İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karabay isminin anlamı: Esmer, yağız kimse. Karabay ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karabay İsminin Anlamı Nedir? Karabay İsminin AnaliziKarissa: Okşamak
Karadut: Siyah renkli dut.
Karisa: çok sevgili
Karyan: karanlık bir
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Kariina: bulundu
Karmit: Rab `ın bağ
Karis: Grace;
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karnaim: boynuzları
Karakız: Esmer kız.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karessa: çok sevgili
Karine: övme
Karima: Noble, cömert
Karmelita: Rab `ın bağ
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Balbay: Bal-bay.
Tekebay: Mert, sözünün eri olan kimse.
Gedikbay: AYrıcalıklı kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Tolunbay: Ayın on dördü gibi güzel olan kimse.
Kırbay: Yaşlı, ak sakallı kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Salurbay: Eli kılıç tutan bey.
Yalazabay: Alevli, coşkun kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Sungurbay: Doğan kuşu gibi güçlü kimse.
Olcabay: Ganimet alan kimse.
Kılıçbay: Kılıç gibi keskin kimse.
Tuğbay: Eskiden tugay komutanlığı yapan albay.
Şarbay: Kentli, şehirli kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Bilgebay: Bilgili, varlıklı kimse.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Uğurlubay: Uğurlu- kimse.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Gürbay: Güçlü ve kuvvetli zengin.
Boranbay: Çok zengin, varlıklı.
Keleşbay: 1. Güzel, yakışıklı kimse. 2. Yiğit, cesur, bahadır kimse.
Erdibay: Olgun, ermiş, saygın kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Subay: Silahlı kuvvetlerde asteğmenden orgeneral veya oramirale kadar rütbedeki asker.
Kartay: Yaşlı, pir.
Kayrabay: İyiliksever, saygın kimse.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Canbay: Özü zengin, gönlü tok olan kimse.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Tümbay: Gerçekten zengin olan kimse.
Umurbay: Görgülü, bilgili, saygın kişi.
Yurtbay: Ülkenin zengini olan kimse.
Özbay: Gerçekten zengin olan kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Sayılbay: Değerli, saygın kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Bekbay: Güçlü ve varlıklı olan kimse.
Yahşibay: İyi tanınan, saygın kimse.
Uzbay: İyi, becerikli, temiz, akıllı ve saygın kişi.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Oğuzbay: Gerçek dost.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Şahinbay: Şahin gibi güçlü, yiğit kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Kareem: Cömert
Şanlıbay: Tanınmış, ünlü kimse.
Başbay: Zenginlerin önde geleni.
Sanbay: Ünlü, tanınmış, ün yapmış kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Edgübay: İyi zengin.
Akıncıbay: Düşman ülkesine akın yapan savaşçı kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Burukbay: Gücenmiş, kırılmış zengin kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karlık: Kar kuyusu.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Yılbay: Yılın zengini olan kimse.
Gülbay: Gül-bay.
Tanbay: Şafak gibi aydınlık insan.
Oğulbay: Zenginlik getiren çocuk.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karsten: İsa şöyle bir
Kambay: Hekim, tabip.
Atabay: Zengin, saygın kimse.
Acabay: Aca ve bay sözlerinden oluşan bir ad.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karındaş: Kardeş.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Esenbay: Sağlıklı, rahat kimse.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Usbay: Akıllı, saygın kişi.
Ulubay: Yüce, saygın, erdemli kişi.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Bayrubay: Eskiden beri varlıklı olan kimse.
Aydınbay: İleri görüşlü kimse.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Uçbay: Son derece zengin olan kimse.
Durubay: Özü temiz zengin kişi.
Tümenbay: Çok zengin.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Turbay: Genç kimse.
Barsbay: Yiğit, cesur bey. bk. Barsbey
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.