İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kadriye isminin anlamı: Değerle ilgili / İtibar, onur. Kadriye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Kadriye İsminin Anlamı Nedir? Kadriye İsminin AnaliziBehiye: Güzel ve alımlı kadın
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Semiye: Aynı adı taşıyan, adları aynı olan, adaş.
Dürriye: İnci gibi parlayan
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Kadın: 1. Erişkin dişi insan. 2. Evlenmiş kız. 3. Eskiden bayan anlamında kullanılan bir san. 4. Analık veya ev yönetimi bakımından gereken erdemleri olan .
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Ramiye: Fırlatan, atan.
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Rahiye: Bal arısı.
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Hediye: Armağan, bahşiş
Ruhiye: Ruhla ilgili,ruha ait.
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Hükmiye: Hükümle ilgili, hükme ait, bir karara dayanan.
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Kadire: Güçlü, kuvvetli.
Seniye: Yüksek, yüce.
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Harbiye: Savaşla ilgili.
Adniye: Cennete gitmeye hak kazanmış, cennetlik bayan.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Vasfiye: Nitelikli.
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Aliye: Yüce, yüksek
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Subhiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili. - bk. Suphiye
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Dahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Nebiye: Haberci, haber veren, elçi.
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Kader: Değişmez bir karar ile iyilik yada kötülük hazırladığına inanılan olağan üstü güç
Sudiye: Yararlı, faydalı, kazançlı.
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Veliye: Ermiş kadın.
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.
Hamdiye: Allah’ı övmeyle, Allah’a şükretmeyle ilgili.
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Nariye: 1. Ateşle ilgili. 2. Cin, peri.
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Rahmiye: Acıyan, merhamet eden.
Kadife: 1. Yüzeyi belirli uzunlukta bırakılmış ham madde lifleriyle kaplı, parlak, yumuşak kumaş. 2. Yumuşak, sakin, iyi huylu.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Kadem: 1. Uğur. 2. Ayak.
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Nevriye: Işıklı, parlak.
Raziye: Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Rasiye: Büyük dağ.
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Zeyniye: Süslü.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Zühtiye: Her türlü zevke karşı koyarak kendini ibadete veren.
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Mihriye: Güneşle ilgili.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Ünsiye: 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
Kadınana: Deneyimli, yaşlı, saygı gösterilen kadın.
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Kadisha: Aziz
Kadri: İtibar, değerle ilgili
Kadagan: Buyruk, emir.
Kadesh-Barnea: bir değişken oğlu kutsallık
Kadrettin: Dinin kudreti, gücü.
Kadrihan: Değerli, saygın hükümdar.
Kadin: Arkadaşlar, arkadaşı, sırdaşı
Kadim: Eski.Ezeli, evvelsiz.Çok eski zamanlara ait eski atik. Yıllanmış.
Kadir: Değer, onur, incelik
Kadar: güçlü
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)