İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Abdelrahman isminin anlamı: Rahmân ve Servant. Abdelrahman ismi Arapça kökenli bir Erkek ismidir.
Abdelrahman İsminin Anlamı Nedir? Abdelrahman İsminin AnaliziHanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Şuman: Zambak;güzellik
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Iman: (Allah)
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Abdera: Abdera gelen
Peyman: Yemin, ant.
Neriman: Pehlivan, yiğit
Ezman: Gök, sema
Mihman: Konuk, misafir.
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Salman: Özgür, hür
Abdelrahman: Rahmân ve Servant
Abdülehad: Şeriki ve ortağı bulunmayan, tek olan Allah ın kulu. Ehad, Allah ın isimlerindendir.
Abdülferit: Tek, eşsiz olan Allah’ın kulu.
Abdirahman: Rahmân ve Servant
Tuman: 1. Nem, çiy. 2. Duman, sis. 3. Şalvar.
Abdullah: Allah ın kulu.
İşman: bk. İşmen
Osman: 1. Toy denilen, kazdan büyük bir kuşun yavrusu / Ateş gibi adam (Odman= Od +Man) Bir tür kuş veya ejderha. 2. Hz. Muhammed in damadı, üçüncü halife. 3. Osmanlı İmparatorluğu nun kurucusu ve ilk hükümdarı.
Abdürrezzak: Bütün mahlukların rızkını veren Allah´ın kulu. - Rezzak, Allah´ın isimlerindendir. "Abd" takısı almadan kullanılmaz. Tüm yaratıklara rızkını veren Allah´ın kulu.
Abdulazeez: Yüce Servant
Abdülbari: Yaratan, yaratıcı Allah ın kulu. Bari ismi, Allah ın isimlerindendir. Abd takısı almadan kullanılmaz. Yaratan, yaratıcı olan Allah ın kulu.
Odman: Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse.
Sağman: 1. Sağlıklı kimse. 2. Eksiksiz, kusursuz, güvenilir kimse.
Hıfzırrahman: Merhamet eden, acıyan Allah’ın koruyuculuğu.
Abdulla: Allah'ın kulu
Abdüzzahir: Varlık ve birliği sonsuz sayıda eserler ve delillerle belli olan Allah´ın kulu.Ez-Zahir, Allah´ın isimlerindendir.
Karaduman: Siyah duman.
Behman: Filân, filânca. Celali takvimde Farsça bir ay adı (21 Ocak – 19 Şubat tarihleri arasına denk gelir).
Abdula: Allah'ın Slave, Allah'a / Kul
Abdülhafız: Kendisinden hiçbir şey gizli kalmayan, kullarının yaptığı işleri bütün tafsilatıyla bilen; kullarının niyetlerini ve gönüllerinden geçenleri bilen, Kendisine gâip ve gizli olan hiç bir şey bulunmayan, Hafiz olan Allah’ın kulu. Bkz. Hafîz
Oyman: Görüş, düşünce sahibi kimse.
Başarman: Yaptığı işleri başarıyla sonuçlandıran kimse.
Abdul-Qadir: yetenekli bir adam hizmet veren bir
Kahraman: Savaşta yiğitlik gösteren, cesur
Abdal-Salam: Barış Servant
Abdüsselam: Barışçı olan Tanrı´nın kulu Barış, rahatlık, selamete çıkaran, selam eden, zevalsiz ebedi olan Allah´ın kulu. - es-Selam kelimesi, Allah´ın isimlerindendir. "Abd" takısı almadan kullanılamaz.
Korman: Kor gibi ateşli, canlı, hareketli kimse.
Gılman: Cennet’te hizmet gören delikanlılar.
Nachman: Meevoelenden
Derman: Güç, kuvvet. İlaç.Çare.Takat.
Özkerman: Sağlam, temiz yürekli kimse.
Abdal-Raziq: hizmet personeli
Naaman: hoş
Abdal-Rahim: şefkatli kulu
Çokman: Topuz, gürz.
Abdal-Hadi: liderin kulu
Tanman: Şafak vakti gibi parlak, güçlü kimse.
Abdülgaffar: Kullarının günahlarını affeden Allah ın kulu.. Allah ın isimlerindendir. "Abd" takısı almadan kullanılmaz.
Uzman: Belli bir işte, belli bir konuda bilgi, görüş ve becerisi çok olan kimse.
