İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Ferdiye isminin anlamı: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel. Ferdiye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Ferdiye İsminin Anlamı Nedir? Ferdiye İsminin AnaliziFeryal: Işık, güzellik.En güzel ışık.
Fergün: Aydınlık, ışıklı gün.
Ferhunde: 1. Kutsal, kutlu, uğurlu. 2. Mutlu, mesut.
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Nevriye: Işıklı, parlak.
Nariye: 1. Ateşle ilgili. 2. Cin, peri.
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Uzziye: Allah `ın gücü
Feraset: Çabuk seziş, anlayış.
Hamdiye: Allah’ı övmeyle, Allah’a şükretmeyle ilgili.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Fethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Nebiye: Haberci, haber veren, elçi.
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Dahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Seyfiye: 1. Kılıçla ilgili, askerliğe ait. 2. Kılıç biçiminde. 3. Asker zümresi.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Hediye: Armağan, bahşiş
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Adeviye: 1. İyilik, yardımseverlik. 2. Ünlü hanım mutasav-vıfe.İyilikseverlik, yardımseverlik.
Nabiye: Haberci, haber veren.
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Münciye: Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Feribe: Aldanmış.
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Fenniye: Fene, bilime ilişkin, bilimle ilgili.
Ramiye: Fırlatan, atan.
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Ferzine: Bayan vezir
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Samiye: Yüksek, yüce.
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Şevkiye: Şevkli, neşeli, istekli.
Ferah: Bol geniş / Rahatlık veren / Gönlü şenlendiren
Ferahnisa: Sevinçli, rahat kadın.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Feriser: Çok ışıklı, aydınlık. Çok güçlü.
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Şaziye: Özellikleri kimseye benzemeyen
Ferahfeza: Ferah artıran, ferahlatan.
Ferican: Can aydınlığı, ruhun ışığı.
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Ayniye: Gözle ilgili olan.
Ferzane: 1. Bilge, filozof. 2. Bilgili kimse.
Fernur: Aydınlık, ışık, nur.
Ferdane: Ferdaniye bk. Ferdaniye
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Ferve: 1. Kürk. 2. Zenginlik, servet.
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Terbiye: Eğitim, Görgü
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Dürriye: İnci gibi parlayan
Semiye: Aynı adı taşıyan, adları aynı olan, adaş.
Feruze: Açık mavi renkli, değerli bir süs taşı. bk. Firuze
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Sudiye: Yararlı, faydalı, kazançlı.
Ferzi: Kraliçe
Ferran: güvenlik, cesur koruyucusu
Ferzend: Oğul, çocuk.
Ferhan: Sevinçli, mutlu
Ferzan: Bilim ve hikmet.
Ferih: Çok mutlu, sevinçli.
Feruzat: Hayırlı, kutlu.
Feramuş: Unutma, akıldan çıkma.
Ferahi: Bolluk, genişlik, ucuzluk.
Feramuz: Kale muhafızı, koruyucusu.
Fersan: Derisinden kürk yapılan bir kır sansarı.
Feroze: Itme
Ferdi: Bireysel, tek başına
Ferdar: Güce, saygınlığa sahip kimse.
Feridun: Tek, eşsiz, benzeri olmayan
Feriz: Ekini alınmış tarla.
Ferhattin: Dinin coşkusu, sevinci.
Ferit: Eşsiz benzersiz
Fercan: Güçlü, parlak, canlı kişiliği olan kimse.
Ferhad: Güçlüğü yenip bir yeri ele geçiren. Sevinç, neşe. Ferhat ile Şirin efsanesindeki erkek kahramanın adı.
Ferkan: Güçlü, saygın bir soydan gelen kimse.
Feritkan: Eşi olmayan, soylu kandan gelen kimse.
Ferdal: Dalın tomurcuğu.
Ferhat: Rahatlık
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Ferid: Eşsiz benzersiz
Fereç: 1. Zafer, utku. 2. Sevinç, teselli.
Fer: 1. Aydınlık, ışık. 2. Güç, kuvvet.
Feragat: Hakkından vazgeçme, el çekme.
Fermani: Buyrukla, fermanla ilgili olan.
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Ferruh: Kutlu, uğurlu, aydınlık yüzlü
Ferhun: 1. Güçlü, şanlı soydan gelen kimse. 2. Sevinçli.