İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Ferdaniye isminin anlamı: Birlik, teklik, eşsizlik. Ferdaniye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Ferdaniye İsminin Anlamı Nedir? Ferdaniye İsminin AnaliziFerdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
Ferahru: Güler yüzlü, güleç.
Rahmiye: Acıyan, merhamet eden.
Mehdiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren.
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Fethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Dahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Harbiye: Savaşla ilgili.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Zeyniye: Süslü.
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Ruhiye: Ruhla ilgili,ruha ait.
Feribe: Aldanmış.
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Fergün: Aydınlık, ışıklı gün.
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Ferzane: 1. Bilge, filozof. 2. Bilgili kimse.
Uzziye: Allah `ın gücü
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Ferah: Bol geniş / Rahatlık veren / Gönlü şenlendiren
Feray: Aydınlık, parlak
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Rahiye: Bal arısı.
Adniye: Cennete gitmeye hak kazanmış, cennetlik bayan.
Ferdane: Ferdaniye bk. Ferdaniye
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Samiye: Yüksek, yüce.
Vasfiye: Nitelikli.
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Nevriye: Işıklı, parlak.
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Şaziye: Özellikleri kimseye benzemeyen
Dürriye: İnci gibi parlayan
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Feruze: Açık mavi renkli, değerli bir süs taşı. bk. Firuze
Veliye: Ermiş kadın.
Fernur: Aydınlık, ışık, nur.
Fermude: 1. Emir, buyruk, ferman. 2. Emrolunmuş, buyurulmuş.
Feraye: Ay ışığı, ayın parlaklığı.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Seyfiye: 1. Kılıçla ilgili, askerliğe ait. 2. Kılıç biçiminde. 3. Asker zümresi.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Aliye: Yüce, yüksek
Ramiye: Fırlatan, atan.
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Asiye: İsyan eden
Sudiye: Yararlı, faydalı, kazançlı.
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Ferahnisa: Sevinçli, rahat kadın.
Ferda: Yarın / Gelecek zaman/ mecazi anlamda kıyamet günü
Hediye: Armağan, bahşiş
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
Feriha: Sevinçli, ferah
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Ferzine: Bayan vezir
Şevkiye: Şevkli, neşeli, istekli.
Ferve: 1. Kürk. 2. Zenginlik, servet.
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Feryal: Işık, güzellik.En güzel ışık.
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Ferahnüma: Sevinç gösteren, sevinçli.
Feraset: Çabuk seziş, anlayış.
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Adeviye: 1. İyilik, yardımseverlik. 2. Ünlü hanım mutasav-vıfe.İyilikseverlik, yardımseverlik.
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Ferran: güvenlik, cesur koruyucusu
Fereç: 1. Zafer, utku. 2. Sevinç, teselli.
Ferit: Eşsiz benzersiz
Feramuş: Unutma, akıldan çıkma.
Ferkan: Güçlü, saygın bir soydan gelen kimse.
Ferih: Çok mutlu, sevinçli.
Feragat: Hakkından vazgeçme, el çekme.
Ferruh: Kutlu, uğurlu, aydınlık yüzlü
Ferhad: Güçlüğü yenip bir yeri ele geçiren. Sevinç, neşe. Ferhat ile Şirin efsanesindeki erkek kahramanın adı.
Ferid: Eşsiz benzersiz
Feritkan: Eşi olmayan, soylu kandan gelen kimse.
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Ferahi: Bolluk, genişlik, ucuzluk.
Ferhun: 1. Güçlü, şanlı soydan gelen kimse. 2. Sevinçli.
Fercan: Güçlü, parlak, canlı kişiliği olan kimse.
Feroze: Itme
Feriz: Ekini alınmış tarla.
Ferhattin: Dinin coşkusu, sevinci.
Ferhat: Rahatlık
Ferdal: Dalın tomurcuğu.
Fermani: Buyrukla, fermanla ilgili olan.
Feridun: Tek, eşsiz, benzeri olmayan
Feruzat: Hayırlı, kutlu.
Ferdar: Güce, saygınlığa sahip kimse.
Fer: 1. Aydınlık, ışık. 2. Güç, kuvvet.
Ferzan: Bilim ve hikmet.
Fersan: Derisinden kürk yapılan bir kır sansarı.
Ferhan: Sevinçli, mutlu
Ferdi: Bireysel, tek başına
Feramuz: Kale muhafızı, koruyucusu.
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Ferzend: Oğul, çocuk.