İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karanalp isminin anlamı: Kara yağız, kahraman yiğit. Karanalp ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karanalp İsminin Anlamı Nedir? Karanalp İsminin AnaliziKarnaim: boynuzları
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Kariina: bulundu
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karisa: çok sevgili
Karmit: Rab `ın bağ
Karyan: karanlık bir
Karissa: Okşamak
Karis: Grace;
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karmelita: Rab `ın bağ
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karima: Noble, cömert
Karessa: çok sevgili
Karine: övme
Karadut: Siyah renkli dut.
Karakız: Esmer kız.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Oyalp: Görüş, düşünce sahibi yiğit.
Onuralp: Saygıdeğer, aziz, yiğit
Buyrukalp: Buyruk veren yiğit.
Ayalp: Ay kadar parlak ve güzel yiğit.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Durualp: Özü temiz yiğit.
Ülgenalp: Yüce, ulu yiğit.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karmel: Bağ
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Orgunalp: Gizlenmiş, saklanmış yiğit.
Yıldıralp: Yıldız gibi parlayan yiğit.
Erginalp: Olgun yiğit.
Gündüzalp: Gündüz gibi aydınlık ve ışık saçan yiğit.
Akalp: Doğruluğu ve dürüstlüğüyle tanınan kimse.
Sualp: Denizci yiğit.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Uyguralp: Uygar, medeni yiğit.
Baturalp: Kahraman, yiğit, cesur, bahadır kimse.
Aygutalp: Her şeye karşılık veren yiğit.
Ozanalp: Şakacı, tatlı dilli, şiir söyleyen yiğit.
Seralp: Baş yiğit.
Özalp: Özünde yiğit olan kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Süalp: Güçlü, yiğit asker.
Çetinalp: Sert, inatçı yiğit.
Orgünalp: Ateş gibi kırmızı renkli güneşin olduğu gün doğan yiğit.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Sunalp: Güçlü, etkili yiğit.
Oganalp: Güçlü yiğit.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Edgüalp: İyi yiğit.
Girginalp: Herkesle çok çabuk yakınlık kuran, her işe girişen, sokulgan yiğit.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Saltukalp: Özgür yiğit.
Konuralp: Gururlu, kibirli yiğit kimse.
Eralp: Yiğit erkek.
Aykutalp: Ay gibi uğurlu olan yiğit.
Oğuralp: Uğurlu, mutlu yiğit.
Erenalp: Deneyimli, akıllı kimse.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Sönmezalp: Parlaklığını, ışığını hiç yitirmez, her zaman canlı olan yiğit.
Hasanalp: Güzel yiğit.
Yavuzalp: Cesur, güçlü yiğit.
Sıralp: Sır saklayan yiğit.
Tengizalp: bk. Denizalp
Baranalp: Hedefine ulaşan yiğit.
Kıranalp: Düşmanı bozguna uğratan yiğit.
Mengüalp: Ölümsüz yiğit.
Kiçialp: Küçük yiğit.
Nuralp: Parlak, ışıklı, aydınlık yiğit.
Soyalp: Yiğit soydan gelen kimse.
Temizalp: İyi ahlaklı yiğit.
Oğanalp: Güçlü yiğit. - bk. Oganalp
Kayraalp: İyiliksever yiğit.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Aydınalp: İleri düşünceli yiğit.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Enginalp: İyi, güzel, değerli, yiğit.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Acaralp: Yiğit, becerikli, cesur kişi.
Yalınalp: Gösterişsiz, sade yiğit.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karlu: Karlı.
Karim: cömert
Günalp: Güneş gibi aydınlım ve ışık saçan yiğit.
Şenalp: Neşeli, canlı yiğit.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Turalp: Genç, delikanlı yiğit.
Karsten: İsa şöyle bir
Tokalp: Doymuş, gözü tok yiğit.
Sanalp: Ünlü, meşhur yiğit.
Gencalp: Genç yiğit. bk. Gençalp
Şanalp: Ünlü, şanlı, tanınmış yiğit kimse.
Ünalp: Tanınmış, ünlü yiğit.
Tunçalp: bk. Tuncalp
Sağanalp: Herkese yararlı olan yiğit.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Kocaalp: Yaşlı, ulu yiğit.
Karatün: Karanlık gece.
Bengialp: Sonsuza dek yiğit olarak kalacak olan.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Uyaralp: Boyun eğen, uysal, nazik yiğit.
Sunguralp: Soğukkanlı ve doğan gibi güçlü yiğit.
Kutalp: Kutlu ve uğurlu yiğit.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Koralp: Ateşli, canlı, hareketli yiğit.
Bilgealp: Bilgili yiğit.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.