İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Fernur isminin anlamı: Aydınlık, ışık, nur. Fernur ismi Farsça kökenli bir Kız ismidir.
Fernur İsminin Anlamı Nedir? Fernur İsminin AnaliziFerdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Bilgenur: Bilgili ve aydın kimse.
Şevkinur: Son derece aydın ve parlak.
Ferve: 1. Kürk. 2. Zenginlik, servet.
Yurdanur: Yurdun ışığı olan kimse.
Önnur: İlk çocuğa verilen bir ad.
Dilemnur: Gönüle ışık saçan, gönlü aydınlatan, gönlü ferahlatan. Dilem ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşan isim. Bkz: Dilem ve Nur
Beyzanur: Işık saçan nur. Çok beyaz, çok temiz ve nurlu.Nur yüzlü.
Feruze: Açık mavi renkli, değerli bir süs taşı. bk. Firuze
Tüzenur: Adaletiyle ışık saçan.
Çağrınur: Aydınlığa, ışığa davet eden kimse.
Ferda: Yarın / Gelecek zaman/ mecazi anlamda kıyamet günü
Öznur: Gerçek ışık, ışığı özlü olan
Aylanur: Ayın çeresindeki ışık gibi parlak olan.
Fermude: 1. Emir, buyruk, ferman. 2. Emrolunmuş, buyurulmuş.
Hoşnur: Güzel ışık.
Feraset: Çabuk seziş, anlayış.
Sonnur: Son ışık
Mirnur: Etrafına ışık saçan kadın hükümdar.
Hâlinur: Işıklı, aydınlık.
Somnur: Aydınlık, nurlu.
Ferzine: Bayan vezir
Gülnur: Gül gibi parlak ve aydınlık olan.
Safinur: Çok nurlu, çok aydınlık, temiz kimse.
Güldenur: Gül gibi parlak olan güzel.
Perinur: Nur yüzlü, peri kadar güzel.
Cemalnur: Nur yüzlü, parlak ve güzel yüzlü. Cemal ve Nur isimlerinin bir araya gelmesiyle oluşmuştur. Bkz: Cemal ve Nur Cemal ve Nur isimleri ayrı ayrı Kuran’da geçmektedir. Bkz: Nahl 6 ve Nur suresi.
Hiranur: Mekke ’ de bulunan Hira Dağı (Cebel-i Nur). Hz. Muhammed (s.a.a)’e ilk vahiy bu dağda iken gelmiş ve Cebrâil isimli vahiy meleğini ilk defa bu dağda gerçek haliyle görmüştür.
Esmanur: Adı nur
İkranur: İkra ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile türetilmiş bir isimdir. (Bkz: İkra, Bkz: Nur)
Feriha: Sevinçli, ferah
Haticenur: Erken doğan güzel kız çocuğu.
Ferzane: 1. Bilge, filozof. 2. Bilgili kimse.
Alpnur: Yiğit, cesur, yürekli, güzel kadın.
Zatinur: Aydınlık, nurlu kişi.
Ruhinur: Nur yüzlü, aydınlık yüzlü.
Evnur: Eve aydınlık veren.
Nur: Işık, parıltı aydınlık, Allah’ın gönderdiği ışık
Ferahnisa: Sevinçli, rahat kadın.
Fatmanur: Fatma ve nur kelimelerinden türetilen isim
Neslinur: Aydınlık bir bir soydan gelen. Ayrıca bkz: Nesli ve Nur
Sevginur: Sevgisiyle ışık saçan kimse.
Ferah: Bol geniş / Rahatlık veren / Gönlü şenlendiren
Şennur: Işık saçan, neşe saçan
Fergün: Aydınlık, ışıklı gün.
Yıldanur: Yılın en parlak, güzel kızı.
Ceminur: Çok nurlu, aydınlık kimse.
Nisanur: Aydınlık kadın. Nur yüzlü kadın.
Alanur: Çok renkli parlaklık.
Sennur: "Sen nur gibi güzel ve aydınlıksın" anlamında kullanılan bir ad.
Aynur: Ay gibi ışıklı
Şeymanur: Kıymetli aydınlık, değerli ışık, parıltı. Şeyma ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuş isimdir. (Bkz: Şeyma ve Nur)
Sedanur: Ses ve ışık, parıltı
Feraye: Ay ışığı, ayın parlaklığı.
Halenur: Bazen güneşin ve ayın çevresinde görülen ışıklı daire.
Bennur: Ben nur gibi parlak ve güzelim anlamında kullanılan bir ad.
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Fernur: Aydınlık, ışık, nur.
Elanur: Sarıya çalar kestane rengi
Aknur: Nur gibi parlak ve beyaz olan.Beyaz nur.
Feryal: Işık, güzellik.En güzel ışık.
Feribe: Aldanmış.
Şeminur: Mum ışığı, mum aydınlığı.
Sanemnur: Put gibi güzel ve parlak kadın.
Şeydanur: Sevgisi nedeniyle çılgına dönmüş güzel.
