İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karadoğan isminin anlamı: Esmer olarak dünyaya gelen. Karadoğan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karadoğan İsminin Anlamı Nedir? Karadoğan İsminin AnaliziKardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karissa: Okşamak
Karmelita: Rab `ın bağ
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karima: Noble, cömert
Kariina: bulundu
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karmit: Rab `ın bağ
Karnaim: boynuzları
Karine: övme
Karyan: karanlık bir
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karessa: çok sevgili
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Armağan: 1. Birini sevindirmek, mutlu etmek için verilen şey, hediye. 2. Ödül. 3. Bağış, ihsan.
Güldoğan: Gül gibi güzel.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karis: Grace;
Karisa: çok sevgili
Karakız: Esmer kız.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Kareem: Cömert
Karluk: Türk boylarından biri.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Alptoğan: Doğuştan yiğit, cesur, yürekli olan kimse. bkz. Alpdoğan
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Tekdoğan: Eşsiz, benzersiz doğmuş olan.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Toğan: bk. Doğan
Kartay: Yaşlı, pir.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Oğan: 1. Tanrı. 2. Güçlü, kuvvetli. - bk. Ogan
Karpos: Kâr
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karlık: Kar kuyusu.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
İyidoğan: Doğumu uğur getiren.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Türkdoğan: Türk olarak doğan.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Alpağan: Cesur, yiğit, kahraman kimse.
Bozdoğan: Bir şahin türü.
Gökdoğan: 1. Bir tür doğan. 2. Çakır gözlü.
Kanağan: Çabuk inanan, kanan.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Erdoğan: Doğuştan yiğit / Erken doğan
Başdoğan: Önce doğan.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Çağan: Bayram, şenlik, mutlu gün
Karim: cömert
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karmel: Bağ
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Doğan: Kartalgillerden, alıştırılarak kuş avında kullanılan, yırtıcı bir kuş.
Karacan: Esmer kimse.
Çoğan: Kökü ve dalları sabun gibi köpüren bir bitki, çöven.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Sağan: Hızlı uçan, uzun dar kanatlı küçük kuş.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Eroğan: Güçlü erkek.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karatün: Karanlık gece.
Alpoğan: Yiğit, cesur, yürekli, etkili kimse.
Bilgekağan: Bilgili hükümdar.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karatekin: Esmer kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Alpdoğan: Doğuştan yiğit, cesur, yürekli olan kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karsten: İsa şöyle bir
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Tandoğan: Şafak vaktinde doğan kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karasu: Ağır akan su.
Kağan: Keskin kılıç / Dinin keskin kılıcı
Hürdoğan: Hür, özgür olarak doğan.
Karlu: Karlı.
Özdoğan: Öz kardeş.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Candoğan: Yaradılıştan samimi, dost olan kimse.
Karındaş: Kardeş.
Gündoğan: Sabaha karşı doğan çocuklara verilen bir ad.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.