İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karatan isminin anlamı: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık. Karatan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karatan İsminin Anlamı Nedir? Karatan İsminin AnaliziKaryağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Nurtan: Işıklı, aydınlık tan.
Karyan: karanlık bir
Karakız: Esmer kız.
Destan: Kahramanlık olaylarını konu alan şiir
Karissa: Okşamak
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Beritan: 1.Bir Kürt aşiretinin ismi 2. Yaylaya giden kız
Karima: Noble, cömert
Özaytan: Sabahın ilk vakitleri gibi aydınlık ve parlak olan.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karine: övme
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Kariina: bulundu
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Gülistan: Gül bahçesi
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karnaim: boynuzları
Karis: Grace;
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmit: Rab `ın bağ
Hansultan: Hükümdar ve sultan.
Delistan: İsmin anlamı bazı internet sitelerinde “ilkbaharda birdenbire kabarmış bahçe ve gelişmiş, içinde her türden bitki bulunan, karışık bahçe” anlamlarına geldiği iddia edilmektedir ancak bir hiçbir kaynakta bu bilgilere rastlayamadık. Bu yüzden ismin uydurma olabileceğini düşünüyoruz. İsim hakkında bilgi sahibi olanlar bize bilgi verebilir.
Sultan: 1. Padişah, hükümdar.2. Hükümdar ailesinden olan kadınlara verilen ad.3. mecazi olarak Sevilen, beğenilen, baş tacı edilen.
Karadut: Siyah renkli dut.
Gültan: İnsanı şaşırtan nitelikte güzel olan.
Karisa: çok sevgili
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Dilsitan: Gönül alan güzel.
Aysultan: Ay gibi güzel olan sultan.
Kutan: 1. Saban. 2. Saka kuşu.
Karessa: çok sevgili
Karmelita: Rab `ın bağ
Botan: Dicle Nehri’nin bir koludur. İsmini geçmişteki Botan Beyliği’nden alır Şırnak, Siirt, Mardin’in Doğusu ve Batman Bölgesi’ni kapsayan bölgenin adı. Cizre’nin eski adı olarak da kabul edilir.
Şenaltan: Neşeli, sevinçli hükümdar.
Koytan: Dağ bucağı.
Örtan: Tan vaktinde doğmuş değerli kişi.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Ufuktan: Ufuk ve tan.
Dağıstan: Dağlık yer. Türk kökenli halklarının yaşadığı Rusya Federasyonu’na bağlı, kuzey kafkasya bölgesinde bulunan özerk bir cumhuriyetin ismi.
Karmel: Bağ
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Kortan: Ateşli, canlı, hareketli kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karatün: Karanlık gece.
Tuğaltan: Tuğ takınmış hükümdar.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karlık: Kar kuyusu.
Haktan: Allah’tan gelen, Allah’ın verdiği.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Komutan: Bir asker topluluğunun başı, kumandan.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Artan: 1. Yarar, fayda. 2. Üstünlük, meziyet, nitelik.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karasu: Ağır akan su.
Yertan: Şaşılacak kadar güzel olan yer.
Karaduman: Siyah duman.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Datan: Inanın ister hukuk
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karlu: Karlı.
Çintan: Sabah vakti.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karacan: Esmer kimse.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karaşın: Esmer.
Karpos: Kâr
Sertan: Gecenin en karanlık olduğu andan itibaren dünyanın o yüzeyine gelen günün ilk ışıkları.
Altan: Al + Tan Kırmızı + şafak, güneşin şafaktaki kırmızı rengi? ııı
Kareem: Cömert
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Eitan: Güçlü ve kararlı
Birtan: Sabahın ilk aydınlığı gibi yakışıklı olan.
Joktan: küçük iddia anlaşmazlıklar korku
Aydıntan: Sabahın aydınlığı gibi parlak olan.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karasal: Kara ile ilgili.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Aktan: (Türkçe)Parlak, aydınlık sabah.
Doğantan: Şafak vakti.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Şahistan: Şah ülkesi.
Koraltan: Ateşli, canlı, hareketli hükümdar.
İltan: Ülkenin beğenilen insanı.
Okatan: Ok atan, ok fırlatan.
Kaptan: Gemi yönetimiyle görevli en yüksek görevli.
Oğuztan: Güçlü kuvvetli, iyi yürekli kimse.
Karsten: İsa şöyle bir
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Matan: Yahve hediye
Günaltan: Güneş gibi aydınlık ve ışık saçan hükümdar.
Gençtan: Sabahın ilk vakti.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karındaş: Kardeş.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Aytan: Ay aydınlığı.
Ertan: Tan gibi ateş renkli er
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Eytan: Sağlam, güçlü
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Natan: Tanrı'dan Hediye
Satan: Aksine rakip düşman savcı
Köktan: 1. Köklü, yüzeyde kalmayan, derine inen. 2. Soylu.- bk. Kökten
Lotan: yara mür reçinesi altında gizli
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Yehonatan: Tanrı'dan Hediye
Berktan: Sabahın parlaklığı.
Ülkütan: Ülküsü tan vakti gibi aydın olan.
Oktan: Ok atan, okçu.
Akıntan: Tan yeri ağarırken yapılan akın.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Ulutan: Yüce, erdemli ve saygın kişi.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karamut: Kara baht, kötü şans.