İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaalp isminin anlamı: Esmer, kara yağız yiğit. Karaalp ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaalp İsminin Anlamı Nedir? Karaalp İsminin AnaliziKaris: Grace;
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karnaim: boynuzları
Karissa: Okşamak
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karyan: karanlık bir
Karessa: çok sevgili
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karine: övme
Karakız: Esmer kız.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karima: Noble, cömert
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karmelita: Rab `ın bağ
Kariina: bulundu
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karmit: Rab `ın bağ
Karisa: çok sevgili
Eskinalp: Fırtına gibi yiğit.
Girginalp: Herkesle çok çabuk yakınlık kuran, her işe girişen, sokulgan yiğit.
Demiralp: Güçlü, kuvvetli, sert, yiğit kimse.
Kınalp: Kın-alp.
Tokalp: Doymuş, gözü tok yiğit.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karacan: Esmer kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Aykutalp: Ay gibi uğurlu olan yiğit.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Kutalp: Kutlu ve uğurlu yiğit.
Çetinalp: Sert, inatçı yiğit.
Özgenalp: Özü geniş, rahat, sakin yiğit.
Girayalp: Hükümdar yiğit.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karındaş: Kardeş.
Şenalp: Neşeli, canlı yiğit.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Yalazalp: Alev gibi parlak yiğit.
Karim: cömert
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Uyaralp: Boyun eğen, uysal, nazik yiğit.
Süalp: Güçlü, yiğit asker.
Cebealp: Zırh gibi sağlam ve dayanıklı yiğit.
Sunalp: Güçlü, etkili yiğit.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Yağızalp: Esmer, güçlü yiğit.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Akalp: Doğruluğu ve dürüstlüğüyle tanınan kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Kılıçalp: Kılıç gibi keskin yiğit.
Konguralp: Kumral yiğit.
Uralp: Kentli yiğit.
Toralp: Gururlu yiğit.
Berkalp: Kuvvetli ve sağlam yiğit, kahraman, cesur. Berk ve Alp isimlerinin birleşmesi ile oluşan isim. Bkz: Berk ve Alp
Baranalp: Hedefine ulaşan yiğit.
Gündüzalp: Gündüz gibi aydınlık ve ışık saçan yiğit.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Sağanalp: Herkese yararlı olan yiğit.
Şahinalp: Şahin gibi güçlü, yiğit, cesur kimse.
Sunguralp: Soğukkanlı ve doğan gibi güçlü yiğit.
Tekinalp: Tek ve eşsiz yiğit.
Sonalp: Sonuncu, son doğan yiğit.
Tuğalp: Tuğ takınmış yiğit.
Edgüalp: İyi yiğit.
Sarıalp: Sarışın yiğit.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Tağalp: Dağ gibi gösterişli, heybetli, güçlü yiğit.
Yavuzalp: Cesur, güçlü yiğit.
Uğuralp: Uğurlu yiğit.
Tunçalp: bk. Tuncalp
Sualp: Denizci yiğit.
Akınalp: Akın yapan yiğit. Yiğit.
Calp: Güçlü, kuvvetli, gayretli.
Bengialp: Sonsuza dek yiğit olarak kalacak olan.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Uzalp: İyi, temiz, akıllı, anlayışlı yiğit.
Mengüalp: Ölümsüz yiğit.
Durualp: Özü temiz yiğit.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Onuralp: Saygıdeğer, aziz, yiğit
Gençalp: Genç yiğit.
Oğuzalp: Gerçekten dost olan yiğit.
Kiçialp: Küçük yiğit.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Sönmezalp: Parlaklığını, ışığını hiç yitirmez, her zaman canlı olan yiğit.
Kayaalp: Kaya gibi güçlü yiğit.
Erdenalp: Temiz, doğru yiğit.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Orgunalp: Gizlenmiş, saklanmış yiğit.
Türkalp: Yiğit Türk.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Turalp: Genç, delikanlı yiğit.
Usalp: Akıllı yiğit.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Ülgenalp: Yüce, ulu yiğit.
Yalınalp: Gösterişsiz, sade yiğit.
Işıkalp: Aydın, ileri görüşlü yiğit.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Baturalp: Kahraman, yiğit, cesur, bahadır kimse.
Özalp: Özünde yiğit olan kimse.
Alanalp: Ülke alan, fetheden, fatih
Ayalp: Ay kadar parlak ve güzel yiğit.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Ozanalp: Şakacı, tatlı dilli, şiir söyleyen yiğit.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Güçalp: Güçlükleri yenen yiğit.
Bayrualp: Eskiden beri yiğit olan kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Ongunalp: Kutlu, uğurlu, beğenilen yiğit.