İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Ferdaniye isminin anlamı: Birlik, teklik, eşsizlik. Ferdaniye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Ferdaniye İsminin Anlamı Nedir? Ferdaniye İsminin AnaliziSulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Feri: Asılla ilgili olmayıp ikinci derecede olan, ayrıntılı.
Ferican: Can aydınlığı, ruhun ışığı.
Subhiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili. - bk. Suphiye
Harbiye: Savaşla ilgili.
Samiye: Yüksek, yüce.
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Nebiye: Haberci, haber veren, elçi.
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Ferahnisa: Sevinçli, rahat kadın.
Behiye: Güzel ve alımlı kadın
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Ferahnur: Aydınlık veren, nur veren.
Uzziye: Allah `ın gücü
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Feruze: Açık mavi renkli, değerli bir süs taşı. bk. Firuze
Fethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Ferahnüma: Sevinç gösteren, sevinçli.
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Asiye: İsyan eden
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Mehdiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren.
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Ferzane: 1. Bilge, filozof. 2. Bilgili kimse.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
Semiye: Aynı adı taşıyan, adları aynı olan, adaş.
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Ferah: Bol geniş / Rahatlık veren / Gönlü şenlendiren
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Ferda: Yarın / Gelecek zaman/ mecazi anlamda kıyamet günü
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
Ferve: 1. Kürk. 2. Zenginlik, servet.
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Feribe: Aldanmış.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Raziye: Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen
Münciye: Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Ferişte: 1. Melek. 2. Günahsız, masum. 3. İyi ve yumuşak huylu.
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Hükmiye: Hükümle ilgili, hükme ait, bir karara dayanan.
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Vasfiye: Nitelikli.
Cudiye: Cömert, eli açık.
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Rahiye: Bal arısı.
Feraye: Ay ışığı, ayın parlaklığı.
Adniye: Cennete gitmeye hak kazanmış, cennetlik bayan.
Zeyniye: Süslü.
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Zühtiye: Her türlü zevke karşı koyarak kendini ibadete veren.
Ferahru: Güler yüzlü, güleç.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Nevriye: Işıklı, parlak.
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Ferahet: Şan ve şeref.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Ayniye: Gözle ilgili olan.
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Rahmiye: Acıyan, merhamet eden.
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Feriha: Sevinçli, ferah
Feray: Aydınlık, parlak
Feriz: Ekini alınmış tarla.
Ferhan: Sevinçli, mutlu
Ferzend: Oğul, çocuk.
Fereç: 1. Zafer, utku. 2. Sevinç, teselli.
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Fer: 1. Aydınlık, ışık. 2. Güç, kuvvet.
Fermani: Buyrukla, fermanla ilgili olan.
Feruzat: Hayırlı, kutlu.
Ferid: Eşsiz benzersiz
Feragat: Hakkından vazgeçme, el çekme.
Fersan: Derisinden kürk yapılan bir kır sansarı.
Ferih: Çok mutlu, sevinçli.
Feramuş: Unutma, akıldan çıkma.
Ferdar: Güce, saygınlığa sahip kimse.
Feridun: Tek, eşsiz, benzeri olmayan
Ferahi: Bolluk, genişlik, ucuzluk.
Ferdal: Dalın tomurcuğu.
Feritkan: Eşi olmayan, soylu kandan gelen kimse.
Ferhun: 1. Güçlü, şanlı soydan gelen kimse. 2. Sevinçli.
Ferhattin: Dinin coşkusu, sevinci.
Ferran: güvenlik, cesur koruyucusu
Feroze: Itme
Ferit: Eşsiz benzersiz
Fercan: Güçlü, parlak, canlı kişiliği olan kimse.
Ferdi: Bireysel, tek başına
Ferruh: Kutlu, uğurlu, aydınlık yüzlü
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Ferhad: Güçlüğü yenip bir yeri ele geçiren. Sevinç, neşe. Ferhat ile Şirin efsanesindeki erkek kahramanın adı.
Ferkan: Güçlü, saygın bir soydan gelen kimse.
Ferhat: Rahatlık
Ferzan: Bilim ve hikmet.
Feramuz: Kale muhafızı, koruyucusu.