İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Tuğcan isminin anlamı: Tuğ ve Can isimlerinin bir araya gelmesiyle oluşan isim. Bkz: Tuğ ve Can. Tuğcan ismi Bilinmiyor kökenli bir Uniseks ismidir.
Tuğcan İsminin Anlamı Nedir? Tuğcan İsminin AnaliziTuğba: Cennette var olduğuna inanılan ağaç
İsmican: Adı da kendi gibi sevimli olan.
Mihrican: Sonbahar. İranlılarda bir bayram.
Nazlıcan: Nazlı kimse.
Perican: Peri gibi güzel olan.
Dilocan: Can dost
Sincan: 1. Gülgillerden, Doğu Anadolu Bölgesinde yetişen, kırmızı veya kan kırmızısı renkte çiçekleri olan çok yıllık kokulu bir bitki. 2. Uygur Özerk Bölgesinin Çince´deki adı.
Aycan: 1.İçi aydınlık 2."Ey sevgili" anlamında kullanılan bir ad.
Neşecan: Neşeli, sevinçli kimse.
Sevilcan: "Yürekten sevil" anlamında kullanılan bir ad.
Güzelcan: Güzel kimse.
Lorican: Can ninni
Mercan: 1. Tropik ve ılık denizlerde yaşayan, geniş resifler oluşturan, mercanlar sınıfının örneği olan, kırmızı kalker iskeletli hayvan.2. Bu hayvanın iskeletinden elde edilen ve süs eşyaları yapımında kullanılan madde.3. Açık kırmızı renkte bir balık türü.
Sevican: Gönülden gelen sevgi.
Ferican: Can aydınlığı, ruhun ışığı.
Tülcan: İnce ruhlu insan.
Tuğçe: 1.Dakikanın altmışta biri.2.Cennetteki Tuğba ağacı nın dallarına verilen ad. 3.Küçük tuğ.
Gülercan: Gülümseyen sevgili.
Sevcan: "Gönülden sev" anlamında kullanılan bir ad.
Durcan: "Yaşa, uzun ömürlü ol" anlamında kullanılan bir ad.
Ayşecan: Rahat ve huzur içinde yaşayan kimse.
Bilgecan: Bilgili kimse.
Yârcan: Çok sevilen, sevgili.
Nevcan: Yeni doğmuş, küçük, genç.
Dilcan: Şirin dilli, güzel sözlü. Candan, gönülden konuşan.
Nurcan: Işık canlı, can ışığı
Morican: Can boncuk
Severcan: Yürekten seven kimse.
Sevgican: Gönülden gelen sevgi.
Yekcan: Bir can
Ezcan: Ben canım, ben canlıyım
Zican: Canlı, cana yakın, candan.
Gülcan: Gül gibi güzel canlı
Sevencan: Gönülden seven kimse.
Mircan: Gerçek dost olan değerli kimse.
Tuğsem: Baş tacı anlamına gelmektedir.
Selvican: Selvi gibi uzun boylu olan güzel.
İlkcan: İlk doğan çocuklara verilen adlardandır.
Memucan: yoksul için de geçerlidir hazırlamak
Arcan: Özü saf, temiz kimse.
Gürcan: Herkesi seven, özveride bulunan
Gökcan: Yeşermiş, taze can, özlemle dolu can
Tuğaltay: Tuğ takınmış değerli, yüce kimse.
Baycan: Zengin, varlıklı kimse.
Taşcan: Taş gibi sağlam kimse.
Zeycan: Candan, cana yakın.
Karacan: Esmer kimse.
Dilercan: İsteyen, dilekte bulunan, dileyen kimse.
Tuğrultekin: Gözü pek hükümdar.
Jacan: Bir Kutsal Kitap adı OnruSint. Jachin
Babacan: Cana yakın, olgun, güvenilir kimse.
Bulgucan: Anlayışlı kimse.
Sağcan: Sağlıklı kimse.
Alican: Yüce, ulu dost.Cana yakın, içtenlikli, candan, sıcakkanlı.
Kipcan: Canlı, dayanıklı, sağlam kimse.
Tuğluk: bk. Tulum
Bican: Cansız.
Tuğsavun: "Tuğunla savun" anlamında kullanılan bir ad.
Toycan: Çok genç ve deneyimsiz kimse.
Tekecan: Mert, sözünün eri olan kimse.
Tuğrul: Güçlü bir masal kuşu
Tuğberk: Göklerin Hakimi
Bolcan: Canlı, hareketli, neşeli.
Tuğcu: Osmanlı döneminde savaşlarda padişahın tuğlarını taşıyan kimse.
Kayacan: Canı kaya gibi güçlü olan.
Durucan: Özü temiz kişi.
Ulcan: bk. Oğulcan
Ocan: "O, cana yakın dosttur" anlamında kullanılan bir ad.
