İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Günerman isminin anlamı: Yiğit soydan gelen aydın kimse. Günerman ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Günerman İsminin Anlamı Nedir? Günerman İsminin AnaliziGüneş: Kendi sistemi içindeki gezegenlere ısı ışık veren gök cismi
Günal: Gün al yaşa, kızıl renkli güneş
Günsu: Saf, dürüst ve temiz kimse.
Günnur: Güneş ışığının aydınlığı, nuru
Güneşhanım: Güneş gibi parlak ve güzel olan kadın.
Iman: (Allah)
Günseli: Işık seli, bol parlak ışık demeti
Gündal: Güneş gibi aydınlık ve ışık saçan genç.
Mihman: Konuk, misafir.
Günsel: Günle ilgili güne ait
Günnaz: Nazlı güzel.
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Günbatu: Üstün gelen, gücü yeten, galip.
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Şuman: Zambak;güzellik
Güner: Güneşin doğma zamanı. Tan Vakti.
Güney: "Dört ana yönden biri, Kuzey kutbuna karşı olan
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Gün: Gündüz vakti / Aydınlık
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Günaç: Gün gibi doğ, aydınlat" anlamında kullanılan bir ad.
Günşah: Günün şahı, hükümdarı.
Günan: "Işığı ve aydınlığı her zaman hatırla" anlamında kullanılan bir ad.
Günden: Uysal, yumuşak, her şeyi kabul eden kimse.
Ezman: Gök, sema
Güniz: Günün başlangıcını belirleyen görüntü
Güngül: Güneş gibi parlak gül.
Güngör: İyi günler yaşa anlamında
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Günay: Aydınlık gün / Güney-Cenup
Günsili: Temiz, iffetli, namuslu kimse.
Günçiçek: Ayçiçeği. bk. Günçiçeği
Günnar: Günü heyecanlı ve ateşli geçen.
Günel: Güneş gibi aydınlık ve ışık saçan.
Günsenin: ´Senin günün´ anlamında kullanılan bir ad.
Günerim: Günün iyi haberi, müjdesi.
Güngören: Mutluluk, neşe içinde yaşayan.
Günçiçeği: Ayçiçeği.
Günten: Parlak teni olan.
Neriman: Pehlivan, yiğit
Peyman: Yemin, ant.
Günebakan: Ayçiçeği.
Günaydın: Sabahları söylenen esenleme sözü.
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Günana: "Işığı ve aydınlığı her zaman hatırlasın" anlamında kullanılan bir ad.
Günfer: Gün ışığı.
Günseren: Güneş gibi aydınlık, ışık saçan.
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Günyol: Işıklı, aydınlık yol.
Günaltan: Güneş gibi aydınlık ve ışık saçan hükümdar.
Gündaş: AYnı günde doğan. bk. Gündeş
Nayman: 1. Sekiz. 2. Batı Moğolistan´da yaşayan sekiz kabileden oluşan topluluk.
Günkutan: Gününü neşeli ve mutlu geçiren.
Güntürk: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan Türk.
Ahiman: sağ kardeşi
Eryaman: Güçlü becerikli yiğit.
Çokman: Topuz, gürz.
Uluman: Ulu, yüksek, saygın kimse.
Kirman: Hisar, kale.
Akerman: Dürüst, soylu, temiz kişi.
Özkerman: Sağlam, temiz yürekli kimse.
Günce: Günlük, muhtıra. NOT: Bir kişinin yaşadıklarını, duygu ve izlenimlerini, tarih belirterek günü gününe anlatmasıyla oluşan yazı türüne günlük denir.
Samman: Bakkal
Selman: Özgür, hür
Güman: 1. İnanç. 2. Kanaat. 3. İstek, heves. 4. Neşe.
Teman: Sağ, güney
Çakman: Amacına erişen, ulaşan kimse
Usman: Akıllı, zeki kimse.
Başman: Baş olan, ileri gelen, saygın, önemli kimse.
Günerman: Yiğit soydan gelen aydın kimse.
Özalpman: Özünde yiğit olan kimse.
Güngördü: "Her zaman neşe, mutluluk ,çinde yaşadı" anlamında kullanılan bir ad.
Günçağ: "Güneş gibi ışık ve aydınlık saç" anlamında kullanılan bir ad.
Akıman: Cömert, eli açık kimse.
