İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Ferdiye isminin anlamı: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel. Ferdiye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Ferdiye İsminin Anlamı Nedir? Ferdiye İsminin AnaliziFenniye: Fene, bilime ilişkin, bilimle ilgili.
Kudsiye: Kutsal.
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
Ferzine: Bayan vezir
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Ferahru: Güler yüzlü, güleç.
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Feryal: Işık, güzellik.En güzel ışık.
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Ferhunde: 1. Kutsal, kutlu, uğurlu. 2. Mutlu, mesut.
Fethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Ferah: Bol geniş / Rahatlık veren / Gönlü şenlendiren
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Mehdiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Nevriye: Işıklı, parlak.
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Fernur: Aydınlık, ışık, nur.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Arziye: Toprakla ilgili, topraktan yetişen.
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Ramiye: Fırlatan, atan.
Ferahfeza: Ferah artıran, ferahlatan.
Sudiye: Yararlı, faydalı, kazançlı.
Zeyniye: Süslü.
Şaziye: Özellikleri kimseye benzemeyen
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Ferişte: 1. Melek. 2. Günahsız, masum. 3. İyi ve yumuşak huylu.
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Nebiye: Haberci, haber veren, elçi.
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Ferahnüma: Sevinç gösteren, sevinçli.
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Feriha: Sevinçli, ferah
Veliye: Ermiş kadın.
Zühtiye: Her türlü zevke karşı koyarak kendini ibadete veren.
Ferahnur: Aydınlık veren, nur veren.
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Feyziye: 1. Bollukla, bereketle ilgili. 2. Bilimle, bilgiyle ilgili.
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Mihriye: Güneşle ilgili.
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Feri: Asılla ilgili olmayıp ikinci derecede olan, ayrıntılı.
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Aliye: Yüce, yüksek
Feride: Tek eşsiz, benzeri olmayan
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Feribe: Aldanmış.
Nariye: 1. Ateşle ilgili. 2. Cin, peri.
Behiye: Güzel ve alımlı kadın
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Fergün: Aydınlık, ışıklı gün.
Hükmiye: Hükümle ilgili, hükme ait, bir karara dayanan.
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Hediye: Armağan, bahşiş
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Feriser: Çok ışıklı, aydınlık. Çok güçlü.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Samiye: Yüksek, yüce.
Vasfiye: Nitelikli.
Ferdane: Ferdaniye bk. Ferdaniye
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Raziye: Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Ferican: Can aydınlığı, ruhun ışığı.
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Ferih: Çok mutlu, sevinçli.
Ferahi: Bolluk, genişlik, ucuzluk.
Ferkan: Güçlü, saygın bir soydan gelen kimse.
Fersan: Derisinden kürk yapılan bir kır sansarı.
Ferruh: Kutlu, uğurlu, aydınlık yüzlü
Feridun: Tek, eşsiz, benzeri olmayan
Fer: 1. Aydınlık, ışık. 2. Güç, kuvvet.
Ferhun: 1. Güçlü, şanlı soydan gelen kimse. 2. Sevinçli.
Ferran: güvenlik, cesur koruyucusu
Fereç: 1. Zafer, utku. 2. Sevinç, teselli.
Ferid: Eşsiz benzersiz
Feroze: Itme
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Ferzan: Bilim ve hikmet.
Ferdar: Güce, saygınlığa sahip kimse.
Ferit: Eşsiz benzersiz
Ferhan: Sevinçli, mutlu
Feriz: Ekini alınmış tarla.
Feruzat: Hayırlı, kutlu.
Ferhat: Rahatlık
Ferdi: Bireysel, tek başına
Fercan: Güçlü, parlak, canlı kişiliği olan kimse.
Ferhattin: Dinin coşkusu, sevinci.
Feramuz: Kale muhafızı, koruyucusu.
Feramuş: Unutma, akıldan çıkma.
Fermani: Buyrukla, fermanla ilgili olan.
Feritkan: Eşi olmayan, soylu kandan gelen kimse.
Feragat: Hakkından vazgeçme, el çekme.
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Ferdal: Dalın tomurcuğu.
Ferzend: Oğul, çocuk.
Ferhad: Güçlüğü yenip bir yeri ele geçiren. Sevinç, neşe. Ferhat ile Şirin efsanesindeki erkek kahramanın adı.