Tanırcan: Anımsayan, bilip ayıran, seçen kimse.
Yurdacan: Yurda canlılık veren kimse.
Nuhcan: Nuh Peygamber gibi uzun ömürlü olması istenilen.
Batıcan: Üstün gelen, gücü yeten, galip olan kimse.
Tuğtekin: Tuğ takmış hükümdar.
Denizcan: Deniz adamı, denizci.
Olcan: "Gerçek dost ol" anlamında kullanılan bir ad.
Atacan: "Sevgili baba" anlamında kullanılan bir ad.
Ergincan: Olgun ruhlu kimse.
Tuğsavul: "Tuğla uzaklaş" anlamında kullanılan bir ad.
Tekcan: Çok değerli, eşsiz kimse.
Tuğ: 1. Bazı kuşların tepelerinde bulunan uzunca tüy, sorguç. 2. Padişahların ve vezirlerin başlarına taktıkları başlıkların ön tarafında bulunan tüy veya püskül biçimindeki süs.
Onurcan: Onurlu insan, kendisine saygısı olan. Şeref ve haysiyet sahibi. Onur ve Can isimlerinin birleşmesi ile oluşan isim. Bkz: Onur ve Can
Torcan: Çekingen, utangaç kimse.
Tuğal: "Tuğ takın" anlamında kullanılan bir ad.
Oğulcan: Çok sevgili çocuk.
İşcan: Çalışkan, becerikli, iş bilen.
Demircan: Demir gibi sağlam olan can
Berkcan: Berk ve Can isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuştur. (Bkz: Berk ve Can)
Yiğitcan: Güçlü, korkusuz, kahraman kimse.
Emircan: Emir ve Can isimlerinin birleşmesi ile oluşmuştur.
Salcan: Coşkulu, taşkın yaradılışlı, hareketli olan kimse. - bk. Selcan
Tuğra: Osmanlı padişahlarının imza yerine kullandıkları özel biçimi olan simge. Mühür.
Tuğsan: Tuğuyla ünlü olmuş kimse.
Tuğsel: Çokça tuğu olan.
Tuğaltan: Tuğ takınmış hükümdar.
Yurtcan: Ülkesine canlılık katan kimse.
Taycan: Genç ve güçlü kimse.
Ercan: Er canlı, korkusuz yiğit. Yiğit, canlı, cesur kimse.
Temircan: Güçlü, kuvvetli, sert kimse. - bk. Demircan
Erencan: Deneyimli, akıllı kimse.
Tuğkun: İzinsiz yanına varılmayan; varlıklı, saygın.
Tuğsav: Tuğuyla ünlenmiş kimse.
Özercan: Yiğit, doğru kimse
Fercan: Güçlü, parlak, canlı kişiliği olan kimse.
Tuğkan: Soyu savaşçı olan kimse.
Duracan: "Yaşasın, uzun ömürlü olsun" anlamında kullanılan bir ad.
Pekcan: Sıkı canlı, yufka yürekli olmayan
Tuğbay: Eskiden tugay komutanlığı yapan albay.
Tuğser: Baştuğ.
Ruhcan: Ruh ve can.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Özgürcan: Özgürlüğe düşkün kimse.
Arıcan: Temiz, doğru kimse.
Uzcan: Uysal, uyumlu, iyi insan.
İlcan: Memleketin sevimlisi.
Yavuzcan: Güçlü kişiliği olan kimse.
Tuğlu: 1. Bayraklı, sancaklı. 2. Şımarık.
Türkcan: Sevilen Türk.
Mocan: Soğukkanlı, güçlü, dayanıklı.
Tokcan: Gönlü tok olan.
Dirican: Güçlü, canlı kimse.
Tuğtaş: Tuğ takınmış güçlü kimse.
Alacan: Henüz olgunlaşmamış dost.
Okcan: Canlı, hareketli, canı tez.
Sercan: Canların özü, canın başı. Sevgili, sevilen.
Tuğsavaş: Savaş için tuğunu takınmış olan kimse.
Közcan: Samimi, içten kimse.
Velican: Can sahibi, canlı.
Ilgazcan: Akıncı, savaşçı kimse.
Oğuzcan: Gerçek dost.
Barışcan: Barıştan yana olan kimse.
Tancan: Özü aydınlık kimse.
Turcan: Genç, delikanlı.
Tuğşat: Allah tarafından tuğ ile ödüllendirilmiş kimse. (Tuğ:Bazı kuşların tepelerinde bulunan uzunca tüy, sorguç.)
Timurcan: bk. Demircan
Balcan: Bal gibi sevimli ve tatlı olan.
Efecan: Hareketli, ele avuca sığmaz, akıllı (afacan)
Bağışcan: Başkalarının hatalarını bağışlayan, affeden kimse. Bağış ve Can isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuştur. Bkz: Bağış ve Can
Tuğhan: Tuğu olan hükümdar.