İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Harim isminin anlamı: , yok tanrıya adanmış. Harim ismi İbranice kökenli bir Erkek ismidir.
Harim İsminin Anlamı Nedir? Harim İsminin AnaliziGülserim: Sabırlı güzel kimse.
Harbiye: Savaşla ilgili.
Aygerim: Ay gibi güzel.
Terim: İnce, kibar.
Harmonia: ares kızı
Harum: yüksek aşağı atmak
Birim: "Bir tanem, sevdiğim, biriciğim" anlamında kullanılan bir ad.
Günerim: Günün iyi haberi, müjdesi.
Jearim: bir atlama ormanlar
Ayterim: Ay gibi ince ve nazik olan.
Harika: Eşyanın tabiatı dışında, doğa üstü, garip şey, olağanüstü
Hare: Cam, göz vb.nde dalgalanır gibi görünen parlak çizgiler, meneviş.
Ayferim: "Ay ışığım" anlamında kullanılan bir ad.
Aytirim: Ay gibi ince ve nazik olan. bk. Ayterim
Carim: Suçlu.
Hareph: kış sitem
Abdülkerim: Kerem sahibi, cömert, ulu olan Allah ın kulu.
Haran: dağlık ülke
Harrell: Tanrı Dağı
Çevrim: Girdap, sürekli değişim, anafor
Haroun-Al-Rachid: Dik
Abdul-Karim: zengin bir adam hizmet veren bir
Nerim: Pehlivan, yiğit.
Harbonah: onun çöküşünü, kılıcını
Serim: 1. Serme işi. 2. Sabırlı. 3. Genellikle öykülerde başlangıç bölümüne verilen ad.
Harim: , yok tanrıya adanmış
Sarim: Keskin, kesici.
Mükrim: İkram eden, ağırlayan, konuksever.
Dirim: 1. Yaşama, hayat. 2. Yaşama gücü.
Haruz: Dikkat
Erim: Sevgi, mutlu haber
Karim: cömert
Harput: Güneşli lotus
Harel: Tanrı Dağı
Haris: Süngü demiri. Soğuk olan şey. Muhafız. Bekçi. Gözcü. Himaye eden. Bekleyen. Son derece hırslı olan.
Harun: Akseden, parlayan. Hz. Musa (a.s)’ın Peygamber olan küçük kardeşinin adı. Köken: İbr. Söyleyiş: (ha:run) Cinsiyet: Erkek 1. Parlayan.2. Hz. Musa’nın küçük kardeşinin adı. Bir tutam ot. Özellikle atlarda görülen, bulaşıcı bir çeşit hastalık, sakağı. sıf. (Ar. ḥurūnet “hayvanın inat edip ileri gitmemesi”nden ḥarūn) 1. İlerleyeceği yerde huysuzluk edip geri geri giden (at) [Halk ağzında harın kullanılmaktadır]: Zabta kim kādir idi esb-i harûn-ı feleği / Olmasa kabza-i destinde inân-ı devlet (Sâmi). Ashâb-ı kiram haydi dediler, kalkmadı, harun hayvan gibi inat edip durdu (Cevdet Paşa). 2. mec. İnatçı (kimse).
Abdal-Karim: Cömert bir hizmetçi
Harhas: güven öfke ısı
Erserim: Sabırılı kimse.
Kerim: Kerem sahibi, cömert
Onerim: On müjde.
Seorim: port Saç fırtınalar
Harb:
Verim: Ortaya çıkan, beklenilen, istenilen sonuç.