İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Ferdaniye isminin anlamı: Birlik, teklik, eşsizlik. Ferdaniye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Ferdaniye İsminin Anlamı Nedir? Ferdaniye İsminin AnaliziUlviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Rahmiye: Acıyan, merhamet eden.
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Zeyniye: Süslü.
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Asiye: İsyan eden
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Ferdane: Ferdaniye bk. Ferdaniye
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Ferican: Can aydınlığı, ruhun ışığı.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Mihriye: Güneşle ilgili.
Rahiye: Bal arısı.
Nariye: 1. Ateşle ilgili. 2. Cin, peri.
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Feryal: Işık, güzellik.En güzel ışık.
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Ferahru: Güler yüzlü, güleç.
Aliye: Yüce, yüksek
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Feyziye: 1. Bollukla, bereketle ilgili. 2. Bilimle, bilgiyle ilgili.
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Arziye: Toprakla ilgili, topraktan yetişen.
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Ferzane: 1. Bilge, filozof. 2. Bilgili kimse.
Ferzine: Bayan vezir
Dürriye: İnci gibi parlayan
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Feriser: Çok ışıklı, aydınlık. Çok güçlü.
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Ferişte: 1. Melek. 2. Günahsız, masum. 3. İyi ve yumuşak huylu.
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Feriha: Sevinçli, ferah
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Şevkiye: Şevkli, neşeli, istekli.
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Lütfiye: İyi muamele, güzellik ve hoşlukla ilgili
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Dahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Uzziye: Allah `ın gücü
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Hükmiye: Hükümle ilgili, hükme ait, bir karara dayanan.
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Behiye: Güzel ve alımlı kadın
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Fergün: Aydınlık, ışıklı gün.
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Feray: Aydınlık, parlak
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Ruhiye: Ruhla ilgili,ruha ait.
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Feribe: Aldanmış.
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Cudiye: Cömert, eli açık.
Fernur: Aydınlık, ışık, nur.
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Seniye: Yüksek, yüce.
Ferhunde: 1. Kutsal, kutlu, uğurlu. 2. Mutlu, mesut.
Ferahnüma: Sevinç gösteren, sevinçli.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Zühtiye: Her türlü zevke karşı koyarak kendini ibadete veren.
Nevriye: Işıklı, parlak.
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Ferve: 1. Kürk. 2. Zenginlik, servet.
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Fermude: 1. Emir, buyruk, ferman. 2. Emrolunmuş, buyurulmuş.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Feride: Tek eşsiz, benzeri olmayan
Feruze: Açık mavi renkli, değerli bir süs taşı. bk. Firuze
Ferhad: Güçlüğü yenip bir yeri ele geçiren. Sevinç, neşe. Ferhat ile Şirin efsanesindeki erkek kahramanın adı.
Ferih: Çok mutlu, sevinçli.
Fereç: 1. Zafer, utku. 2. Sevinç, teselli.
Fercan: Güçlü, parlak, canlı kişiliği olan kimse.
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Ferzan: Bilim ve hikmet.
Feramuz: Kale muhafızı, koruyucusu.
Ferhun: 1. Güçlü, şanlı soydan gelen kimse. 2. Sevinçli.
Ferruh: Kutlu, uğurlu, aydınlık yüzlü
Ferkan: Güçlü, saygın bir soydan gelen kimse.
Ferran: güvenlik, cesur koruyucusu
Feriz: Ekini alınmış tarla.
Fersan: Derisinden kürk yapılan bir kır sansarı.
Feridun: Tek, eşsiz, benzeri olmayan
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Ferahi: Bolluk, genişlik, ucuzluk.
Feritkan: Eşi olmayan, soylu kandan gelen kimse.
Ferdar: Güce, saygınlığa sahip kimse.
Fermani: Buyrukla, fermanla ilgili olan.
Feragat: Hakkından vazgeçme, el çekme.
Ferzend: Oğul, çocuk.
Feramuş: Unutma, akıldan çıkma.
Feroze: Itme
Ferhattin: Dinin coşkusu, sevinci.
Ferid: Eşsiz benzersiz
Ferhan: Sevinçli, mutlu
Fer: 1. Aydınlık, ışık. 2. Güç, kuvvet.
Ferhat: Rahatlık
Ferit: Eşsiz benzersiz
Ferdal: Dalın tomurcuğu.
Ferdi: Bireysel, tek başına
Feruzat: Hayırlı, kutlu.