İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karnaim: boynuzları

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karine: övme

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karessa: çok sevgili

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karakız: Esmer kız.

Karmit: Rab `ın bağ

Karyan: karanlık bir

Karmelita: Rab `ın bağ

Karissa: Okşamak

Karis: Grace;

Karisa: çok sevgili

Karima: Noble, cömert

Kariina: bulundu

Bu listede Karabatak ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karasu: Ağır akan su.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Omurtak: Küçük kartal.

Karsten: İsa şöyle bir

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karmel: Bağ

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Artak: Güneşi arzulayan, güneşe hasret

Çıtak: 1. Dağlı, dağlarda yaşayan. 2. Köylü. 3. Yabancı, göçmen. 4. Kavgacı, inatçı, huysuz. 5. Açıkgöz, kurnaz. 6. İyi giyinmiş, yakışıklı delikanlı.

Karlu: Karlı.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Müştak: Özleyen, göreceği gelen, can atan.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karatün: Karanlık gece.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Otak: Büyük ve süslü çadır. - bk. Otağ

Koytak: Rüzgâr almayan çukur yer.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karındaş: Kardeş.

Karlık: Kar kuyusu.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Atak: 1. Dışa dönük, canlı, girişken. 2. Eli açık, cömert. 3. Atıcı, nişancı.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karim: cömert

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karpos: Kâr

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karatekin: Esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Kareem: Cömert

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karabey: Esmer, yağız bey.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karaşın: Esmer.

Kortak: Güzel, gösterişli, endamlı.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Bu listede Karabatak ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha