömert

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karluk: Türk boylarından biri.

Karacan: Esmer kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karim: cömert

Karaduman: Siyah duman.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Karındaş: Kardeş.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karsten: İsa şöyle bir

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karlu: Karlı.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Bu listede Karabet ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha