İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karatan isminin anlamı: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık. Karatan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karatan İsminin Anlamı Nedir? Karatan İsminin AnaliziHansultan: Hükümdar ve sultan.
Karis: Grace;
Sultan: 1. Padişah, hükümdar.2. Hükümdar ailesinden olan kadınlara verilen ad.3. mecazi olarak Sevilen, beğenilen, baş tacı edilen.
Karyan: karanlık bir
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karnaim: boynuzları
Gülistan: Gül bahçesi
Kutan: 1. Saban. 2. Saka kuşu.
Aysultan: Ay gibi güzel olan sultan.
Kariina: bulundu
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Delistan: İsmin anlamı bazı internet sitelerinde “ilkbaharda birdenbire kabarmış bahçe ve gelişmiş, içinde her türden bitki bulunan, karışık bahçe” anlamlarına geldiği iddia edilmektedir ancak bir hiçbir kaynakta bu bilgilere rastlayamadık. Bu yüzden ismin uydurma olabileceğini düşünüyoruz. İsim hakkında bilgi sahibi olanlar bize bilgi verebilir.
Karisa: çok sevgili
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karakız: Esmer kız.
Destan: Kahramanlık olaylarını konu alan şiir
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karmit: Rab `ın bağ
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karissa: Okşamak
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Nurtan: Işıklı, aydınlık tan.
Karessa: çok sevgili
Karine: övme
Karima: Noble, cömert
Dilsitan: Gönül alan güzel.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Beritan: 1.Bir Kürt aşiretinin ismi 2. Yaylaya giden kız
Gültan: İnsanı şaşırtan nitelikte güzel olan.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Özaytan: Sabahın ilk vakitleri gibi aydınlık ve parlak olan.
Arıtan: Temizleyen, arı duruma getiren.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Yehonatan: Tanrı'dan Hediye
Matan: Yahve hediye
Karacan: Esmer kimse.
Ülkütan: Ülküsü tan vakti gibi aydın olan.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Koytan: Dağ bucağı.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Özertan: Gerçekten erdemli olan kimse.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karasu: Ağır akan su.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Ortan: Ateş renginde kızıl tan.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karındaş: Kardeş.
Lotan: yara mür reçinesi altında gizli
Mestan: Savruk. Cüret sahibi
Kartay: Yaşlı, pir.
Kortan: Ateşli, canlı, hareketli kimse.
Ufuktan: Ufuk ve tan.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Uraltan: Şehirli, kentli hükümdar.
Gülertan: Aydınlık şafak.
Gümüştan: Tan vakti gibi temiz ve saf olan.
Karatün: Karanlık gece.
Komutan: Bir asker topluluğunun başı, kumandan.
Eytan: Sağlam, güçlü
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Oğuztan: Güçlü kuvvetli, iyi yürekli kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Artan: 1. Yarar, fayda. 2. Üstünlük, meziyet, nitelik.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Günkutan: Gününü neşeli ve mutlu geçiren.
Datan: Inanın ister hukuk
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Ulutan: Yüce, erdemli ve saygın kişi.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Alatan: Güneş doğmadan önce ufukta beliren karışık renkler.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Koraltan: Ateşli, canlı, hareketli hükümdar.
Çintan: Sabah vakti.
Akıntan: Tan yeri ağarırken yapılan akın.
Karaduman: Siyah duman.
Örtan: Tan vaktinde doğmuş değerli kişi.
Okatan: Ok atan, ok fırlatan.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Haktan: Allah’tan gelen, Allah’ın verdiği.
Vatan: Yurt.
Yonatan: Tanrı'dan Hediye
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Altan: Al + Tan Kırmızı + şafak, güneşin şafaktaki kırmızı rengi? ııı
Uztan: Yetenekli, becerikli kimse.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Tunçtan: Tunç gibi güçlü kimse.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karim: cömert
Yertan: Şaşılacak kadar güzel olan yer.
Eitan: Güçlü ve kararlı
Aitan: Güçlü.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karlık: Kar kuyusu.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karmel: Bağ
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karpos: Kâr
Tanaltan: Şafak gibi aydınlık hükümdar.
Taştan: Taş gibi güçlü.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karaşın: Esmer.
Birtan: Sabahın ilk aydınlığı gibi yakışıklı olan.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Aydıntan: Sabahın aydınlığı gibi parlak olan.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Göktan: Şafak vakti.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
İltan: Ülkenin beğenilen insanı.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Şenaltan: Neşeli, sevinçli hükümdar.