Dilnur: Gönlü nurlu.
Elnur: Elin nuru.
Sannur: Nurlu, ışıklı, güzel olmasıyla tanınan.
Bahanur: Güzel ışık, parlayan ışık. Değerli kutsal ışık, kıymetli ışık
Ferahnüma: Sevinç gösteren, sevinçli.
Sevnur: "Aydınlığı, ışığı sev" anlamında kullanılan bir ad.
Saynur: "Parlak, güzel olarak kabul et" anlamında kullanılan bir ad.
Ferhunde: 1. Kutsal, kutlu, uğurlu. 2. Mutlu, mesut.
Cemanur: Yüz Nuru/ Güzellik Nuru/ ekleyen : Cemanur DURMUŞ
Doğannur: Nur gibi parlak olarak doğan.
Mahinur: Işıklı ay.
Semanur: Nurlu gökyüzü
Ecenur: Nur gibi parlak ve güzel kız.
Şafaknur: Şafak aydınlığı.
Selnur: Işık seli.
Feri: Asılla ilgili olmayıp ikinci derecede olan, ayrıntılı.
Taçnur: Işıktan, nurdan taç.
Ferişte: 1. Melek. 2. Günahsız, masum. 3. İyi ve yumuşak huylu.
Ferahru: Güler yüzlü, güleç.
Bilginur: Bilginin ışığı, bilginin aydınlığı.
Büşranur: Büşra ve Nur isimlerinden oluşturulan bir isimdir. (Bakınız: Büşra ve Nur) Büşra ve Nur isimleri ayrı ayrı Kuran’da geçmektedir.
Tennur: Teni nurlu, aydınlık olan
Türknur: Aydın olan Türk.
Şahnur: Çok güzel, çok parlak.
Bahtınur: Talihli, şanslı, yazgısı parlak olan.
Gülennur: Gülen nur gibi parlak güzel.
Günnur: Güneş ışığının aydınlığı, nuru
Teknur: Biricik, ışık saçan güzel.
Feray: Aydınlık, parlak
Esranur: Esra ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuştur. Aniden ve çabuk gelen aydınlık ve ışık anlamındadır.
Şebnur: Gecenin nuru, gecenin ışığı, aydınlığı.
Ferahnur: Aydınlık veren, nur veren.
Feriser: Çok ışıklı, aydınlık. Çok güçlü.
Mihrinur: Gün ışığı, güneş ışığı.
Meleknur: Terbiyeli, uysal, güzel kadın.
Ferran: güvenlik, cesur koruyucusu
Fercan: Güçlü, parlak, canlı kişiliği olan kimse.
Ferhad: Güçlüğü yenip bir yeri ele geçiren. Sevinç, neşe. Ferhat ile Şirin efsanesindeki erkek kahramanın adı.
Ferhun: 1. Güçlü, şanlı soydan gelen kimse. 2. Sevinçli.
Ferit: Eşsiz benzersiz
Ferid: Eşsiz benzersiz
Bilnur: "Ey aydın kimse, bunu bil!" anlamında kullanılan bir ad.
Ferih: Çok mutlu, sevinçli.
Zinnur: Nurlu, ışıklı, aydınlık.
Feruzat: Hayırlı, kutlu.
Fersan: Derisinden kürk yapılan bir kır sansarı.
Konur: 1. Açık san, boz, bozla sarı arası renk. 2. Yanık kırmızı, yağızımsı al. 3. Kimseyi beğenmeyen, gururlu, kibirli. 4. Kahraman, yiğit. 5. Süslü, çalımlı, şık, kurumlu. 6. İnatçı, aksi.
Ferhattin: Dinin coşkusu, sevinci.
Feroze: Itme
Feriz: Ekini alınmış tarla.
Fermani: Buyrukla, fermanla ilgili olan.
Ferhat: Rahatlık
Feramuş: Unutma, akıldan çıkma.
Ferkan: Güçlü, saygın bir soydan gelen kimse.
Ferzan: Bilim ve hikmet.
Ferruh: Kutlu, uğurlu, aydınlık yüzlü
Ferdar: Güce, saygınlığa sahip kimse.
Atanur: Atasından aldığı nuru taşıyan
Fer: 1. Aydınlık, ışık. 2. Güç, kuvvet.
Ferdi: Bireysel, tek başına
Fereç: 1. Zafer, utku. 2. Sevinç, teselli.
Onur: Şeref, haysiyet, izzet-i nefs
Feridun: Tek, eşsiz, benzeri olmayan
Feritkan: Eşi olmayan, soylu kandan gelen kimse.
Ferdal: Dalın tomurcuğu.
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Ernur: AYdınlık saçan, başkalarına yararlı olan kimse.
Feramuz: Kale muhafızı, koruyucusu.
Ferahi: Bolluk, genişlik, ucuzluk.
Zeynur: bk. Zinnur
Ferzend: Oğul, çocuk.
Feragat: Hakkından vazgeçme, el çekme.
Ferhan: Sevinçli, mutlu