İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karanalp isminin anlamı: Kara yağız, kahraman yiğit. Karanalp ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karanalp İsminin Anlamı Nedir? Karanalp İsminin AnaliziKaranfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karima: Noble, cömert
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karmit: Rab `ın bağ
Karmelita: Rab `ın bağ
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karessa: çok sevgili
Karnaim: boynuzları
Karissa: Okşamak
Karis: Grace;
Karisa: çok sevgili
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karakız: Esmer kız.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karine: övme
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Kariina: bulundu
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karyan: karanlık bir
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Tağalp: Dağ gibi gösterişli, heybetli, güçlü yiğit.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Dündaralp: 1. Dinine bağlı yiğit. 2. T. Eski ordu düzenindeki artçı birlikte yer alan yiğit.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Uyguralp: Uygar, medeni yiğit.
Şanalp: Ünlü, şanlı, tanınmış yiğit kimse.
Mutlualp: Mutlu yiğit.
Tokalp: Doymuş, gözü tok yiğit.
Oganalp: Güçlü yiğit.
Oğanalp: Güçlü yiğit. - bk. Oganalp
Karaçar: Kötü ruhlar.
Gündüzalp: Gündüz gibi aydınlık ve ışık saçan yiğit.
Karpos: Kâr
Baranalp: Hedefine ulaşan yiğit.
Yazganalp: Yazarlık yapan yiğit.
Erdenalp: Temiz, doğru yiğit.
Sağanalp: Herkese yararlı olan yiğit.
Gökalp: Mavi gözlü yiğit.Göklerin yiğidi bahadır.
Karluk: Türk boylarından biri.
Baturalp: Kahraman, yiğit, cesur, bahadır kimse.
Alanalp: Ülke alan, fetheden, fatih
Eralp: Yiğit erkek.
Ongunalp: Kutlu, uğurlu, beğenilen yiğit.
Karındaş: Kardeş.
Karatekin: Esmer kimse.
Karlık: Kar kuyusu.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Çetinalp: Sert, inatçı yiğit.
Bengialp: Sonsuza dek yiğit olarak kalacak olan.
Tuğalp: Tuğ takınmış yiğit.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Kayaalp: Kaya gibi güçlü yiğit.
Tükelalp: Kusursuz yiğit.
Kocaalp: Yaşlı, ulu yiğit.
Orgünalp: Ateş gibi kırmızı renkli güneşin olduğu gün doğan yiğit.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Ulualp: Çok erdemli, yüce yiğit.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Hunalp: Savaşçı yiğit.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Kıranalp: Düşmanı bozguna uğratan yiğit.
Soyalp: Yiğit soydan gelen kimse.
Bayduralp: Güçlü, kuvvetli, cesur olan yiğit.
Onuralp: Saygıdeğer, aziz, yiğit
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Şahinalp: Şahin gibi güçlü, yiğit, cesur kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Uyaralp: Boyun eğen, uysal, nazik yiğit.
Sönmezalp: Parlaklığını, ışığını hiç yitirmez, her zaman canlı olan yiğit.
Süalp: Güçlü, yiğit asker.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Edgüalp: İyi yiğit.
Acaralp: Yiğit, becerikli, cesur kişi.
Konguralp: Kumral yiğit.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Hasanalp: Güzel yiğit.
Gencalp: Genç yiğit. bk. Gençalp
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karsten: İsa şöyle bir
Kiçialp: Küçük yiğit.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Tekinalp: Tek ve eşsiz yiğit.
Çopuralp: Yüzü, çiçek hastalığından kalma küçük yara izleri taşıyan yiğit.
Yalazalp: Alev gibi parlak yiğit.
Tezalp: Çabuk, hızlı yiğit.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Bayrualp: Eskiden beri yiğit olan kimse.
Konuralp: Gururlu, kibirli yiğit kimse.
Demiralp: Güçlü, kuvvetli, sert, yiğit kimse.
Oyalp: Görüş, düşünce sahibi yiğit.
Hanalp: Yiğit, cesur hükümdar.
Sıralp: Sır saklayan yiğit.
Sunguralp: Soğukkanlı ve doğan gibi güçlü yiğit.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Kıralp: Ak saçlı ve sakallı, yaşlı yiğit.
Sanalp: Ünlü, meşhur yiğit.
Işıkalp: Aydın, ileri görüşlü yiğit.
Yayalp: Sert, kuvvetli yiğit.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Saltukalp: Özgür yiğit.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Nuralp: Parlak, ışıklı, aydınlık yiğit.
Tuncalp: Tunç gibi güçlü, kuvvetli yiğit.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Erenalp: Deneyimli, akıllı kimse.
Erdemalp: Erdemli yiğit.