Abdülmecit: Mecid (Şanı Yüce) Olan Allah’ın Kulu; Şan ve Şeref Sahibi, Şanı Büyük ve Yüksek Olan Yüce Allah’ın Kulu; Abd + Mecid
Abdoul: Hizmetçi
Abdurrahman: Rahmet sahibi olan Allah ın kulu.
Abdülhalik: Her şeyi yaratan, yoktan var eden Allah’ın kulu.
Abdul-Karim: zengin bir adam hizmet veren bir
Nayman: 1. Sekiz. 2. Batı Moğolistan´da yaşayan sekiz kabileden oluşan topluluk.
Ataman: Ata kişi, başkan, önder.
Abdülkerim: Kerem sahibi, cömert, ulu olan Allah ın kulu.
Kaman: Dağların doruğuna yakın olan yerler.
Sakman: 1. Uyanık, akıllı kimse. 2. Sessiz, sakin kimse.
Selekman: Cömert, eli açık kimse.
Talayman: Deniz adamı, denizci.
Abdul-Salam: Barış Servant
Haman: gürültü gürültü
Duman: Bir maddenin yanmasıyla çıkan kara ve esmer renkli gaz.
Akman: 1. Temiz, beyaz, güzel insan. 2. İhtiyar. Yaşlı kimse
Abdülhakim: Her şeyi bilen Allah’ın kulu.
Abdürrahim: Merhametli, esirgeyen, koruyan, acıyan, ahirette mümin kullarına merhamet eden Allah’ın kulu.- er-Rahim, Allah’ın isimlerindendir
Denizman: Denizci.
Samman: Bakkal
Oğuzman: Güçlü, sağlam, iyi yürekli, dost kimse.
Abdülbasit: Genişlik, ferahlık ve kolaylık verici olan Allah ın kulu. - Allah ın isimlerinden.Rızkı yayıp bollaştıran Allah ın kulu
Çakman: Amacına erişen, ulaşan kimse
Güman: 1. İnanç. 2. Kanaat. 3. İstek, heves. 4. Neşe.
Abdul: Allah'ın kulu, Allah'a / bir Servant
Abdulrahman: merhametli Tanrı köle
Abdénago: Nabu kulu (bilgelik Babil tanrısı)
Abda: bir hizmetçi irtifak hakkı
Abdülesed: Aslan ın kulu.- Hz. Rasûlullah (s.a.s) m reddettiği isimlerdendir. Müslümanlar kullanmazlar.
Kınayman: Çalışkan, etkin kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Abdülhak: Varlığı hiç değişmeyen, hiç yok olmayan ve gerçek olan Allah’ın kulu.
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Bediüzzaman: Zamanın güzelliği.
Bayman: Varlıklı, saygın kimse.
Suleiman: Barış
Akerman: Dürüst, soylu, temiz kişi.
Erman: Erdemli yiğit
Ayman: Ay gibi ışıklı, güzel kimse.
Abdüşşahid: Şahid´in kulu. Görünen ve görünmeyen eşyanın hepsini görücü ve tasarruf edici olan ve her şeyi müşahade altında bulunduran Allah´ın kulu. - Şahid, Allah´ın isimlerindendir.
Abdulkadir: Kudretli ve güçlü olan Allah’ın kulu.
Alpman: Yiğit, cesur, kahraman kişi.
Sulayman: Barış
Kocaman: Çok iri, büyük.
Eman: Emniyet. Korkusuzluk. Af ve yardım dileme. Eminlik. Himaye etmek, güvence vermek.
Abdülevvel: Herşeyin evveli, ilk olan, varlığının başlangıcı bulunmayan Allah ın kulu.
Abdus-Salam: Barış Servant
Salaman: Barış
Çağman: Çağın insanı.
Abdülbedi: Allah ın isimlerinden. Bedinin kulu.
Abdal-Aziz: Kudretli Servant
Abdel: Allah'a / kulu
Abdallah: Allah'ın kulu
Erkman: Güçlü, etkili, sözü geçer kimse.
Abdualla: Tanrı'nın kulu
Kerman: Hisar, kale. - bk. Kirman
Saman: Zenginlik. Rahat, dinçlik. Düzen. Ekinlerin harmanda dövülüp taneleri ayrıldıktan sonra kalan, hayvanlara yedirilen ufalanmış sapları. (Türkçe)
Abdal-Fattah: güç verir bir kulu
Rahman: Acıması bol olan
Abdul-Jabbar: Yorgan hizmet biri