İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaalp isminin anlamı: Esmer, kara yağız yiğit. Karaalp ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaalp İsminin Anlamı Nedir? Karaalp İsminin AnaliziKarine: övme
Karis: Grace;
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karakız: Esmer kız.
Karisa: çok sevgili
Karissa: Okşamak
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karyan: karanlık bir
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Kariina: bulundu
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karmit: Rab `ın bağ
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karima: Noble, cömert
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karadut: Siyah renkli dut.
Karnaim: boynuzları
Karessa: çok sevgili
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Sağanalp: Herkese yararlı olan yiğit.
Orgunalp: Gizlenmiş, saklanmış yiğit.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Tanalp: Şafak gibi aydınlık yiğit.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Nuralp: Parlak, ışıklı, aydınlık yiğit.
Dikalp: Sert, aksi yiğit.
Çopuralp: Yüzü, çiçek hastalığından kalma küçük yara izleri taşıyan yiğit.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Temizalp: İyi ahlaklı yiğit.
Doğanalp: Doğan, dünyaya gelen yiğit.
Ünalp: Tanınmış, ünlü yiğit.
Alp: Yiğit, soylu, kahraman Türkçe adlarda bazen başa ya da sona da konulan ek
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Acunalp: Dünyaca tanınmış yiğit.
Gençalp: Genç yiğit.
Sunguralp: Soğukkanlı ve doğan gibi güçlü yiğit.
Türkalp: Yiğit Türk.
Aydınalp: İleri düşünceli yiğit.
Kutalp: Kutlu ve uğurlu yiğit.
Girginalp: Herkesle çok çabuk yakınlık kuran, her işe girişen, sokulgan yiğit.
Süalp: Güçlü, yiğit asker.
Çetinalp: Sert, inatçı yiğit.
Yayalp: Sert, kuvvetli yiğit.
Tekalp: Eşsiz, benzersiz yiğit.
Gücalp: Güçlükleri yenen yiğit. bk. Güçalp
Kiçialp: Küçük yiğit.
Kınalp: Kın-alp.
Gökmenalp: Sarışın, mavi gözlü yiğit.
Oğanalp: Güçlü yiğit. - bk. Oganalp
Boranalp: Cesur, çevik yiğit.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Ulualp: Çok erdemli, yüce yiğit.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Koralp: Ateşli, canlı, hareketli yiğit.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Kocaalp: Yaşlı, ulu yiğit.
Yazganalp: Yazarlık yapan yiğit.
Aygutalp: Her şeye karşılık veren yiğit.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Saltukalp: Özgür yiğit.
Oyalp: Görüş, düşünce sahibi yiğit.
Kıranalp: Düşmanı bozguna uğratan yiğit.
Ongunalp: Kutlu, uğurlu, beğenilen yiğit.
Tükelalp: Kusursuz yiğit.
Usalp: Akıllı yiğit.
Durualp: Özü temiz yiğit.
Hunalp: Savaşçı yiğit.
Karındaş: Kardeş.
Karlu: Karlı.
Baturalp: Kahraman, yiğit, cesur, bahadır kimse.
Bilgealp: Bilgili yiğit.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Sanalp: Ünlü, meşhur yiğit.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Onuralp: Saygıdeğer, aziz, yiğit
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Gökalp: Mavi gözlü yiğit.Göklerin yiğidi bahadır.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karim: cömert
Uyaralp: Boyun eğen, uysal, nazik yiğit.
Bayrualp: Eskiden beri yiğit olan kimse.
Turalp: Genç, delikanlı yiğit.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Aykutalp: Ay gibi uğurlu olan yiğit.
Tunçalp: bk. Tuncalp
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Canalp: Özünde yiğitlik, güçlülük olan kimse.
Tuncalp: Tunç gibi güçlü, kuvvetli yiğit.
Akalp: Doğruluğu ve dürüstlüğüyle tanınan kimse.
Uzalp: İyi, temiz, akıllı, anlayışlı yiğit.
Karmel: Bağ
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Günalp: Güneş gibi aydınlım ve ışık saçan yiğit.
Karlık: Kar kuyusu.
Korkutalp: Korkusuz, yavuz, heybetli yiğit.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Erginalp: Olgun yiğit.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Işıkalp: Aydın, ileri görüşlü yiğit.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.