Gündoğdu: "Sabaha karşı doğdu" anlamında kullanılan bir ad.
Günbey: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan bey.
Abdal-Rahman: Merhametlilerin Servant
Arıman: Temiz, saf, dürüst kimse.
Tuman: 1. Nem, çiy. 2. Duman, sis. 3. Şalvar.
Günbek: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan bey. bk. Günbey
Günyeli: Doğu rüzgârı.
Karaduman: Siyah duman.
Eman: Emniyet. Korkusuzluk. Af ve yardım dileme. Eminlik. Himaye etmek, güvence vermek.
Işıman: Parlak, aydınlık yüzlü kimse.
Gündemir: Sağlam ve kuvvetli ışık saçan.
Ataman: Ata kişi, başkan, önder.
Günyüz: Güneş gibi parlak yüz.
Pakman: Temiz, dürüst, soylu kimse.
Günyaruk: Gün ışığı.
Günkaya: Güneş gibi aydınlık ve parlak kimse.
Özman: Özü sağlam, iyi kişilikli kimse.- bk. Özmen
Odman: Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse.
Abdukrahman: merhametli Tanrı köle
Günder: "Gönder, yolla" anlamında kullanılan bir ad.
Numan: 1. Kan. 2. Gelincik
Gündeş: AYnı günde doğan.
Kaman: Dağların doruğuna yakın olan yerler.
Günalan: Aydınlanan, aydın olan.
Korman: Kor gibi ateşli, canlı, hareketli kimse.
Günergin: Batmak üzere olan güneş.
Kerman: Hisar, kale. - bk. Kirman
Güneç: Çok güneş alan yer.
Başarman: Yaptığı işleri başarıyla sonuçlandıran kimse.
Günvar: Gün gibi parlak olan kimse.
Güntimur: Sağlam ve kuvvetli ışık saçan. bk. Gündemir
Günhan: Oğuz’un altı oğlundan Güneşi simgeleyenin adı
Abdirahman: Rahmân ve Servant
Güngörmüş: Mutlu, güzel hayat sürmüş.
Gündüzhan: Gündüz gibi aydınlık ve ışık saçan hükümdar.
Berkman: Güçlü, sağlam kişilikli kimse.
Abdurrahman: Rahmet sahibi olan Allah ın kulu.
Tarman: Tarımla uğraşan kimse, rençper. - bk. Tarıman
Günışık: Güneş ışığı.
Demirman: Demir gibi güçlü, sağlam kimse.
German: Hisar, kale. bk. Kirman
Uman: Umudu olan, bekleyen, umutlu.
Tarıman: Tarımla uğraşan kimse, rençper.
Sakman: 1. Uyanık, akıllı kimse. 2. Sessiz, sakin kimse.
Güneşhan: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan hükümdar.
Yatman: Boyun eğen, uysal, yumuşak başlı kimse.
Günkurt: Günei gibi aydın ve parlaklık saçan kimse.
Hyman: Hayat
Okman: 1. Ok gibi hızlı, güçlü kimse. 2. Okçu.
Toraman: Güçlü, kuvvetli kimse.
Utman: Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
Güntöre: Törelere bağlı kimse.
Naaman: hoş
Günçe: Güneşli yer.
Abdalrahman: merhametli bir kulu
Güneşen: Günü mutlu ve neşeli geçen.
Uzman: Belli bir işte, belli bir konuda bilgi, görüş ve becerisi çok olan kimse.
Gündoğan: Sabaha karşı doğan çocuklara verilen bir ad.
Tayman: Genç, taze, toy kimse.
Êzman: Gök Yüzü
Oğuzman: Güçlü, sağlam, iyi yürekli, dost kimse.
Duman: Bir maddenin yanmasıyla çıkan kara ve esmer renkli gaz.
Gündüzbey: Gündüz gibi aydınlık ve ışık saçan bey.
Saloman: Huzurlu
Selekman: Cömert, eli açık kimse.
Hıfzırrahman: Merhamet eden, acıyan Allah’ın koruyuculuğu.
Günbay: Zenginlik içinde geçen gün.
Rahman: Acıması bol olan
Heman: bağlılık
Günkan: Güneş gibi aydınlık bir soydan gelen kimse.
Sulayman: Barış
Günizi: Güneşin izini taşıyan kimse.
Bayman: Varlıklı, saygın kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.