İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karatan isminin anlamı: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık. Karatan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karatan İsminin Anlamı Nedir? Karatan İsminin AnaliziKaranfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karyan: karanlık bir
Karisa: çok sevgili
Destan: Kahramanlık olaylarını konu alan şiir
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Sultan: 1. Padişah, hükümdar.2. Hükümdar ailesinden olan kadınlara verilen ad.3. mecazi olarak Sevilen, beğenilen, baş tacı edilen.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Aysultan: Ay gibi güzel olan sultan.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Kariina: bulundu
Karakız: Esmer kız.
Karine: övme
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Beritan: 1.Bir Kürt aşiretinin ismi 2. Yaylaya giden kız
Karmelita: Rab `ın bağ
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karessa: çok sevgili
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karmit: Rab `ın bağ
Nurtan: Işıklı, aydınlık tan.
Kutan: 1. Saban. 2. Saka kuşu.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Özaytan: Sabahın ilk vakitleri gibi aydınlık ve parlak olan.
Karis: Grace;
Karnaim: boynuzları
Karissa: Okşamak
Karima: Noble, cömert
Gültan: İnsanı şaşırtan nitelikte güzel olan.
Delistan: İsmin anlamı bazı internet sitelerinde “ilkbaharda birdenbire kabarmış bahçe ve gelişmiş, içinde her türden bitki bulunan, karışık bahçe” anlamlarına geldiği iddia edilmektedir ancak bir hiçbir kaynakta bu bilgilere rastlayamadık. Bu yüzden ismin uydurma olabileceğini düşünüyoruz. İsim hakkında bilgi sahibi olanlar bize bilgi verebilir.
Gülistan: Gül bahçesi
Hansultan: Hükümdar ve sultan.
Dilsitan: Gönül alan güzel.
Karındaş: Kardeş.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Alatan: Güneş doğmadan önce ufukta beliren karışık renkler.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Lotan: yara mür reçinesi altında gizli
Günkutan: Gününü neşeli ve mutlu geçiren.
Ertan: Tan gibi ateş renkli er
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Doğantan: Şafak vakti.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Oğuztan: Güçlü kuvvetli, iyi yürekli kimse.
Karpos: Kâr
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Kaptan: Gemi yönetimiyle görevli en yüksek görevli.
Datan: Inanın ister hukuk
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Haktan: Allah’tan gelen, Allah’ın verdiği.
Ülkütan: Ülküsü tan vakti gibi aydın olan.
Okutan: Eğitici, öğretmen.
Gülertan: Aydınlık şafak.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Kortan: Ateşli, canlı, hareketli kimse.
Ulutan: Yüce, erdemli ve saygın kişi.
Berktan: Sabahın parlaklığı.
Karaşın: Esmer.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Satan: Aksine rakip düşman savcı
Matan: Yahve hediye
Natan: Tanrı'dan Hediye
Çeliktan: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karsten: İsa şöyle bir
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Altan: Al + Tan Kırmızı + şafak, güneşin şafaktaki kırmızı rengi? ııı
Koytan: Dağ bucağı.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Aytan: Ay aydınlığı.
Dağıstan: Dağlık yer. Türk kökenli halklarının yaşadığı Rusya Federasyonu’na bağlı, kuzey kafkasya bölgesinde bulunan özerk bir cumhuriyetin ismi.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Şahistan: Şah ülkesi.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Vatan: Yurt.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karatekin: Esmer kimse.
Joktan: küçük iddia anlaşmazlıklar korku
Kareem: Cömert
Arıtan: Temizleyen, arı duruma getiren.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Yehonatan: Tanrı'dan Hediye
Karmel: Bağ
Akıntan: Tan yeri ağarırken yapılan akın.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Gümüştan: Tan vakti gibi temiz ve saf olan.
Eytan: Sağlam, güçlü
Ortan: Ateş renginde kızıl tan.
Mestan: Savruk. Cüret sahibi
Örtan: Tan vaktinde doğmuş değerli kişi.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Yonatan: Tanrı'dan Hediye
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Ufuktan: Ufuk ve tan.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karaduman: Siyah duman.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Sertan: Gecenin en karanlık olduğu andan itibaren dünyanın o yüzeyine gelen günün ilk ışıkları.
Botan: Dicle Nehri’nin bir koludur. İsmini geçmişteki Botan Beyliği’nden alır Şırnak, Siirt, Mardin’in Doğusu ve Batman Bölgesi’ni kapsayan bölgenin adı. Cizre’nin eski adı olarak da kabul edilir.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Onultan: İyileştiren, düzelten, sağlığına kavuşturan.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Şenaltan: Neşeli, sevinçli hükümdar.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Gençtan: Sabahın ilk vakti.
Uraltan: Şehirli, kentli hükümdar.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karluk: Türk boylarından biri.