İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karabay isminin anlamı: Esmer, yağız kimse. Karabay ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karabay İsminin Anlamı Nedir? Karabay İsminin AnaliziKarima: Noble, cömert
Karmelita: Rab `ın bağ
Karakız: Esmer kız.
Karine: övme
Karmit: Rab `ın bağ
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karisa: çok sevgili
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Kariina: bulundu
Karadut: Siyah renkli dut.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karis: Grace;
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karyan: karanlık bir
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karessa: çok sevgili
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karnaim: boynuzları
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karissa: Okşamak
Barsbay: Yiğit, cesur bey. bk. Barsbey
Bulgubay: Anlayışlı zengin.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Tanbay: Şafak gibi aydınlık insan.
Temirbay: Demir gibi sağlam kimse.
Karim: cömert
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Ulubay: Yüce, saygın, erdemli kişi.
İncebay: Nazik, kibar kimse.
Uğurlubay: Uğurlu- kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Kamanbay: Saygın, değerli kimse.
Karasu: Ağır akan su.
Yılbay: Yılın zengini olan kimse.
Tümbay: Gerçekten zengin olan kimse.
Börübay: Güçlü, kuvvetli kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Aydınbay: İleri görüşlü kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Tümenbay: Çok zengin.
Saybay: Sayılan, hürmet edilen bey.
Subay: Silahlı kuvvetlerde asteğmenden orgeneral veya oramirale kadar rütbedeki asker.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Günbay: Zenginlik içinde geçen gün.
Kırbay: Yaşlı, ak sakallı kimse.
Abay: Beceri. Seziş, anlayış. Büyük erkek kardeş.
Yağızbay: Esmer kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Işınbay: Ay gibi parlak yüzlü kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Kayrabay: İyiliksever, saygın kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Tekebay: Mert, sözünün eri olan kimse.
Özgebay: İyi, güzel, yürekli erkek.
Batıbay: Üstün gelen, gücü yeten, galip olan zengin.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Mengübay: Ölümsüz kimse.
Tolunbay: Ayın on dördü gibi güzel olan kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Şenbay: Sevinçli, mutlu, varlıklı kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Oğuzbay: Gerçek dost.
Tuğbay: Eskiden tugay komutanlığı yapan albay.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Durubay: Özü temiz zengin kişi.
Acabay: Aca ve bay sözlerinden oluşan bir ad.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Kartay: Yaşlı, pir.
Bayrubay: Eskiden beri varlıklı olan kimse.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Bilbay: "Ey varlıklı kimse, bunu bil!" anlamında kullanılan bir ad.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Buyrukbay: Buyruk veren zengin.
Kanbay: Kanmış, doymuş, varlıklı kimse.
Kareem: Cömert
Bilgebay: Bilgili, varlıklı kimse.
Karluk: Türk boylarından biri.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karındaş: Kardeş.
Tunçbay: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Usbay: Akıllı, saygın kişi.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Uzbay: İyi, becerikli, temiz, akıllı ve saygın kişi.
Acarbay: Doğan Acarbay, olimpiyatlarda yarışmış Türk atlet, 1948.
Tendübay: Yiğit, cesur kimse.
Bozbay: Yiğit ve delikanlı olan zengin kimse.
Edgübay: İyi zengin.
Sungurbay: Doğan kuşu gibi güçlü kimse.
Tekbay: Çok değerli, eşsiz, saygın kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Gürbay: Güçlü ve kuvvetli zengin.
Yurtbay: Ülkenin zengini olan kimse.
Keleşbay: 1. Güzel, yakışıklı kimse. 2. Yiğit, cesur, bahadır kimse.
Atabay: Zengin, saygın kimse.
Umurbay: Görgülü, bilgili, saygın kişi.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Salurbay: Eli kılıç tutan bey.
Karaduman: Siyah duman.
Atambay: "Atam beydir" anlamında kullanılan bir ad.
Balbay: Bal-bay.
Karatekin: Esmer kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Sayılbay: Değerli, saygın kimse.