İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Ümniye isminin anlamı: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet. Ümniye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Ümniye İsminin Anlamı Nedir? Ümniye İsminin AnaliziRefiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Rasiye: Büyük dağ.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Subhiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili. - bk. Suphiye
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Ruhiye: Ruhla ilgili,ruha ait.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Dahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Sudiye: Yararlı, faydalı, kazançlı.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Arziye: Toprakla ilgili, topraktan yetişen.
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Nabiye: Haberci, haber veren.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Semiye: Aynı adı taşıyan, adları aynı olan, adaş.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Uzziye: Allah `ın gücü
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Cudiye: Cömert, eli açık.
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Şaziye: Özellikleri kimseye benzemeyen
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Nariye: 1. Ateşle ilgili. 2. Cin, peri.
Fethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Şevkiye: Şevkli, neşeli, istekli.
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Samiye: Yüksek, yüce.
Behiye: Güzel ve alımlı kadın
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Feyziye: 1. Bollukla, bereketle ilgili. 2. Bilimle, bilgiyle ilgili.
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Hediye: Armağan, bahşiş
Kudsiye: Kutsal.
Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Zeyniye: Süslü.
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Vasfiye: Nitelikli.
Dürriye: İnci gibi parlayan
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Terbiye: Eğitim, Görgü
Ramiye: Fırlatan, atan.
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Harbiye: Savaşla ilgili.
Veliye: Ermiş kadın.
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Adniye: Cennete gitmeye hak kazanmış, cennetlik bayan.
Hamdiye: Allah’ı övmeyle, Allah’a şükretmeyle ilgili.
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)