İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karissa: Okşamak

Karnaim: boynuzları

Karisa: çok sevgili

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karakız: Esmer kız.

Karis: Grace;

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karima: Noble, cömert

Karmelita: Rab `ın bağ

Karessa: çok sevgili

Karyan: karanlık bir

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karmit: Rab `ın bağ

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Kariina: bulundu

Karine: övme

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Bu listede Karabatak ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karsten: İsa şöyle bir

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Müştak: Özleyen, göreceği gelen, can atan.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Otak: Büyük ve süslü çadır. - bk. Otağ

Karasal: Kara ile ilgili.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karim: cömert

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karmel: Bağ

Koytak: Rüzgâr almayan çukur yer.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karpos: Kâr

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karatekin: Esmer kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Artak: Güneşi arzulayan, güneşe hasret

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Çıtak: 1. Dağlı, dağlarda yaşayan. 2. Köylü. 3. Yabancı, göçmen. 4. Kavgacı, inatçı, huysuz. 5. Açıkgöz, kurnaz. 6. İyi giyinmiş, yakışıklı delikanlı.

Karasu: Ağır akan su.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karlık: Kar kuyusu.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karaşın: Esmer.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Omurtak: Küçük kartal.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Kortak: Güzel, gösterişli, endamlı.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karındaş: Kardeş.

Karluk: Türk boylarından biri.

Atak: 1. Dışa dönük, canlı, girişken. 2. Eli açık, cömert. 3. Atıcı, nişancı.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Kareem: Cömert

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karlu: Karlı.

Karacan: Esmer kimse.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karatün: Karanlık gece.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Bu listede Karabatak ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha