İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karmit: Rab `ın bağ

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karyan: karanlık bir

Karmelita: Rab `ın bağ

Karakız: Esmer kız.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karisa: çok sevgili

Kariina: bulundu

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karnaim: boynuzları

Karima: Noble, cömert

Karadut: Siyah renkli dut.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karissa: Okşamak

Karessa: çok sevgili

Karis: Grace;

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karine: övme

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Bu listede Karabaş ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Çelikbaş: Güçlü, kuvvetli kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Erbaş: İhtiyaçları devletçe karşılanan onbaşı ve çavuş rütbesindeki asker.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Demirbaş: Başı demir gibi sağlam olan kimse.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Dikbaş: İnatçı, dik kafalı, direngen, gururlu kimse.

Arbaş: Sarışın, mavi gözlü kimse.

Balıbaş: Ermiş kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karlu: Karlı.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Baybaş: Zengin, ileri gelen, saygın kimse.

Karaşın: Esmer.

Karındaş: Kardeş.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

İlbaş: Bir ülkenin başı, hükümdar.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Yücebaş: Yüksek, büyük, ulu kimse.

Bozbaş: Yiğit delikanlı.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Gedikbaş: Ayrıcalıklı kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karacan: Esmer kimse.

Arıbaş: Dürüst, güvenilir kimse.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Okbaş: Usta ok atıcısı.

Tekebaş: Mert, sözünün eri olan kimse.

Gürbaş: Güçlü, kuvvetli kimse.

Aybaş: "Ey lider, önder!" anlamında kullanılan bir ad.

Sübaş: Askerin başı, komutan. - bk. Sübaşı

Oğulbaş: İlk doğan erkek çocuk.

Karasu: Ağır akan su.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karsten: İsa şöyle bir

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Sezginbaş: Sezme yeteneği olan, duygulu, anlayışlı.

Karatekin: Esmer kimse.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Ulubaş: Yüce, saygın kişi.

Dalbaş: Koruyucu.

Karmel: Bağ

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Kareem: Cömert

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karaduman: Siyah duman.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Kocabaş: Yaşlı, saygın kimse.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Özbaş: Gerçek önder, kılavuz.

Bu listede Karabaş ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha