İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karisa: çok sevgili

Karmelita: Rab `ın bağ

Karima: Noble, cömert

Karine: övme

Karadut: Siyah renkli dut.

Karissa: Okşamak

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karnaim: boynuzları

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karis: Grace;

Karyan: karanlık bir

Karessa: çok sevgili

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karakız: Esmer kız.

Karmit: Rab `ın bağ

Kariina: bulundu

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Bu listede Karabatak ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Kartay: Yaşlı, pir.

Omurtak: Küçük kartal.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karaduman: Siyah duman.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karpos: Kâr

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karacan: Esmer kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karlu: Karlı.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karındaş: Kardeş.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karatekin: Esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Artak: Güneşi arzulayan, güneşe hasret

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Kortak: Güzel, gösterişli, endamlı.

Otak: Büyük ve süslü çadır. - bk. Otağ

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karmel: Bağ

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Atak: 1. Dışa dönük, canlı, girişken. 2. Eli açık, cömert. 3. Atıcı, nişancı.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Koytak: Rüzgâr almayan çukur yer.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karsten: İsa şöyle bir

Karlık: Kar kuyusu.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Kareem: Cömert

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karim: cömert

Çıtak: 1. Dağlı, dağlarda yaşayan. 2. Köylü. 3. Yabancı, göçmen. 4. Kavgacı, inatçı, huysuz. 5. Açıkgöz, kurnaz. 6. İyi giyinmiş, yakışıklı delikanlı.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karaşın: Esmer.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karasu: Ağır akan su.

Müştak: Özleyen, göreceği gelen, can atan.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Bu listede Karabatak ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha