İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karanalp isminin anlamı: Kara yağız, kahraman yiğit. Karanalp ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karanalp İsminin Anlamı Nedir? Karanalp İsminin AnaliziKarissa: Okşamak
Karadut: Siyah renkli dut.
Karis: Grace;
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karisa: çok sevgili
Kariina: bulundu
Karmit: Rab `ın bağ
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karyan: karanlık bir
Karessa: çok sevgili
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karnaim: boynuzları
Karima: Noble, cömert
Karine: övme
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karakız: Esmer kız.
Karmelita: Rab `ın bağ
Aydınalp: İleri düşünceli yiğit.
Kıranalp: Düşmanı bozguna uğratan yiğit.
Boranalp: Cesur, çevik yiğit.
Tunçalp: bk. Tuncalp
Tağalp: Dağ gibi gösterişli, heybetli, güçlü yiğit.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Usalp: Akıllı yiğit.
Şenalp: Neşeli, canlı yiğit.
Sanalp: Ünlü, meşhur yiğit.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Çopuralp: Yüzü, çiçek hastalığından kalma küçük yara izleri taşıyan yiğit.
Tükelalp: Kusursuz yiğit.
Kocaalp: Yaşlı, ulu yiğit.
Yücealp: Büyük, ulu yiğit.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Bengialp: Sonsuza dek yiğit olarak kalacak olan.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Sualp: Denizci yiğit.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Girginalp: Herkesle çok çabuk yakınlık kuran, her işe girişen, sokulgan yiğit.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Bilgealp: Bilgili yiğit.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Cebealp: Zırh gibi sağlam ve dayanıklı yiğit.
Canalp: Özünde yiğitlik, güçlülük olan kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Demiralp: Güçlü, kuvvetli, sert, yiğit kimse.
Durualp: Özü temiz yiğit.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Süalp: Güçlü, yiğit asker.
Binalp: Bin yiğit.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Gencalp: Genç yiğit. bk. Gençalp
Girayalp: Hükümdar yiğit.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Ozanalp: Şakacı, tatlı dilli, şiir söyleyen yiğit.
Tuncalp: Tunç gibi güçlü, kuvvetli yiğit.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Dündaralp: 1. Dinine bağlı yiğit. 2. T. Eski ordu düzenindeki artçı birlikte yer alan yiğit.
Uğuralp: Uğurlu yiğit.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karatekin: Esmer kimse.
Bayduralp: Güçlü, kuvvetli, cesur olan yiğit.
Dikalp: Sert, aksi yiğit.
Doğanalp: Doğan, dünyaya gelen yiğit.
Karaşın: Esmer.
Kılıçalp: Kılıç gibi keskin yiğit.
Berkalp: Kuvvetli ve sağlam yiğit, kahraman, cesur. Berk ve Alp isimlerinin birleşmesi ile oluşan isim. Bkz: Berk ve Alp
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Denizalp: Yiğit denizci.
Yağınalp: Hareketli yiğit.
Karim: cömert
Akalp: Doğruluğu ve dürüstlüğüyle tanınan kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Gücalp: Güçlükleri yenen yiğit. bk. Güçalp
Uyguralp: Uygar, medeni yiğit.
Erenalp: Deneyimli, akıllı kimse.
Güçalp: Güçlükleri yenen yiğit.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Tezalp: Çabuk, hızlı yiğit.
Güneralp: Sabahın erkeninde kalkıp işe başlayan yiğit.
Alp: Yiğit, soylu, kahraman Türkçe adlarda bazen başa ya da sona da konulan ek
Baranalp: Hedefine ulaşan yiğit.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Kayaalp: Kaya gibi güçlü yiğit.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Tuğalp: Tuğ takınmış yiğit.
Eskinalp: Fırtına gibi yiğit.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Korkutalp: Korkusuz, yavuz, heybetli yiğit.
Kartay: Yaşlı, pir.
Mutlualp: Mutlu yiğit.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Umuralp: Görgülü, bilgili yiğit.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Seralp: Baş yiğit.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Işıkalp: Aydın, ileri görüşlü yiğit.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Oğanalp: Güçlü yiğit. - bk. Oganalp
Aykutalp: Ay gibi uğurlu olan yiğit.
Konguralp: Kumral yiğit.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Sunguralp: Soğukkanlı ve doğan gibi güçlü yiğit.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Sonalp: Sonuncu, son doğan yiğit.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Calp: Güçlü, kuvvetli, gayretli.
Karatün: Karanlık gece.