İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karatan isminin anlamı: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık. Karatan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karatan İsminin Anlamı Nedir? Karatan İsminin AnaliziKarlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Nurtan: Işıklı, aydınlık tan.
Karmelita: Rab `ın bağ
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Hansultan: Hükümdar ve sultan.
Karessa: çok sevgili
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Kutan: 1. Saban. 2. Saka kuşu.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Aysultan: Ay gibi güzel olan sultan.
Karyan: karanlık bir
Destan: Kahramanlık olaylarını konu alan şiir
Kariina: bulundu
Karis: Grace;
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Gülistan: Gül bahçesi
Dilsitan: Gönül alan güzel.
Karnaim: boynuzları
Karakız: Esmer kız.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karisa: çok sevgili
Karmit: Rab `ın bağ
Karima: Noble, cömert
Özaytan: Sabahın ilk vakitleri gibi aydınlık ve parlak olan.
Beritan: 1.Bir Kürt aşiretinin ismi 2. Yaylaya giden kız
Sultan: 1. Padişah, hükümdar.2. Hükümdar ailesinden olan kadınlara verilen ad.3. mecazi olarak Sevilen, beğenilen, baş tacı edilen.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karine: övme
Karadut: Siyah renkli dut.
Gültan: İnsanı şaşırtan nitelikte güzel olan.
Delistan: İsmin anlamı bazı internet sitelerinde “ilkbaharda birdenbire kabarmış bahçe ve gelişmiş, içinde her türden bitki bulunan, karışık bahçe” anlamlarına geldiği iddia edilmektedir ancak bir hiçbir kaynakta bu bilgilere rastlayamadık. Bu yüzden ismin uydurma olabileceğini düşünüyoruz. İsim hakkında bilgi sahibi olanlar bize bilgi verebilir.
Karissa: Okşamak
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Okutan: Eğitici, öğretmen.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Koraltan: Ateşli, canlı, hareketli hükümdar.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Aydıntan: Sabahın aydınlığı gibi parlak olan.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Kaptan: Gemi yönetimiyle görevli en yüksek görevli.
Eitan: Güçlü ve kararlı
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Yertan: Şaşılacak kadar güzel olan yer.
Ortan: Ateş renginde kızıl tan.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Aytan: Ay aydınlığı.
Karim: cömert
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Köktan: 1. Köklü, yüzeyde kalmayan, derine inen. 2. Soylu.- bk. Kökten
Aitan: Güçlü.
Botan: Dicle Nehri’nin bir koludur. İsmini geçmişteki Botan Beyliği’nden alır Şırnak, Siirt, Mardin’in Doğusu ve Batman Bölgesi’ni kapsayan bölgenin adı. Cizre’nin eski adı olarak da kabul edilir.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Aktan: (Türkçe)Parlak, aydınlık sabah.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Yonatan: Tanrı'dan Hediye
Oktan: Ok atan, okçu.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Birtan: Sabahın ilk aydınlığı gibi yakışıklı olan.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Gençtan: Sabahın ilk vakti.
Oğuztan: Güçlü kuvvetli, iyi yürekli kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Vatan: Yurt.
Ertan: Tan gibi ateş renkli er
Koytan: Dağ bucağı.
Karluk: Türk boylarından biri.
Gülertan: Aydınlık şafak.
Okatan: Ok atan, ok fırlatan.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Tunçtan: Tunç gibi güçlü kimse.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karlık: Kar kuyusu.
Öztan: Gerçek aydınlık.
Karatekin: Esmer kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Onuktan: Sevgili, aziz kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Matan: Yahve hediye
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Günaltan: Güneş gibi aydınlık ve ışık saçan hükümdar.
Tuğaltan: Tuğ takınmış hükümdar.
Altan: Al + Tan Kırmızı + şafak, güneşin şafaktaki kırmızı rengi? ııı
Komutan: Bir asker topluluğunun başı, kumandan.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Mestan: Savruk. Cüret sahibi
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Uraltan: Şehirli, kentli hükümdar.
Uztan: Yetenekli, becerikli kimse.
Gümüştan: Tan vakti gibi temiz ve saf olan.
Ulutan: Yüce, erdemli ve saygın kişi.
Datan: Inanın ister hukuk
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Yehonatan: Tanrı'dan Hediye
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karlu: Karlı.
Karmel: Bağ
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Lotan: yara mür reçinesi altında gizli
Örtan: Tan vaktinde doğmuş değerli kişi.
Göktan: Şafak vakti.
Ülkütan: Ülküsü tan vakti gibi aydın olan.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Haktan: Allah’tan gelen, Allah’ın verdiği.
Karındaş: Kardeş.
Karsten: İsa şöyle bir
Berktan: Sabahın parlaklığı.
İltan: Ülkenin beğenilen insanı.
Kortan: Ateşli, canlı, hareketli kimse.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Çeliktan: Güçlü, kuvvetli kimse.