İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Methiye isminin anlamı: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir. Methiye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Methiye İsminin Anlamı Nedir? Methiye İsminin AnaliziZülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Hediye: Armağan, bahşiş
Mehdiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren.
Lütfiye: İyi muamele, güzellik ve hoşlukla ilgili
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Metine: Sağlam, dayanıklı, güçlü.
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Nevriye: Işıklı, parlak.
Rahiye: Bal arısı.
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Şevkiye: Şevkli, neşeli, istekli.
Behiye: Güzel ve alımlı kadın
Fenniye: Fene, bilime ilişkin, bilimle ilgili.
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Semiye: Aynı adı taşıyan, adları aynı olan, adaş.
Asiye: İsyan eden
Kudsiye: Kutsal.
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Ramiye: Fırlatan, atan.
Vasfiye: Nitelikli.
Hamdiye: Allah’ı övmeyle, Allah’a şükretmeyle ilgili.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Rahmiye: Acıyan, merhamet eden.
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Rasiye: Büyük dağ.
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Nabiye: Haberci, haber veren.
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Adniye: Cennete gitmeye hak kazanmış, cennetlik bayan.
Nebiye: Haberci, haber veren, elçi.
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Veliye: Ermiş kadın.
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Seniye: Yüksek, yüce.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Uzziye: Allah `ın gücü
Nariye: 1. Ateşle ilgili. 2. Cin, peri.
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Feyziye: 1. Bollukla, bereketle ilgili. 2. Bilimle, bilgiyle ilgili.
Fethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Cudiye: Cömert, eli açık.
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Zühtiye: Her türlü zevke karşı koyarak kendini ibadete veren.
Ruhiye: Ruhla ilgili,ruha ait.
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Münciye: Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Dahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Sudiye: Yararlı, faydalı, kazançlı.
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
Zeyniye: Süslü.
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Metiner: Sağlam, dayanıklı, güçlü kimse.
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Metinkaya: Sağlam, dayanıklı, güçlü kimse.
Mete: Büyük Türk-Hun İmparatoru. (M.Ö. 209-174)
Methodos: Sistemli
Metin: Sağlam, dayanıklı
Methusael: ölü gereksinimleri
Metehan: Büyük Türk-Hun İmparatoru (M.Ö. 209-174).
Methusaleh: onun ölüme gönderdi