İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Rahmiye isminin anlamı: Acıyan, merhamet eden. Rahmiye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Rahmiye İsminin Anlamı Nedir? Rahmiye İsminin AnaliziFethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Semiye: Aynı adı taşıyan, adları aynı olan, adaş.
Harbiye: Savaşla ilgili.
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Rahmiye: Acıyan, merhamet eden.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Seniye: Yüksek, yüce.
Rahil: Masum.
Rahime: 1. Acıyan, acıyıp esirgeyen, merhametli. 2. Hafif sesli, latif sözlü kız.
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Samiye: Yüksek, yüce.
Cudiye: Cömert, eli açık.
Ünsiye: 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Nabiye: Haberci, haber veren.
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Raziye: Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen
Ramiye: Fırlatan, atan.
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Ayniye: Gözle ilgili olan.
Zeyniye: Süslü.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Nariye: 1. Ateşle ilgili. 2. Cin, peri.
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
Terbiye: Eğitim, Görgü
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Adeviye: 1. İyilik, yardımseverlik. 2. Ünlü hanım mutasav-vıfe.İyilikseverlik, yardımseverlik.
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Vasfiye: Nitelikli.
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Münciye: Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Asiye: İsyan eden
Behiye: Güzel ve alımlı kadın
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Dahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Rahile: Yolcu, sefere çıkan.
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Rasiye: Büyük dağ.
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Rahmet: Acıma¸ esirgeme¸ koruma.
Rahab: Sabit
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Mehdiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren.
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Aliye: Yüce, yüksek
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Fenniye: Fene, bilime ilişkin, bilimle ilgili.
Veliye: Ermiş kadın.
Rahmi: Koruyan, esirgeyen
Rahsaan: Sempatik
Raheem: Sempatik
Rahman: Acıması bol olan
Rahi: 1. Rahat, huzurlu, dingin. 2. Far. Yolcu.
Rahmani: Tanrı’ya özgü, Tanrı’dan gelen, kutsal.
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Raham: şefkat arkadaş
Rahdan: Yol bilen.
Rahmetullah: Tanrı’nın esirgemesi, koruması.
Rahul: Verimli
Rahmeti: Koruyan, esirgeyen.
Rahim: Esirgeyen, acıyan