İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Türkiye isminin anlamı: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke. Türkiye ismi Türkçe kökenli bir Kız ismidir.
Türkiye İsminin Anlamı Nedir? Türkiye İsminin AnaliziAsiye: İsyan eden
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Dahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Hediye: Armağan, bahşiş
Veliye: Ermiş kadın.
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Türknur: Aydın olan Türk.
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Fethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Nevriye: Işıklı, parlak.
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Nariye: 1. Ateşle ilgili. 2. Cin, peri.
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Seniye: Yüksek, yüce.
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Ünsiye: 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Uzziye: Allah `ın gücü
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Behiye: Güzel ve alımlı kadın
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Feyziye: 1. Bollukla, bereketle ilgili. 2. Bilimle, bilgiyle ilgili.
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
Türkine: Türk gibi güzel.
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Hükmiye: Hükümle ilgili, hükme ait, bir karara dayanan.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Türkü: Hece ölçüsüyle yazılmış ve halk ezgileriyle bestelenmiş koşuk.
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Zeyniye: Süslü.
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Rahiye: Bal arısı.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Zühtiye: Her türlü zevke karşı koyarak kendini ibadete veren.
Adeviye: 1. İyilik, yardımseverlik. 2. Ünlü hanım mutasav-vıfe.İyilikseverlik, yardımseverlik.
Hamdiye: Allah’ı övmeyle, Allah’a şükretmeyle ilgili.
Ramiye: Fırlatan, atan.
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Samiye: Yüksek, yüce.
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Nabiye: Haberci, haber veren.
Aliye: Yüce, yüksek
Harbiye: Savaşla ilgili.
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Ruhiye: Ruhla ilgili,ruha ait.
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Lütfiye: İyi muamele, güzellik ve hoşlukla ilgili
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Türkan: Hakana saltanatta ortaklık eden eşi
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Arziye: Toprakla ilgili, topraktan yetişen.
Türker: Türk erkeği
Türek: Tepeliklerin ortasındaki çıkıntı.
Türe: 1. Görenek, gelenek, töre. 2. Subay, komutan. 3. Hak ve hukuka uygunluk, adalet.
Türemen: Yasa adamı, hukukçu.
Türkol: "Her zaman Türk kal" anlamında kullanılan bir ad.
Türgün: Günün töresi.
Türkdoğan: Türk olarak doğan.
Türkdoğdu: "Türk olarak doğdu" anlamında kullanılan bir ad..
Türkalp: Yiğit Türk.
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Türel: Hukukla ilgili, hukuksal.
Türkaslan: Aslan gibi güçlü Türk.
Türksel: Coşkulu Türk.
Türkoğlu: Türkün oğlu.
Türkşen: Sevinçli Türk.
Türehan: Törelere bağlı hükümdar.
Türabi: Topraktan yaratılmış.
Türkcan: Sevilen Türk.
Türksan: Adı duyulmuş, Türk gibi ünlü.
Türkili: Türk yurdu.
Türev: Oluşan, ortaya çıkan, türeyen.
Türköz: Özü, aslı Türk olan.
Türkyılmaz: Azimli, yılmayan Türk.
Türkay: Ay gibi parlayan Türk
Türkkan: Türk soyundan gelen.
Türeli: Güzel.
Türk: 1. Güç, kuvvet. 2. Güzel, civan. 3. Türk soyundan gelen halk. 4. Adam, insan.