İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karanalp isminin anlamı: Kara yağız, kahraman yiğit. Karanalp ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karanalp İsminin Anlamı Nedir? Karanalp İsminin AnaliziKarmelita: Rab `ın bağ
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karis: Grace;
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karnaim: boynuzları
Karessa: çok sevgili
Karyan: karanlık bir
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karakız: Esmer kız.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karmit: Rab `ın bağ
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Kariina: bulundu
Karima: Noble, cömert
Karine: övme
Karissa: Okşamak
Karisa: çok sevgili
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Buyrukalp: Buyruk veren yiğit.
Oganalp: Güçlü yiğit.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Konguralp: Kumral yiğit.
Temizalp: İyi ahlaklı yiğit.
Aygutalp: Her şeye karşılık veren yiğit.
Girginalp: Herkesle çok çabuk yakınlık kuran, her işe girişen, sokulgan yiğit.
Uralp: Kentli yiğit.
Tuğalp: Tuğ takınmış yiğit.
Kayraalp: İyiliksever yiğit.
Karatün: Karanlık gece.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Doğanalp: Doğan, dünyaya gelen yiğit.
Ülgenalp: Yüce, ulu yiğit.
Ünalp: Tanınmış, ünlü yiğit.
Erenalp: Deneyimli, akıllı kimse.
Alanalp: Ülke alan, fetheden, fatih
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karmel: Bağ
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Ongunalp: Kutlu, uğurlu, beğenilen yiğit.
Calp: Güçlü, kuvvetli, gayretli.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Okanalp: Anlayışlı yiğit.
Bengialp: Sonsuza dek yiğit olarak kalacak olan.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Tükelalp: Kusursuz yiğit.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Özalp: Özünde yiğit olan kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Hunalp: Savaşçı yiğit.
Karlu: Karlı.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Alp: Yiğit, soylu, kahraman Türkçe adlarda bazen başa ya da sona da konulan ek
Tüzünalp: Yumuşak başlı, asil, sakin yiğit.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Korkutalp: Korkusuz, yavuz, heybetli yiğit.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Gökmenalp: Sarışın, mavi gözlü yiğit.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Yalazalp: Alev gibi parlak yiğit.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Sunalp: Güçlü, etkili yiğit.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Kartay: Yaşlı, pir.
Akalp: Doğruluğu ve dürüstlüğüyle tanınan kimse.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Hasanalp: Güzel yiğit.
Orgünalp: Ateş gibi kırmızı renkli güneşin olduğu gün doğan yiğit.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Tanalp: Şafak gibi aydınlık yiğit.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karim: cömert
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Işıkalp: Aydın, ileri görüşlü yiğit.
Oğanalp: Güçlü yiğit. - bk. Oganalp
Karpos: Kâr
Yücealp: Büyük, ulu yiğit.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Süalp: Güçlü, yiğit asker.
Tunçalp: bk. Tuncalp
Şanalp: Ünlü, şanlı, tanınmış yiğit kimse.
Dündaralp: 1. Dinine bağlı yiğit. 2. T. Eski ordu düzenindeki artçı birlikte yer alan yiğit.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Onuralp: Saygıdeğer, aziz, yiğit
Sanalp: Ünlü, meşhur yiğit.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Canalp: Özünde yiğitlik, güçlülük olan kimse.
Akınalp: Akın yapan yiğit. Yiğit.
Usalp: Akıllı yiğit.
Sıralp: Sır saklayan yiğit.
Ergunalp: Hızlı, çevik yiğit.
Soyalp: Yiğit soydan gelen kimse.
Dikalp: Sert, aksi yiğit.
Acunalp: Dünyaca tanınmış yiğit.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Eskinalp: Fırtına gibi yiğit.
Karasu: Ağır akan su.
Saltukalp: Özgür yiğit.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Yağınalp: Hareketli yiğit.
Tengizalp: bk. Denizalp
Kınalp: Kın-alp.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.