İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karabay isminin anlamı: Esmer, yağız kimse. Karabay ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karabay İsminin Anlamı Nedir? Karabay İsminin AnaliziKarsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karakız: Esmer kız.
Karisa: çok sevgili
Kariina: bulundu
Karis: Grace;
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karima: Noble, cömert
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karyan: karanlık bir
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karmit: Rab `ın bağ
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karnaim: boynuzları
Karadut: Siyah renkli dut.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karessa: çok sevgili
Karine: övme
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karissa: Okşamak
Karmelita: Rab `ın bağ
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Usbay: Akıllı, saygın kişi.
Tanbay: Şafak gibi aydınlık insan.
Ecebay: İleri gelen, saygın, zengin kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Tümenbay: Çok zengin.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Tendübay: Yiğit, cesur kimse.
Acarbay: Doğan Acarbay, olimpiyatlarda yarışmış Türk atlet, 1948.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Özbay: Gerçekten zengin olan kimse.
Kılıçbay: Kılıç gibi keskin kimse.
Erginbay: Olgun ve saygıdeğer kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Atambay: "Atam beydir" anlamında kullanılan bir ad.
Kareem: Cömert
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Gedikbay: AYrıcalıklı kimse.
Uçbay: Son derece zengin olan kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Şarbay: Kentli, şehirli kimse.
Barsbay: Yiğit, cesur bey. bk. Barsbey
İlbay: Vali.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Sonbay: Sonuncu, son doğan kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Mengübay: Ölümsüz kimse.
Kartay: Yaşlı, pir.
Şahinbay: Şahin gibi güçlü, yiğit kimse.
Batıbay: Üstün gelen, gücü yeten, galip olan zengin.
Tekbay: Çok değerli, eşsiz, saygın kimse.
Sarıcabay: Sarışın kimse.
Dikbay: Sert, aksi zengin kimse
Okbay: Ok atıcısı.
Günbay: Zenginlik içinde geçen gün.
Karmel: Bağ
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karluk: Türk boylarından biri.
Saybay: Sayılan, hürmet edilen bey.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Acabay: Aca ve bay sözlerinden oluşan bir ad.
Yağızbay: Esmer kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Kırbay: Yaşlı, ak sakallı kimse.
Bilgebay: Bilgili, varlıklı kimse.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Çağbay: Çağın zengini olan kimse.
Sungurbay: Doğan kuşu gibi güçlü kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Canbay: Özü zengin, gönlü tok olan kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Börübay: Güçlü, kuvvetli kimse.
İncebay: Nazik, kibar kimse.
Kayıbay: Sağlam, güçlü, sert kimse.
Tolonbay: bk. Tolunbay
Aydınbay: İleri görüşlü kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Subay: Silahlı kuvvetlerde asteğmenden orgeneral veya oramirale kadar rütbedeki asker.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karaşın: Esmer.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Uzbay: İyi, becerikli, temiz, akıllı ve saygın kişi.
Salurbay: Eli kılıç tutan bey.
Karpos: Kâr
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karatün: Karanlık gece.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Uğurlubay: Uğurlu- kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Nurbay: Nurlu, aydınlık kimse.
Ulubay: Yüce, saygın, erdemli kişi.
Işınbay: Ay gibi parlak yüzlü kimse.
Kayrabay: İyiliksever, saygın kimse.
Edgübay: İyi zengin.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Tunçbay: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Bozbay: Yiğit ve delikanlı olan zengin kimse.
Akıncıbay: Düşman ülkesine akın yapan savaşçı kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Bulgubay: Anlayışlı zengin.
Gürbay: Güçlü ve kuvvetli zengin.
Karim: cömert
Karacan: Esmer kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Sarıbay: Sarışın kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.