İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Ferdaniye isminin anlamı: Birlik, teklik, eşsizlik. Ferdaniye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Ferdaniye İsminin Anlamı Nedir? Ferdaniye İsminin AnaliziMariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Feride: Tek eşsiz, benzeri olmayan
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Veliye: Ermiş kadın.
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Ayniye: Gözle ilgili olan.
Semiye: Aynı adı taşıyan, adları aynı olan, adaş.
Feraye: Ay ışığı, ayın parlaklığı.
Ferah: Bol geniş / Rahatlık veren / Gönlü şenlendiren
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Rahmiye: Acıyan, merhamet eden.
Samiye: Yüksek, yüce.
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Rahiye: Bal arısı.
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Nevriye: Işıklı, parlak.
Uzziye: Allah `ın gücü
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Cudiye: Cömert, eli açık.
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Ferahnur: Aydınlık veren, nur veren.
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Feribe: Aldanmış.
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Ferdane: Ferdaniye bk. Ferdaniye
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Ferhunde: 1. Kutsal, kutlu, uğurlu. 2. Mutlu, mesut.
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Kudsiye: Kutsal.
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Feriser: Çok ışıklı, aydınlık. Çok güçlü.
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Seyfiye: 1. Kılıçla ilgili, askerliğe ait. 2. Kılıç biçiminde. 3. Asker zümresi.
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Ferişte: 1. Melek. 2. Günahsız, masum. 3. İyi ve yumuşak huylu.
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Mihriye: Güneşle ilgili.
Ferahru: Güler yüzlü, güleç.
Mehdiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren.
Feri: Asılla ilgili olmayıp ikinci derecede olan, ayrıntılı.
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
Ferahfeza: Ferah artıran, ferahlatan.
Feray: Aydınlık, parlak
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Ünsiye: 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
Lütfiye: İyi muamele, güzellik ve hoşlukla ilgili
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Fermude: 1. Emir, buyruk, ferman. 2. Emrolunmuş, buyurulmuş.
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Harbiye: Savaşla ilgili.
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Arziye: Toprakla ilgili, topraktan yetişen.
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Hükmiye: Hükümle ilgili, hükme ait, bir karara dayanan.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Nebiye: Haberci, haber veren, elçi.
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Terbiye: Eğitim, Görgü
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Ferican: Can aydınlığı, ruhun ışığı.
Feraset: Çabuk seziş, anlayış.
Ferhad: Güçlüğü yenip bir yeri ele geçiren. Sevinç, neşe. Ferhat ile Şirin efsanesindeki erkek kahramanın adı.
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Feragat: Hakkından vazgeçme, el çekme.
Ferdal: Dalın tomurcuğu.
Ferzend: Oğul, çocuk.
Ferih: Çok mutlu, sevinçli.
Feramuş: Unutma, akıldan çıkma.
Ferid: Eşsiz benzersiz
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Ferzan: Bilim ve hikmet.
Ferhat: Rahatlık
Ferahi: Bolluk, genişlik, ucuzluk.
Feriz: Ekini alınmış tarla.
Fercan: Güçlü, parlak, canlı kişiliği olan kimse.
Ferran: güvenlik, cesur koruyucusu
Fereç: 1. Zafer, utku. 2. Sevinç, teselli.
Ferhattin: Dinin coşkusu, sevinci.
Feruzat: Hayırlı, kutlu.
Ferhun: 1. Güçlü, şanlı soydan gelen kimse. 2. Sevinçli.
Feritkan: Eşi olmayan, soylu kandan gelen kimse.
Ferit: Eşsiz benzersiz
Ferhan: Sevinçli, mutlu
Ferdar: Güce, saygınlığa sahip kimse.
Fermani: Buyrukla, fermanla ilgili olan.
Fersan: Derisinden kürk yapılan bir kır sansarı.
Feramuz: Kale muhafızı, koruyucusu.
Feroze: Itme
Fer: 1. Aydınlık, ışık. 2. Güç, kuvvet.
Ferkan: Güçlü, saygın bir soydan gelen kimse.
Feridun: Tek, eşsiz, benzeri olmayan
Ferruh: Kutlu, uğurlu, aydınlık yüzlü
Ferdi: Bireysel, tek başına