İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karatan isminin anlamı: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık. Karatan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karatan İsminin Anlamı Nedir? Karatan İsminin AnaliziGülistan: Gül bahçesi
Aysultan: Ay gibi güzel olan sultan.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karessa: çok sevgili
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmit: Rab `ın bağ
Dilsitan: Gönül alan güzel.
Karima: Noble, cömert
Kariina: bulundu
Karakız: Esmer kız.
Karine: övme
Karnaim: boynuzları
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Destan: Kahramanlık olaylarını konu alan şiir
Karissa: Okşamak
Delistan: İsmin anlamı bazı internet sitelerinde “ilkbaharda birdenbire kabarmış bahçe ve gelişmiş, içinde her türden bitki bulunan, karışık bahçe” anlamlarına geldiği iddia edilmektedir ancak bir hiçbir kaynakta bu bilgilere rastlayamadık. Bu yüzden ismin uydurma olabileceğini düşünüyoruz. İsim hakkında bilgi sahibi olanlar bize bilgi verebilir.
Kutan: 1. Saban. 2. Saka kuşu.
Karisa: çok sevgili
Özaytan: Sabahın ilk vakitleri gibi aydınlık ve parlak olan.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Sultan: 1. Padişah, hükümdar.2. Hükümdar ailesinden olan kadınlara verilen ad.3. mecazi olarak Sevilen, beğenilen, baş tacı edilen.
Nurtan: Işıklı, aydınlık tan.
Karyan: karanlık bir
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Hansultan: Hükümdar ve sultan.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karis: Grace;
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Gültan: İnsanı şaşırtan nitelikte güzel olan.
Beritan: 1.Bir Kürt aşiretinin ismi 2. Yaylaya giden kız
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Vatan: Yurt.
Onuktan: Sevgili, aziz kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Yertan: Şaşılacak kadar güzel olan yer.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Tuğaltan: Tuğ takınmış hükümdar.
Altan: Al + Tan Kırmızı + şafak, güneşin şafaktaki kırmızı rengi? ııı
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Koraltan: Ateşli, canlı, hareketli hükümdar.
Koytan: Dağ bucağı.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karaşın: Esmer.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Arıtan: Temizleyen, arı duruma getiren.
Karmel: Bağ
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karasu: Ağır akan su.
Botan: Dicle Nehri’nin bir koludur. İsmini geçmişteki Botan Beyliği’nden alır Şırnak, Siirt, Mardin’in Doğusu ve Batman Bölgesi’ni kapsayan bölgenin adı. Cizre’nin eski adı olarak da kabul edilir.
Kortan: Ateşli, canlı, hareketli kimse.
Kareem: Cömert
Günaltan: Güneş gibi aydınlık ve ışık saçan hükümdar.
Yehonatan: Tanrı'dan Hediye
Mestan: Savruk. Cüret sahibi
Okatan: Ok atan, ok fırlatan.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Aitan: Güçlü.
Çeliktan: Güçlü, kuvvetli kimse.
İltan: Ülkenin beğenilen insanı.
Ufuktan: Ufuk ve tan.
Karatekin: Esmer kimse.
Dağıstan: Dağlık yer. Türk kökenli halklarının yaşadığı Rusya Federasyonu’na bağlı, kuzey kafkasya bölgesinde bulunan özerk bir cumhuriyetin ismi.
Akıntan: Tan yeri ağarırken yapılan akın.
Karındaş: Kardeş.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Oğultan: Sabahleyin doğan çocuk.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Gençtan: Sabahın ilk vakti.
Öztan: Gerçek aydınlık.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Joktan: küçük iddia anlaşmazlıklar korku
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Taştan: Taş gibi güçlü.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karsten: İsa şöyle bir
Doğantan: Şafak vakti.
Şahistan: Şah ülkesi.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Günkutan: Gününü neşeli ve mutlu geçiren.
Göktan: Şafak vakti.
Ortan: Ateş renginde kızıl tan.
Satan: Aksine rakip düşman savcı
Aytan: Ay aydınlığı.
Eytan: Sağlam, güçlü
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Uraltan: Şehirli, kentli hükümdar.
Birtan: Sabahın ilk aydınlığı gibi yakışıklı olan.
Ertan: Tan gibi ateş renkli er
Karatün: Karanlık gece.
Matan: Yahve hediye
Haktan: Allah’tan gelen, Allah’ın verdiği.
Şenaltan: Neşeli, sevinçli hükümdar.
Gülertan: Aydınlık şafak.
Örtan: Tan vaktinde doğmuş değerli kişi.
Ulutan: Yüce, erdemli ve saygın kişi.
Karaduman: Siyah duman.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Köktan: 1. Köklü, yüzeyde kalmayan, derine inen. 2. Soylu.- bk. Kökten
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Datan: Inanın ister hukuk
Aydıntan: Sabahın aydınlığı gibi parlak olan.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Artan: 1. Yarar, fayda. 2. Üstünlük, meziyet, nitelik.
Lotan: yara mür reçinesi altında gizli
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karasal: Kara ile ilgili.
Okutan: Eğitici, öğretmen.
Onultan: İyileştiren, düzelten, sağlığına kavuşturan.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Oktan: Ok atan, okçu.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karakan: Bir tür dağ ağacı.