İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Hande isminin anlamı: 1. Açılış, açılma. 2. Gülüş, gülme / alay etme, eğlenme. Hande ismi Farsça kökenli bir Kız ismidir.
Hande İsminin Anlamı Nedir? Hande İsminin AnaliziHanzade: Hükümdar çocuğu
Tabende: Parlayan, ışık veren.
Şahende: Mutlu, memnun.
Hansa: Kuğu.
Amarande: Ölümsüz
Hanna: Tanrı'nın Grace
Handan: Gülen, şen
Hanımkız: Ağırbaşlı kız.
Hanbegüm: Hanın karısı, hükümdar eşi
Ferhunde: 1. Kutsal, kutlu, uğurlu. 2. Mutlu, mesut.
Hankız: Hükümdar kızı.
Füruzende: 1. Yanıcı, yakıcı. 2. Parlatan, parlayın, aydınlatan.
Gülbende: "Gül benim elimdedir" anlamında kullanılan bir ad.
Hanbeğendi: "Hanın hoşuna gitti anlamında kullanılan bir ad.
Hani: Mutlu, mutlu, sevinç
Hanbike: Hükümdar karısı.
Nazende: 1. Naz eden, nazlanan, nazlı. 2. Sevgili.
Hansultan: Hükümdar ve sultan.
Hanzale: Zakkum. Zakkum ağacı. Ebu Cehil karpuzu denilen portakal büyüklüğünde mevyesi çok acı bir nebat. Karga kabağı diye de adlandırılır.
Payende: 1. Duran, sürekli, daimî. 2. Destek, dayanak.
Şermende: Utangaç, çok utanan, mahcup.
Hannan: En merhametli, çok merhamet eden, rahmetlerin en güzelini gösteren. Rahman ve Rahîm olan ve çok merhametli olan Allah’ın isimlerinden birisi.
Hanbiken: Hükümdar karısı. - bk. Hanbike
Hanım: Soylu kadın, bayan
Hande: 1. Açılış, açılma. 2. Gülüş, gülme / alay etme, eğlenme
Bahşende: Bağışlayan, ihsan eden. Affeden.
Hanne: Hz. Meryem’in annesinin ismi. (Kaynak Bilinmiyor)
Hanife: Allah’ın birliğine inanan, iman eden
Rahşende: Parıldayan, parıldayıcı.
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Hanameel: Tanrı'dan gelen lütfu, Tanrı'nın bir armağanıdır
Hananel: Tanrı'nın uzlaştırılması
Hanzala: Eshâb-ı kirâmdan Hanzala hazretleri. Uhud şavaşında şehit olmuştur. Hanzala hazretleri henüz yeni evlendiği günün gecesi, Uhud harbi haberini alır almaz boy abdesti alma fırsatını bulmadan Uhuda gitmek üzere hemen sahâbenin arkasından koşmaya başlamış ve eshâbının arasına katılmıştır. Uhud Savaşı´nda şehit olmuştur.
Hanif: 1. İslam dinine sımsıkı bağlı olan kimse. 2. İslamiyetten önce tek Tanrı´ya inanan.
Han: 1. Eski Türklerde kağana bağlı veya kendi başına buyruk, ikinci derecede bir devlet başkanı. 2. Osmanlı Padişahlarının adlarının sonuna getirilen san.
Hanbey: Hükümdar ve bey.
Haniel: Tanrı'nın lütfu
Hanifi: Doğru, temiz, pak. İslam dinine sımsıkı bağlı olan kimse. İslamiyetten önce tek Tanrı’ya inanan.
Hanalp: Yiğit, cesur hükümdar.
Hanedan: Peygamber, hükümdar veya devlet büyüğü gibi bir kimseye dayanan soy, büyük aile.
Hanani: Benim lütuf benim merhamet
Hanefi: Allah´ın birliğine iman eden.
Efgende: Yıkılmış, yıkık, düşürülmüş.
Hananiah: Yahve kefaret
Hankan: Han soyundan gelen kimse.
Hanan: Tanrı'nın sevgili / Hediyelik, Bağışlama, şefkat, hassasiyet
Hansoy: Han soyundan gelen kimse.
Hanbek: Güçlü, kuvvetli hükümdar.
Hannibal: Değerli